కంగారేక్కువై౦ది.
   
    తనకున్న గడుపు కేవలం మరో ఇరవై అయిదు నిముషాలు మాత్రమె ___
   
    సమయం మించిపోతుంటే ఏం చేయాలో పాలుపోనీ వైధేయ చాలా విసుగ్గా నడుస్తున్నాడు రోడ్డుపై.
   
    వెనకనుంచి డీకొట్టాడో సైకిలిస్టు......
   
    "ఏం సార్ ! రోడ్డంతా కాంట్రాక్టుకు తీసుకున్నట్టు ఆ నడకేమిటి కాస్త చూసుకుని నడవండి."
   
    ముండుకుతూలిన వైధేయ ఆవేశంగా పైకి లేచి ఎడాపెడా రెండు వాయించాలన్నంత రోషంగా చూసాడు కాని ఇది అదను కాదనిపించింది.
   
    "బాస్టర్" వెళుతున్న సైకిలిస్టు చూస్తూ తిట్టుకుని ద్రుష్ట వేనుకవేపు మరల్చాడు ___
   
    పేంటు నిండా దుమ్ము అంటుకుంది.
   
    బహుశా సైకిలు టైర్ తాకినప్పుడు అంటిన "దుమ్ము" కావచ్చు.
   
    దుమ్ము..... దుమ్ము......
   
    ప్లేష్ లా వెలిగింది వైధేయ మెదడులో.....
   
    అంతే __ సమీపంలో వెళుతున్న ఆటోను చూస్తూ కేకవేశాడు.
   
    అయిదు నిముషాల్లో ఆటో గమ్యాన్ని చేరింది.
   
    మీటరు అయింది కేవలం మూడు రూఇపాయలు మాత్రమే..... అయినా అయిదు రూపాయలనోటు ఆటోవాడికిఅందించి అ చిల్లర మాటేత్తకుండా రెస్టారెంట్ కౌంపౌండ్ లో అడుగుపెట్టాడు.
   
    లైటు వెల్తురు తప్పించుకుంటూ మెల్లగా గార్డెన్ లోనుంచికార్ పార్కింగ్ ఏరియాను చేరుకొని __ అక్కడినుండి చూసాడు.
   
    విన్న రోషణి తనూ చూసిన స్థలంలోనే వుంది ఆ కారు. లైట్ ఎల్లో డాట్సన్ కారు __
   
    దాని మీదకి రోషణి ఒరిగినపుడు ఆమెకు దుమ్ము అంటుకుంటుంది.
   
    అప్పుడే అనుకున్నాడు రోజుల తరబడి ఆ కారునెవరో అక్కడ పార్క్ చేసి వుంచారని కాబట్టే అంతలా ధూళి పేరుకుపోయిందనీను __
   
    అతడు రెండే రెండు నిముషాలు అక్కడ నిలబడి గమనించాడు పరిసరాల్ని.
   
    రెస్టారెంట్ లో నుమ్చిసంనగా వినిపిస్తున్న సందడి తప్ప బయట అలికిడి లేదు__
   
    డాట్సన్ కలు దగ్గరగా __ _ _ ఇంకా దగ్గరగా _ _ మరీ దగ్గరగా _ _ వచ్చేసాడు.
   
    అతని చేయి హేండల్ మీదకి వెళ్ళింది.
   
    అంతే..... హఠాత్తుగా కలకలం......
   
    చటుక్కున హేండిల్ మీది నుంచి చేయి వచ్చి తూలుకుంటూ ఆగివున్న ఓ కారుని సమీపించి కారులో కూర్చునాడు......
   
    అయిదారుగురు రెస్టారెంట్ లోంచిబయటకి వచ్చి తూలుకుంటూ ఆగివున్న ఒకరుని సమీపించి కారులో కూర్చున్నారు.....
   
    మరో రెండు నిముషాల్లో ఆకారు వెళ్ళిపోయింది.
   
    చీకటిలోనే ఎలక్ట్రానిక్ వాచీ చూసుకున్నాడు....... పదీ ఇరవై ఎనిమిది_ _
   
    కేవలం పన్నెండు నిముషాల వ్యవధి మాత్రమె మిగిలింది.
   
    డాట్సన్  కారు డోర్ తెరిచాడు.
   
    జేబులో వున్న తాళాలగుత్తిలోని ఒక్కో తాళమూ తీసి ట్రైచేస్తుంటే ఒకీ సరిపోయింది.
   
    అది తిప్పగానే విచిత్రంగా కారు స్టార్టయింది.
   
    'గుడ్ గాడ్' అ కీ  బంచ్ ఇచ్చిన రిషణికి మనసులోనే కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుని కారుని ముందుకు పోనిచ్చాడు.
   
    అతని పెదవులపై సన్నని నవ్వొకటి పెరిసి మాయమైంది.  
   
    'ఆపరేషన్ ఒన్' పూర్తయ్యింది జయప్రదంగా ......
   
    పదిన్నర _ _ _ _
   
    పర్వాలేదు _ _ _

    పర్వాలేదు _ _ రోషణి చెప్పిన వేళకి టంచనుగా గమ్యాన్ని చేరుకోవచ్చు.
   
    మరో అయిదు నిముషాల కల్లా దాట్సన్ విజయవాడ హైవే మార్గంలో అడుగుపెట్టింది.
   
    మెత్తగా సాగిపోతున్న డాట్సన్ నడుపుతుంటే అ రాత్రి తను ఆ స్వదించబోయే రోషణి అందం గుర్తుకొచ్చింది.
   
    గుడ్ గ్రేషియన్ .......
   
                       *    *    *    *   
   
    "చాలా అమ్మగారూ" అన్నాడు పెట్రోల్ బంక్ వంపు పట్టుకున్న పదిహేనేళ్ళ కుర్రాడు.
   
    హైదరాబాద్ నగరానికి పద్దెనిమిది కిలోమీటర్ల దూరంలో హయత్ నగర్ కు సమీపంలో ఉన్న 'పెట్రోల్ బంక్' అది.
   
    "ఉహూ! టే౦క్ పూర్తిగా నింపెయ్ "
   
    కళ్ళలో కాంట్రాక్ట్ లెన్స్ తో ఏ వీదేశీ యువతో అన్నట్టుగా బాబ్ డ్ హెయిర్ సవరించుకుంటూ చెప్పింది రోషణి.
   
    ఆమెను సమీపంలో నిలబడి చూస్తున్నాడు బంక్ మేనేజర్.
   
    ఇంత అందమైన ఆ నిశ్శబ్ద సౌందర్యం అనుభవించతగ్గదిగానూ అనిపిస్తుంటే పరిసరాల్ని మరచి అమే నగ్న శరీరాన్ని ఊహించుకుంటున్నాడతను.
   
    "ఏదీ..... ఇలాతే....." వంపు అవుత కూడదండి" అన్నాడు కాస్త వెనక్కీ జరుగుతూ.
   
    "ఎడ్చావ్ లే ..." లాక్కుంది బలవంతంగా.