అంతక్రితం ఎంత ప్రేమగా వుండేవాడివి నేనంటే! శత్రువునయి పోయినానురా నాయనా శత్రువుని.

    ఇదివరకటి ప్రేమ ఏది? ఆప్యాయత ఏది? ఆ ముద్దేది? ఆ ముచ్చటేది?" అని అబ్బులు కళ్ళజోడు తీసి కళ్లు  తుడుచు కుని మళ్ళీ కళ్ళకి జోడుతగిలించుకుని ముక్కు ఎగబీల్చి మోకాళ్ళలో తలదూర్చుకున్నాడు.

    వ్యాకర్ణ నెమ్మదిగా అబ్బులు పక్కన కూర్చుని అబ్బులు తలమిద చెయ్యివేసి ఆప్యాయంగా నిమురుతూ.

    " అబ్బూ! మైడియర్ బబ్బూ! ఏడ్వకమ్మా! జయచిత్ర కాదు వాళ్ళ నాయనమ్మ వచ్చినా నేను మారనుగాక మారాను సరేనా! ఒకటే శరీరంగా ఒకటే ప్రాణంగా వుందాముగా , నీ యిష్టం.

    జయచిత్రకి ఆయిల్ఫ్రూట్ అయిదుపైసలది కొనిమ్మంటే అదే ఇస్తాను. రిబ్బెనుముక్క ఇమ్మంటే ఓ పావులా పారేసి అదే కొనిస్తాను. అసలేం కొనివ్వద్దు అంటే ఆ పిల్ల రక్షాసికి ఏం కొనివ్వను సరేనా?

    నీ తర్వాతే జయచిత్రలు, విజయచిత్రలు సరేనా? ఏడ్వకురా అబ్బూ! పోనీ జయచిత్రను తిట్టనా? నిఎకు కోపం పోతుందా?" అంటూ అడిగాడు

    అబ్బులు మోకాళ్ళలోంచి తలతీసి మరోసారి ముక్కు ఛీదుకుని " అది కాదురా కర్ణా! జలుబు చేసింది" అన్నాడు.

    " ఆరి నీ దుంపతెగ?" అంటూ ముద్దుగా కోప్పడ్డాడు వ్యాకర్ణ.

    " తర్వాత తిట్టుదువుగాని, జయచిత్రకు ప్రజం టేషన్ ఏమిద్దాం?"

    " అప్పడాల కర్ర, రోకలిబండ, చీపురుకట్ట."

    ఇంతలో గదిబైట అడుగుల చెప్పుడయింది.

    వస్తున్నది జయచిత్రే అనుకుని  ఠక్కున నోరు మూసుకుని భయంతో బిగుసుకుపోయారు.

    వచ్చింది బామ్మగారు. ముళ్ళకిరీటం ముఖం మిదకు లాక్కుంటూ వచ్చింది." ఏం చేస్తున్నార్రా అబ్బాయిలూ?" అంది.

    " అప్పడాల..." వ్యాకర్ణ సగం నోరుజారాడు.

    అబ్బులు గ్రహించి, వ్యాకర్ణ నెత్తిన చిన్నగా మొట్టాడు. మొట్టింతర్వాత వెంటనే " బామ్మగారూ! లాడ్లూ కాజాలు మిరే చేశారా? తియ్యగా చాలా రుచిగా వున్నాయి.

    నేను, కర్ణ లడ్లు ఎంత తియ్యగా వున్నాయో కాజాలు ఎంత కమ్మగా వున్నాయో తెగ చెప్పుకొంటున్నాము. ఇంతలో మిరొచ్చారు" అన్నాడు.

    " మా చిత్రమ్మతల్లికి తీపి పదార్ధాలు ఎంత యిష్టమో మాటల్లో చెప్పలేను.

    వారం వారం తీపి చెయ్యాల్సిందే. పంచదార డబ్బా ఎదురుగా కనబడ్డదనుకో, సగం డబ్బా ఖాళీ.

    పుట్టింరోజునాడు రెండు మూడు రకాల తీపి పిండి వంటలు చేయాల్సిందే" అంటూ చెప్పింది బామ్మగారు

    " జయచిత్రలేదూ లడ్డులా! ఆ పిల్ల ఎక్కడ కొరికినా తియ్యగానే వుంటుందేమో?" అబ్బులు చెవిలో గుసగుస లాడాడు వ్యాకర్ణ.

    " ఓసారి కొరికిచూడు ఓ అంగుళం ముక్క" అబ్బులు వ్యాకర్ణ చెవి కొరికి యిచ్చాడు.

    ఆడపిల్లలా సిగ్గు పడ్డాడు వ్యాకర్ణ.

    బామ్మగారు తనధోరణిలో తాను మనసు చాలా మెత్తనని, రాలుగాయని, గడుగ్గాయని ఆ మూడుముళ్ళు పడితే గాని అల్లరి తగ్గదని, ఆ ముళ్ళు పడటానికి దేవుడు కళ్ళు తెరవాలని అదని ఇదని చెప్పింది చెప్పకుండ అలా చెప్పుకుపోతూ__

    మధ్యలో ఏదో గుర్తుకు వచ్చి చటుక్కున ఆగి " మిరో సాయం చేయాలిరా అబ్బాయిలూ?" అంది.

    వ్యాకర్ణ, అబ్బులు నామధేయంబులు కల్గిన అబ్బాయిలు బామ్మగారి మాటవీని " ఓ...!" అన్నారు ఏక కంఠంతో.