"తీర్ధం -" అంది గంగి.

    "ఎక్కడా?"

    "గూడెం అవతల"

    "ఓస్ అంతేనా, నేనూ కొనుక్కుంటాను"

    "మరి నీకు డబ్బులేవీ?"

    "నా దగ్గర ఎన్నో డబ్బులున్నాయ్. బోలెడు....."

    "అయితే నేనూ వత్తాను" అంది గంగి ఉత్సాహంగా.

    "పనిమానేత్తే, నీ బాబు నన్ను తంతాడు. మరి ఎలాగ?" అని సందేహించాడు బాబు.

    "మా బాబు దొరగారిని కలుసుకుందుకు వెళ్ళాడు. చందాలకి కాని రాడు."

    బాబు మొహం వికసించింది. "అయితే మధ్యాహ్నం వత్తాను తయారుగావుండు గంగీ" అన్నాడు. తల వూపింది గంగి.

    మధ్యాహ్నం ఎండలో యిద్దరూ బయలుదేరారు తీర్ధానికి. గూడెం రోడ్డు దుమ్ము ఎర్రగా కాలి పైకి లేస్తోంది. పైకి ఉత్సాహంగా వున్నా బాబుకి పెద్ద ఆలోచన పట్టుకుంది. తన దగ్గర డబ్బేమీ లేదు. గంగితో గొప్పగా అబద్ధం ఆడేశాడు. ఇప్పుడెల్లాగా!

    పొలిమేరలో తీర్ధం కనబడింది. ఇద్దరి కళ్ళల్లో ఆశ్చర్యపు ఇంద్రధనస్సులు రంగురంగులుగా విరిశాయి. రంగురంగుల దుస్తులూ, మనుష్యులూ, బొమ్మలూ, బుడగలూ, బూరాలూ, మిఠాయికొట్లూ - అన్నీ రంగురంగులే!

    "ఎంతమందో" అంది గంగి.

    "సముద్రం సముద్రం" అన్నాడు బాబు. ఒక్కొక్క కొట్టుదగ్గర ఆగారు. ఒక్కొక్క విచిత్రాన్నే చూశారు వింతగా, ఆశగా.

    "ఇదే , ఇక్కడే సంగీతప్పెట్టె అమ్ముతారు" అంది గంగి. బాబు సంగీతపు పెట్టెని జాగ్రత్తగా ఠీవిగా పరిశోధించి "ఎంత" అన్నాడు.

    "మూడణాలు" అన్నాడు కొట్టువాడు.

    బాబు కనురెప్పలు పైకి ఎత్తి ఏదో ఆద్యాత్మిక చింతన చేస్తోన్నట్టు ఆలోచించాడు.

    "కొనవేంటీ!" అంది గంగి.

    "నువ్విక్కడే వుండు గంగీ నే నిప్పుడే వత్తాను" అంటూ బాబు లేచాడు. "దబ్బున రా యేం?" అంది గంగి.

    బాబువైపే చూస్తోంది గంగి. బాబు ఆ జనంలో కలిసిపోయాడు. కాసేపట్లో ఒక పెద్దమనిషి ప్రక్కన కనపడ్డాడు. పెద్దమనిషి నత్తిమీద తలపాగా వుంది. కాళ్ళకి కిర్రుచెప్పులున్నాయి. సరీసరిపడని పాత కోటు తొడుక్కున్నాడు. బాబు ఆ పెద్దమనిషిని ఆనుకునే నడుస్తున్నాడు. బాబు కుడిచెయ్యి కదిలింది. చేతి వేళ్ళ చివర ఒక తెలివి మెల్లగా కదిలింది. బాబు చెయ్యి పైకి ఎత్తాడు.  పెద్దమనిషి జేబులోనికి చొచ్చుకొని మరునిముషంలో యివతలికి వచ్చింది ఆ చెయ్యి.

    "దొంగ దొంగ" అన్నాడు పెద్దమనిషి. కేకలేస్తూ బాబుని పట్టుకున్నాడు. బాబు చుట్టూ జనం మూగటం చూసింది గంగి. బాబుని కొట్టిన చప్పుడు వింది. బాబు ఏడుపు వినపడింది. కొంతసేపటికి బాబు ఏడుస్తూ ఎర్రని కళ్ళతో వచ్చాడు. చొక్కా దుమ్ముతో ఎర్రబడింది.

    "గట్టిగా కొట్టారా?" అంది గంగి.

    "సావకొట్టారు. దొంగనంజకొడుకులు" అన్నాడు బాబు. అతని మోచెయ్యీ కాలూ కొట్టుకుపోయాయి. వీపుమీద అయిదువేళ్ళ చారలూ దళసరిగా మంటమంటగా ఉన్నాయి.

    "అయ్యో పాపం -ఎలా కొట్టారో? జేబులో చెయ్యి పెడితేనే కొడతారేంటీ!" అంది గంగి.

    "అదేనే ననుకొంటున్నదీని...." అన్నాడు బాబు పౌరుషంగా, సాగదీస్తూ.

    రోడ్డుమీద యిద్దరూ నడిచి యింటికి పోతున్నారు. బాబు విచారంగా గంభీరంగా ఉన్నాడు. ఓడిపోయిన పెద్దరాజులాగ. గంగికి ఇదేమీ బాగాలేదు. ఏదో విధంగా బాబుని సంతోషపెట్టాలనుకుంది. కార్ఖానా సమీపించేముందు యిలా అంది.
 
    "పోనీ, నా సంగీతప్పెట్టె యిత్తానులే."