నాలో శృంగారపరమైన స్పందనలు తెలిసే ఆ యుక్తవయస్సులో ఆ పాత ఆచారం తిరిగి నాతో ప్రారంభమైంది. నాతో ఎక్కువ సన్నిహితంగా గడిపిన కస్తూరికే మొదటి ఛాన్స్ ఇచ్చారు వూరి ప్రజలు. ఆ తరువాత నుండీ ప్రతి పున్నమికీ నేనే నా భాగస్వామిని ఎంచుకునేవాడ్ని."

    నరుడు తను వింటున్నది నిజమో కాదో తేల్చుకోలేనంత ఆశ్చర్యంలో పడిపోయాడు.

    "ఇలాంటి ఆచారం ఒకటుంటుందని ఎవరయినా చెబితే నమ్మి ఉండేవాడ్ని కాదు. కానీ నిజంగా నిన్ను చూస్తున్నాను గనుక తప్పడం లేదు. గురుడా! అసలు విషయం మరిచిపోయాను. నీ పేరేమిటి?"

    
    "గోపాలకృష్ణ"

    "ఆహాఁ ఏం పేరు పెట్టుకున్నావు. ఆ కృష్ణుడే నీ అవతారం ఎత్తినట్లుంది. నరనారాయణుల్లా మనమిద్దరం ఇకనుంచి కలిసి వుంటామన్న మాట."

    "అవును బసవరాజు కూడా ముసలివాడయిపోయాడు. క్యారియర్ తీసుకుని కొండ ఎక్కలేకపోతున్నాడు. ఇక ఆ పనులన్నీ నువ్వే చూసుకోవాలి."

    "సరే గురుడా!"

    "అలానే  నరుడా. మన  పిలుపులు ప్రాసయుక్తంగా కుదిరాయి" అంటూ  గోపాలకృష్ణ నవ్వాడు.

    "మీ భవనం చూడచ్చా?" నరుడు లోపలికి చూస్తూ అడిగాడు.

    "నిరభ్యంతరంగా."

    అతను చుట్టుపక్కల పరికిస్తూ లోపలికి అడుగువేశాడు.

    ఎప్పుడో చాలా సంవత్సరాల క్రితం కట్టిన భవనం అది. అక్కడక్కడా పెళ్ళలు ఊడిపోయి వార్థక్యం ప్రారంభమయినట్టుంది. అందులో దాదాపు పదిహేను గదులదాకా  వున్నాయి. పైన  మరో అయిదు గదులున్నాయి. మధ్యలో విశాలం హాలు వుంది. ఏవో రెండు మూడు గదులు తప్ప మిగిలినవన్నీ నివాసయోగ్యంగా లేవు. గచ్చు బాగా లేచిపోవడం వల్ల కిందనున్న రాళ్ళు పైకి లేచి వికారంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఓ గదిలో గోపాలకృష్ణ సామాను, మరోగదిలో ఓ పెద్ద మంచమూ వున్నాయి. ఇంగో గదిలో పుస్తకాలు చాలానే వున్నాయి.

    "ఏం పని  లేదు కదా. అందుకే పుస్తకాలు చాలానే వున్నాయి. నిల్చుని చెప్పాడు గోపాలకృష్ణ.

    "గురుడా! పెళ్ళి చేసుకోలేకపోయావా? ఇంత పెద్ద ఇంట్లో ఒక్కడివే వుండడం భరించలేని నరకం."

    "పెళ్ళి ఆలోచన యిప్పటికి రాలేదు. ఇక నాకు ఎక్కడి వంటరితనం! నువ్వు తోడున్నావుగా" అంటూ నరుడిమీద అతను ఆప్యాయంగా చేయి వేశాడు.

    
                                                              *    *    *

    ఇద్దరూ ఇంటిబయటకి వచ్చి కొండమీద కూర్చున్నారు. ఊరు వెన్నెల్లో గ్లాసు బిగించిన చిత్రపటంలా వుంది. పక్కనున్న దేవాలయం ఇసుకలో పెట్టిన గూడులా వుంది.

    "ఏం దేవాలయం అది?"

    "మన్మథ దేవాలయం"

    "మన్మథ దేవాలయమా?" బిగుసుపోయాడు నరుడు.

    కాసేపటికి తేరుకున్నాక అన్నాడు "అదేమిటి గురుడా! ఎక్కడయినా రామాలయం, కృష్ణాలయం వుంటాయిగానీ, ఇదెక్కడి చోద్యం? శృంగార దేవుడికి దేవాలయం వుండడం నేను ఇంతవరకు వినలేదు."

    "అదే మరి మా ఊరి స్పెషాలిటీ. ముక్తికి మార్గం భక్తీ, రక్తీ అన్నారు పెద్దలు. మేం రెండవది ఎంచుకున్నాం. అంతే తేడా. ఇంకో విచిత్రం చెప్పనా? ఆ దేవాలయంలోకి వెళ్ళి దేవుడ్ని దర్శించుకోవాలంటే స్త్రీలు పైట తీసి బొడ్లో దోపుకుని వెళ్ళాలి. పురుషులు తమ కండువాలనూ. తువ్వాళ్ళనూ మొలలకు చుట్టుకోవాలి. అంటే టాప్ లెస్ అన్నమాట. ఇది దేవాలయంలో ఆచరణలో వున్న పద్ధతి."

    నరుడు అలా నోరు తెరిచి వింటూ వుండిపోయాడు.

    "ఎందుకంత ఆశ్చర్యపోతావ్? ఆ వెంకటేశ్వరస్వామి దగ్గిరికి వెళ్ళినవాళ్ళు గుండు గీయించుకుంటున్నారు గదా. ఎందుకనుకుంటున్నావ్? తన అహం తగ్గాలని. అలానే, ఇక్కడ పైన అచ్ఛాదానా లేకుండా వెళ్ళి దేవుడ్ని దర్శించు కుంటారు మోహం తగ్గాలని. అఫ్ కోర్స్ స్త్రీలు రావికెలు వుంచుకోవచ్చు. కేవలం పైట తీసేయ్యాలి."

    "ఆహా! మీ ఊరు బ్రహ్మాండం గురుడా. ఇలాంటి ఊరును నేను ఇంతవరకు కనలేదు, వినలేదు."

    "ఇప్పుడు కన్నావు గదా" అని నవ్వాడు గోపాలకృష్ణ.

    "రేపటినుంచీ నేనూ మన్మథదేవుడ్ని కొలుస్తాను. ఛాన్స్ దొరికితే రక్తి, లేదంటే ముక్తి."

    "జాగ్రత్త. పరువాలవైపు చూశావంటే జనం వళ్ళు చీరేస్తారు" అని నవ్వుతూ హెచ్చరించాడు అతను.

    నరుడు అటూ ఇటూ చూస్తూ "అబ్బ వెన్నెల భలే వుంది గురుడా. ఇలా వెన్నెలను చూసి ఎంత కాలమైందో. ఆ టౌన్ లో ట్యూబ్ లైట్ల కాంతి తప్ప వెన్నెల కనిపించదు."

    "వెన్నెల ఈరోజు అద్భుతంగా వుంటుంది- పౌర్ణమి కదా."

    ఒక్కక్షణం చిన్న జర్క్ యిచ్చాడు నరుడు. గోపాలకృష్ణవైపు తిరిగి "అంటే ఈరోజు....." ఆపై మాట్లాడలేకపోయాడు.

    అతని కళ్ళముందు ఓ అమ్మాయి సిగ్గుబరువుతో, రేపటినుంచి తనకూ, తన కుటుంబానికి పట్టబోయే అదృష్టాన్ని తలుచుకుంటూ కొండ ఎక్కి రావడం సాక్షాత్కరించింది.

    అలా గోపాలకృష్ణ దగ్గర  సెటిల్  అయిపోయిన నరుడు ఆరోజు క్యారియర్ పట్టుకుని నడుస్తున్నాడు.

    తూర్పు ఆకాశం మీద చంద్రవంక మసగ్గా   వేలాడుతోంది. పౌర్ణమి ఎప్పుడో అనుకుంటూ కొండ ఎక్కడం ప్రారంభించాడు.

    సరిగ్గా అదే సమయంలో ఆ ఊరులోని మాజీ దివాను వెంకట్రామయ్య గోపాలకృష్ణ పీడ వదిలించుకోవడానికి ఏం చేయాలా అని అలవాటు ప్రకారం ఆలోచిస్తున్నాడు.

                                                 3

    "ఇదిగోనమ్మా! ఆ వచ్చేదే శృంగారపురం. కండక్టర్ తో చెప్పు. స్టేజీ  రాగానే విజిల్ ఊదుతాడు" వెనకనున్న ముసలామె భుజాల్ని ఊపుతూ చెబుతూంటే హడావుడిగా పైకి లేచింది వర్ష.

    విండోలోంచి బయటికి చూసింది.

    రోడ్డుకి అటూ ఇటూ పచ్చటి పొదలు భూమికి తాపడం చేసిన పచ్చల్లా వున్నాయి. ఎర్రటి చిన్న చిన్న  గులకరాళ్ళు పచ్చల మధ్య చెల్లాచెదురుగా పడిన పగడాల్లా వున్నాయి. నీలపు ఆకాశంలో కదులుతున్న తెల్లటి మబ్బులు పరుపు చిల్లునుంచి రేగుతున్న దూదిపింజల్లా వున్నాయి.

    "శృంగారపురం...... శృంగారపురం....." కండక్టర్ బిగ్గరగా అరుస్తున్నాడు.

    వర్ష తన లగేజీని తీసుకుని డోర్ దగ్గరికి వచ్చి నిలబడింది.

    బస్సు మరో రెండు నిమిషాలు దొర్లి ఆగింది.

    ఆమె త్వర త్వరగా  దిగింది. ఆమె తరువాత ఓ పదిమంది దాకా దిగారు.