రెండు చేతుల్తో పైకెత్తి...
ఫ్లాట్ ఫారమ్మీద నుంచి, పట్టాలమీద బస్తాను పడేసినట్టు పడేసాడు.
ఊహించని ఆ చర్యకు స్టేషన్ మాస్టర్ కేక వేసాడు బాధతో!
నడుం దగ్గర మేలికలో ఏదో ఎముక విరిగిన చప్పుడు.
కిందపడిన స్టేషన్ మాస్టర్ పైకి లేవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.
అటెండర్ భయంతో కేకలు వేస్తున్నాడు.
ట్రైన్ కీ, స్టేషన్ కీ మధ్య ఒక కిలోమీటరు దూరం మాత్రమే ఉంది.
"ఒరేయ్....ముసిలాడా! నువ్వు పట్టాలమీంచి పైకొచ్చావా....ఛస్తావ్" అరుస్తూ జేబులోని పిస్టల్ ని తీసి పట్టుకున్నాడు శ్రీరాములు నాయుడు.
లేచి, పైకి రాబోతున్న వాడల్లా, నిస్సహాయంగా చూస్తూ నిల్చుండి పోయాడు.
ట్రైన్ ఆపడానికి ప్రయత్నం చెయ్యక తప్పదు.
చేతుల్ని పైకెత్తి, అడ్డంగా ఊపుతూ.....కేకలేసుకుంటూ ముందుకు వెళుతున్నాడు స్టేషన్ మాస్టర్.
తనలో తను నవ్వుకుని.... ముందుకడుగు వేసాడు శ్రీరాములు నాయుడు.
అదే సమయంలో-
హోరు గాలిలో ట్రెయిన్ కూత భయంకరంగా విన్పించింది.
* * * * *
"ఏమిటీ....ట్రెయిన్ వేగం....సడన్ గా తగ్గిపోయిందీ" పక్కనున్న వ్యక్తి ఆశ్చర్యం వ్యక్తం చేసాడు.
ఉలిక్కిపడ్డాడు శ్రీకర్, గబుక్కున లేచాడు....అతని కళ్ళు, బయట చీకటిని భయంగా చూసాయి.
ట్రెయిన్ స్లో అవుతోంది నెమ్మదిగా.
గబుక్కున డోర్ దగ్గరకొచ్చారు....బయటకు చూసాడు... దూరంగా కన్పిస్తున్న స్టేషన్ వేపు చూసాడు.
ఫ్లాట్ ఫారం అంచున నిలబడ్డ ఇద్దరు వ్యక్తులు....రెడ్ లైట్.... సిగ్నల్....మసక, మసక వెల్తురులో కన్పించిన భారీ ఆకారం.
అవును... వాళ్ళే వాళ్ళు...
భయం అతన్ని ఒక్కసారి కొండ చిలువలా చుట్టేసింది. వేగంగా వెనక్కొచ్చి బ్రీఫ్ కేసు అందుకున్నాడు.
ట్రైన్ ఇంజన్ అప్పటికే ఫ్లాట్ ఫారమ్మీదకు అడుగుపెట్టింది.
లాభం లేదు.... తను తప్పించుకోవాలి.... మనుషుల మధ్య నుంచి కంపార్ట్ మెంట్ డోర్ వేపు పరుగుతీసాడు.
ట్రైన్ వేగం బాగా తగ్గిపోయింది. కంపార్టుమెంట్లో కలకలం మొదలైంది.
వెనక డోర్ దగ్గరకొచ్చి శ్రీకర్...
బయటకు చూసాడు. ఫ్లాట్ ఫారమ్మీద-
దూరంగా ఒకే ఒక వ్యక్తి నుంచున్నాడు. అంతే.... నెమ్మదిగా ఐరన్ రాడ్ పట్టుకుని కిందకు దిగాడు.
పట్టాలు దాటుకుని అంచు పట్టుకొని, ఫ్లాట్ ఫారమ్మీదకెక్కి, చీకట్లో ముందుకు పరుగెత్తడం ప్రారంభించాడు.
అదే సమయంలో-
జనరల్ కంపార్టుమెంటులోకి దూసుకొచ్చిన శ్రీరాములు నాయుడు అనుచరుల్లో ఒకడికి-
ఫ్లాట్ ఫారమ్మీదకు ఎక్కుతున్న శ్రీకర్ కన్పించాడు.
"వాడే.... వాడే పరిపోతున్నాడు.... పట్టుకొ....పట్టుకొ" లెఫ్ట్ డోర్ లోంచి పట్టాల మీదకు దూకి, ఫ్లాట్ ఫారమ్మీదకెక్కాడు అరుచుకుంటూ.
బలాన్నంతా కూడదీసుకుని పరుగెడుతున్నాడు శ్రీకర్ అటూ, ఇటూ చూసాడు.... ఎక్కడా బయటికెళ్ళడానికి దారిలేదు.
ఆ చివర నుంచి ఈ చివరవరకూ సిమెంటు స్తంభాలు....ఐరన్ ఫెన్సింగ్ ఇంజన్ వేపు పరుగు, పరుగున వస్తున్న స్టేషన్ మాస్టర్ని చూసాడు శ్రీకర్.
తను వాళ్ళ చేతులకి దొరికిపోవడం ఖాయం.
తనని వాళ్ళు చంపడం ఖాయం.
తను చచ్చిపోయినా ఫర్వాలేహ్డు. తను సంపాదించిన ఇన్ ఫర్ మేషన్ చచ్చిపోకూడదు.
పైన వర్షం... కింద బురద.... వంట్లో మరుగుతున్న నెత్తురులాంటి కర్తవ్యదీక్ష...
స్టేషన్ మాస్టర్ కి ఎదురుగా వెళ్ళాడు.
"ఆ అబ్బయ్యనాయుడు గూండాలేనా ట్రైన్ ని ఆపింది" భయంగా అడిగాడు - స్టేషన్ మాస్టర్ని భుజం దగ్గరున్న నేమ్ ప్లేట్ ని చూస్తూ.
అప్పుడు తెల్సింది స్టేషన్ మాస్టర్ కి.
తానెవరితో తలపడ్డాడో!
అబ్బయ్య నాయుడు!! ది అరక్ కింగ్ ఆఫ్ ఆంద్రప్రదేశ్.
ఆ పేరు వినగానే వెన్నులో చలి మొదలైంది. భయం నిండిన కళ్ళతో చూసాడు శ్రీకర్ ని.
"మీ... మీ... మీరెవరు"
"సార్! న ఆపేరు శ్రీకర్- ఎక్సయిజ్ సూపరింటెండెంట్ ని- నన్ను వాళ్ళు చంపేస్తారు- ప్లీజ్- ప్లీజ్ సేవ్ మీ సర్ ప్లీజ్."
ఎందుకో ఆ సమయంలో శ్రీకర్ గొంతులో ప్రాణభయం.
స్టేషన్ లో ఒక్కసారి హడావుడి. ట్రైన్ అక్కడ ఎందుకాగిందో తెలీని ప్రయాణీకులు కంపార్టుమెంట్లలోంచి దిగుతున్నారు.
శ్రీకర్ వేపు ఎగాదిగా చూసాడు స్టేషన్ మాస్టర్!
"బ్రిడ్జి ఎక్కి స్టేషన్ బయటకు వెళ్ళండి. అక్కడ రెండు క్వార్టర్సు కన్పిస్తాయి. మొదటి క్వార్టర్ నాది. ఇదిగో తాళాలు తీసుకోండి నేను వస్తాను మీరెళ్ళండి" ఫాంటు జేబులోంచి తాళాల గుత్తి తీసిచ్చి ఎవరికీ అనుమానం రాకుండా ముందుకెళ్ళిపోయాడు స్టేషన్ మాస్టర్.
కుడిచేతిలో తాళాలు- ఎడమ చేతిలో బ్రీఫ్ కేసు.
దూరంగా కన్పిస్తున్న వంతెనవేపు పరుగెడుతున్నాడు శ్రీకర్.
రెండు.... మూడు... అయిదు క్షణాలు.
శక్తినంతా కూడదీసుకుని పరుగెడుతున్నాడు.
బ్రిడ్జి పైకెళ్ళి కిందకు చూసాడు.
శ్రీరాములునాయుడు అటూ, ఇటూ పరుగెడుతున్నాడు. అంతలోనే అతనికి, అతని అనుచరులు పరుగు పరుగున వచ్చి ఏదో చెపుతున్నారు.
ఆగిన ట్రైన్.... ప్రయాణీకుల హడావుడి.... శ్రీరాములునాయుడు మనుషుల హడావుడి.... వర్షం హోరు....అప్పుడప్పుడు మెరిసే మెరుపులు.
ఒక బీభత్స దృశ్యం.
కాలం కేన్వాస్ మీద కరెన్సీ గీసిన ఒక బీభత్స దృశ్యం.
వంతెన రెండోవేపుకి దిగి గోడదాటి ముందుకు పరుగెత్తాడు.
దూరంగా రెండు పసుపు పచ్చని ఇళ్ళు.
ఏమాత్రం ఆలస్యం చెయ్యలేదు శ్రీకర్.
తలుపు తెరుచుకొని, ఇంటి లోపలి గదిలోకెళ్ళి కూలబడిపోయాడు శ్రీకర్ తను ఇటువేపు రావడం ఎవరూ చూడలేదు!
గుడ్ గాడ్!
అంతటి ప్రమాద పరిస్థితుల్లో కూడా స్టేషన్ మాస్టర్ చేసిన సహాయం గుర్తుకొచ్చిన శ్రీకర్ కళ్ళల్లో కన్నీళ్ళు చిప్పిల్లాయి.
గుండె ఎండిపోతోంది గొంతు పిడచకట్టుకుపోతోంది.
దాహం- దాహం- బయట వర్షం.
బాగా అలసిపోయాడు శ్రీకర్. కాళ్ళూ, చేతులూ కదలడంలేదు.
స్టేషన్లో, ట్రైన్ కూతవేసి, బయలుదేరుతున్న చప్పుడు.
ధడేల్మని తలుపు చప్పుడుకి, తలెత్తి ద్వారబంధం వైపు చూసాడు శ్రీకర్...
మసకచీకట్లో లోనికొస్తున్న స్టేషన్ మాస్టర్.