చీకటిలో కలిసిపోతున్న అతనిని గొంతు చించుకుని మరీ పిలిచింది.
ఆ వ్యక్తి క్షణం ఆగి వెను తిరిగాడు.
వడివడిగా అడుగులు వేస్తూ అతన్ని సమీపించిందామె.
అతని నవ్వుని చూసి నిర్ఘాంతపోయింది.
కిళ్ళీ వేయడం వలన కాబోలు పళ్ళు గారపట్టి వున్నాయి. జుట్టు చిందర వందరగా అతని ముఖాన్ని కప్పివేస్తున్నది. అతని నోటి నుండి ఘాటైన సారా వాసన గుప్పు మంటున్నది. రాక్షసత్వం వుణికి పుచ్చుకున్నట్టు అతని చూపులు మింగేసేట్టు వున్నాయి.
తనకు కావలసిన వ్యక్తి అతనుకాదు-
దూరం నుంచి చూస్తే అతనిలానే వున్నాడు.
క్షణం నివ్వెరపోయి వెంటనే తేరుకున్నది.
"డాక్టర్ కరుణగారి యిల్లు యెక్కడ-" తన తెలివి తక్కువతనాన్ని బయట పడనీయకుండా ఖంగారుగా అడిగింది.
తనకు తెలియదన్నట్లు తలూపి వెళ్ళిపోయాడు అతను.
అతను ఏమీ మాట్టాడకుండానే వెళ్ళిపోవడంతో ఆమె హృదయం తేలికపడింది. ఆపద నుంచి బయట పడ్డానని అనుకోవడంతో ఎక్కడలేని ఓపిక వచ్చింది, వచ్చినంత వేగంగానే వెనుదిరిగింది.
అంతకు ముందు వచ్చిన డబుల్ డక్కర్ బస్సు అప్పుడే కదలబోతున్నది.
పరుగులాంటి నడకతో వచ్చి ఆ సిటీ బస్సును అందుకుంది.
కృష్ణప్రియ గుండె యింకా వేగంగా కొట్టుకుంటూనే వుంది.
* * *
ఫియర్ కారును రామకృష్ణా ధియేటర్ లో పార్క్ చేశాడు కుమార్.
అతని చేతిలోని టిక్కెట్లు గాలికి రెపరెప లాడుతున్నాయి.
బయట హౌస్ ఫుల్ బోర్డు...
ఆలస్యం అవుతున్న కొద్దీ అతనిలో అసహనం పెరిగిపోతున్నది.
కృష్ణప్రియ ఇక రాదని తెలిసినా ఏదో ఆశ అతనిని ఇంకా అలానే నిలబెట్టింది. ఆమె కావాలనే తనను ఆట పట్టించిందని అర్ధమైందతనికి.
ధియేటర్ లో టైటిల్స్ పడుతున్నాయి.
కుమార్ లో కోపం తారాస్థాయికి చేరుకున్నది. అటూ ఇటూ పచార్లు చేస్తున్న అతని దృష్టి అప్పుడే వచ్చి ఆగిన ఆటోపై నిలిచింది.