ఉపసంహారం
    
       గోపీచంద్ చెప్పిన కథ
    
    ఏర్పాట్లన్నీ పూర్తయ్యాయి-
    
    నేననుకున్న దానికన్నా కొన్ని పన్లు సులభంగా జరుగుతున్నాయి. ప్రబంధ్ కి తరళగారు వ్రాసిన ఉత్తరం నా సంతోషాన్ని ద్విగుణీకృతం చేసింది. వరంగల్ కి చాలా దూరంగా అడవిలో వున్నది మా ఫ్యాక్టరీ. అక్కడికి పోస్టల్ సర్వీసు లేదు. అందువల్ల మా వాళ్ళు కమలాపురం పోస్టాఫీసులోనే మా పోస్ట్ అంతా కలెక్ట్ చేసుకువెళ్తారు. అందులో దొరికింది తల్లి కొడుక్కి రాసిన ఉత్తరం.
    
    "ప్రబంధ్-
    
    ఇక్కడ పరిస్థితులు ఏమీ బాగోలేదు. కొన్ని కొన్ని విషయాలు తెలిసి నా మనసు పూర్తిగా పాడైపోయింది. ఏ తల్లీ కొడుక్కి తండ్రి గురించి చెప్పటానికి ఇష్టపడదు. కానీ ఈ పరిస్థితుల్లో నీకు తప్ప ఇంకెవరికి చెప్పుకోను?
    
    మీ నాన్న గారికి విజయనగరంలో మరొక భార్య వుంది. ఏమిటి-ఆశ్చర్యపోతున్నావా? ఈ వార్త తెలిసినప్పుడు నేనూ నమ్మలేదు. కానీ స్వయంగా ఒక కుర్రవాడు, తన తండ్రికోసం వెతుక్కుంటూ వచ్చినప్పుడూ-ఆ కుర్రవాడికి మీ నాన్నగారి పోలికలు అచ్చుగుద్దినట్టు ఉన్నప్పుడు ఆ సత్యాన్ని నేను కూడా జీర్ణించుకోక తప్పలేదు.
    
    ఇదంతా అబద్దమనీ, నేనే ఏమేమో ఊహించుకుని భయపడుతున్నాననీ నువ్వు అనుకోవద్దు. ఈ తరళ జీవితంలో దేనికీ భయపడదని నీకు తెలుసు.
    
    అలాగే నాకు తెలిసిన ఈ వార్తయొక్క సత్యాసత్యాల పట్ల కూడా నాకేమీ అపనమ్మకం లేదు. నేను పూర్తిగా దీని యొక్క వాస్తవాన్ని తెలుసుకున్న తరువాతే నీకు చెపుతున్నాను.
    
    కొద్దిరోజుల్లో వివాహం చేసుకోబోతున్న నీకు ఈ విషయాలన్నీ తెలియబర్చి నీ మనసు పాడుచెయ్యటం ఇష్టంలేదు. కానీ అంత్య నిష్టూరం కన్నా ఆది నిష్టూరం మంచిది కదా. మేము విడిపోతున్న సంగతి నీకు ముందుగా తెలిస్తే మానసికంగా సిద్దపడి వుంటావు కేవలం నీ వివాహం గురించే నేను దాన్ని వాయిదా వేస్తున్నాను.
    
    నీ తల్లి చేస్తున్న పని నీకు మూర్ఖంగా కనిపిస్తూ వుండి వుండవచ్చు. కానీ నాకు కొన్ని బలమైన అభిప్రాయాలున్నాయి. మొగవాడు చేసిన అన్యాయానికి ఏ విధంగానూ లొంగివుండటం నాకు ఇష్టంలేదు. అందులోనూ మీ తండ్రి గారి ఒక భార్య విదేశాల్నుంచి తిరిగివస్తూన్న సందర్భములో, మరొక భార్య విజయనగరంలో ఎదురుచూస్తున్న తరుణంలో ఇక ఈయనతో 'అన్నీ మర్చిపోయి' సంసారం చేయటం నా వల్లకాదు.
    
    నేను నీ నుంచి ఆశించేదేమిటంటే, నువ్వెటువైపు వుంటావో తేల్చుకో నా వైపు ఉన్నట్టయితే నువ్వెలాగూ లా-స్టూడెంటువి కాబట్టి ఈ వ్యవహారాలన్నీ ఎలా సెటిల్ చెయ్యాలో నువ్వే బాధ్యత తీసుకోవాలి. ఈ విషయాలు తెలిసినప్పటినుంచీ ఆయనతో నేను మాట్లాడటం మానేశాను. ఒకవేళ నీవుగానీ నీ తండ్రినే సపోర్టు చేయాలని నిశ్చయించుకున్న పక్షంలో నీ చెల్లెళ్ళయిన నా కూతుళ్ళిద్దర్నీ తీసుకుని, వేరే లాయరు సాయంతో నేనీ వ్యవహారాలన్నీ తేల్చుకుంటాను. ఈ ఉత్తరం చూడగానే హడావుడిగా వచ్చి, నాకు నీతిపాఠాలు చెప్పే ప్రయత్నం ఏమీ చెయ్యకు. నీ తల్లిగురించి నీకు బాగా తెలుసు కదా-ఒక కాలు విరిచేసేసైనా సరే- పట్టుకున్న కుందేటికి మూడేకాళ్ళు అనే రకం.
    
    నీ పెళ్ళి మూడు రోజులనగా వచ్చెయ్యి ఇక్కడ ఈ విషయాలేమీ బయటపడకు. ప్రపంచానికి తరువాతెలాగూ తెలియక తప్పదు. ఈ పెళ్ళి మాత్రం జరిగిపోనీ, ముఖ్యంగా నేన్నీకు చెప్పేదేమిటంటే, ఏదో ఘోరం జరిగిందనీ, తల్లికి అన్యాయమైందనీ కలత పడకు. తరతరాల్నుంచీ స్త్రీకి ఇలాంటి అన్యాయాలు ఎన్నో జరుగుతూనే వున్నాయి. ఈ విషయములో ప్రత్యేకత ఏమిటంటే స్త్రీ తనేమిటో భర్తకి చెప్పదల్చుకుంది. జీవితాంతం గుర్తుండేలా గుణపాఠం నేర్పాలనుకుంది. ఆనందరావు మైనస్ తరళ ఇండస్ట్రీస్ ఆయన్నెక్కడ నిలబెడుతుందో నీకూ తెలుసుకదా. ఆ జాలితో నువ్వు ఆయన్ని వెనకేసుకు రాదల్చుకుంటే నా కభ్యంతరంలేదు. నీ నిర్ణయాన్ని తిరుగుటపాలో వెయ్యి.
    
                                                                                                        -నీ తల్లి తరళ".
    
    ఉత్తరం పూర్తి చేసిన నా పెదాల మీద చిరునవ్వు కదలాడింది. నేను అనుకున్న దానికంటే ఎక్కువ ఫలితాలే వచ్చినాయ్. పాపం ఆనందరావు.
    
    ఇక్కడితో ఇది ఆగదు.
    
    ఇంకా..ఇంకా మానసిక వ్యధ అనుభవించాలి పాతిక సంవత్సరాల క్రితం నా తల్లికి చేసిన మోసానికి మిగతా జీవితం అంతా కుళ్ళి కుళ్ళి చావాలి.
    
    ప్రబంధ్ పెళ్ళికి ముందురోజు ఈ నాటకానికి చివరి తెర దింపటానికి నిశ్చయించుకున్నాను.
    
    ఈ ఉత్తరం నాకు చాలా ఉపయోగపడుతుంది. దాన్ని కాగ్రట్టగా వుంచాను.
    
    మరో నాలుగు రోజులు గడిచాయి. నేను అనుకున్నట్టే పెళ్ళి నిమిత్తమై ప్రబంధ్ దగ్గిర్నుంచి వారంరోజులు శలవు కావాలని అప్లికేషన్ వచ్చింది. శాంక్షను చేశాను.
    
    అతను శుభలేఖ ఇవ్వటానికి వచ్చాడు. కాంగ్రాచ్యులేషన్ చెప్పాను.
    
    "మీరు తప్పకుండా రావాలిసార్" అన్నాడు.
    
    "వస్తాను" అన్నాను. "రాకుండా ఎలా వుండగలను" అని మనసులో అనుకున్నాను మొత్తం వ్యవహారం అంతా సెటిల్ అయ్యేది అప్పుడే.
    
    నేనూ ప్రబంధ్ మాట్లాడుతూ వుండగా మా ఫ్యాక్టరీ నుంచి ఫోన్ వచ్చింది. అట్నుంచి మా మేనేజర్ మాట్లాడుతున్నాడు.
    
    "రాత్రి మన ఫ్యాక్టరీ ఆఫీసులో దొంగతనం జరిగింది సార్. పాతికవేలు పోయింది" అన్నాడు.
    
    "నిజమా?" అన్నాను కంఠంలో ఆతృత ధ్వనింపజేస్తూ "...రిపోర్ట్ ఇచ్చావా?"
    
    "ఇచ్చాను సార్".    

    "ప్రబంధ్ ఇక్కడే వున్నాడు. తన దగ్గిర కూడా ఒక స్టేట్ మెంట్ తీసుకుంటాను" అని ఫోన్ పెట్టేశాను.
    
    విషయమంతా విన్న ప్రబంధ్ మొహం వాడిపోయింది. "నేను శలవులో వస్తున్నప్పుడు తాళాలు మేనేజర్ కి ఇచ్చాను. అప్పుడు డబ్బు సరీగ్గానే వుంది" అన్నాడు.
    
    "రాత్రి జరిగిన దొంగతనానికి నువ్వేం చేస్తావు? జరిగింది జైర్గినట్టు ఉత్తరం వ్రాసివ్వు, ఇన్ స్పెక్టర్ వస్తే ఇస్తాను. పెళ్ళి హడావుడిలో వున్న నీకు ఈ గొడవలన్నీ దేనికీ?" అని అతడి దగ్గిర స్టేట్ మెంట్ తీసుకున్నాను. ప్రబంధ్ మొహంలో కళ తప్పింది.
    
    "నువ్వేం వర్రీ అవకు. పాతికవేలు మనకో లెక్కలోది కాదు" అని అతడిని సాగనంపాను.
    
    అతడు వెళ్ళిపోయాక తిరిగి వరంగల్ ఫోన్ చేశాను.