"ప్రబంధ్ నా కొడుకు కాదు గోపీచంద్".
అట్నుంచి వచ్చిన ఈ నాలుగు మాటలు నన్ను ఒక్కసారిగా కుదించివేశాయి. అప్పటివరకూ శిఖరంమీద కూర్చుని మాట్లాడుతున్నవాడు అకస్మాత్తుగా శిఖరం కూలిపోవటాన్ని గమనించినట్టు అయింది. కానీ వెంటనే సర్దుకుని నవ్వేను.
"మళ్ళీ ఏదైనా కొత్త ఎత్తు వేస్తున్నావా?"
"లేదు గోపీచంద్ ఇది నిజం. కానీ బహుశా నేను దీన్ని నిరూపించలేకపోవచ్చు. దానికోసం నా దగ్గరున్న సాక్ష్యాధారాల్ని నువ్వు నమ్మకపోవచ్చు కూడా నేను చెప్పేదంతా నిజమని నిరూపించగలిగే ఒకే ఒక సాక్ష్యం ఇప్పుడీ లోకంలో లేదు. అందుకని నా చేతి వ్రాతని కూడా నువ్వు నమ్మవు".
"అప్పుడున్నదీ-ఇప్పుడు లేనిదీ-ఏమిటా సాక్ష్యాధారం?"
"ప్రమద్వర".
"వ్వాట్"
"అవును ప్రమద్వర ఒక్కతే నేను చెప్పేదాన్ని సమర్ధించగలిగేది".
నేను శ్రీదేవి చేత అతడికి చెప్పించింది గుర్తొచ్చింది. తన తల్లి మరణించినట్టూ, ఆ అమ్మాయి పోలీస్ స్టేషన్ లోనూ, హోటల్ లోనూ ఇతడికి చెప్పింది. దాని ఆధారంగా ఇతడు మరో నాటకం ఆడుతున్నాడేమో అనిపించింది. అతడిమీద మరింత అసహ్యం పెరిగింది. ఇంకొంచెం ఆట పట్టించాలనిపించింది.
"కానీ నా తల్లి మరణించే ముందు నాకంతా చెప్పింది ఆనందరావ్".
"ఏం చెప్పింది?"
"నువ్వు చేసిన మోసం"
"అబద్దం ప్రమద్వర అలా ఎన్నటికీ చెప్పదు".
"వెళ్ళి అడుగుదామా?"
"ఎక్కడికి?"
"ఇక్కడికే... నా తల్లి బ్రతికే వుంది" కామ్ గా అన్నాను.
"ప్ర..మ...ద్వ...ర.... బ్రతికేవుందా?"
"ఏం? గుటక పడటం లేదా? కథ అడ్డం తిరిగిందని బాధపడుతున్నావా?"
"నేను ప్రమద్వరని వెంటనే చూడాలి".
"ఇంకో గంటలో జరగబోయే నాటకానికి ఆమెని తీసుకురాను. ప్రజల సానుభూతి ఆమెకి అవసరం లేదు".
"నేను ఆమెని వెంటనే చూడాలి". కంఠంలో ఆతృత, అభ్యర్ధన, కంగారు తొంగిచూస్తూ ఉండగా అతడు అన్నాడు.
"లాభంలేదు.." ఖచ్చితంగా అన్నాను. "ఏం మాయమాటలు చెప్పి ఆమెని మోసగించావో, అవే మాయమాటలు చెప్పి, ఇప్పుడు ఆమె దగ్గర ప్రాధేయపడతావు. కావలసివస్తే- ఇక ఎటూ దారిలేక నీ పరువు ప్రతిష్ట పోకుండా చూడమని ఆమె కాళ్ళు పట్టుకుంటావు. స్త్రీకి పుట్టుకతోనే జాలి గుణాన్ని ఇచ్చాడు దేముడు నీ స్థితికి జాలిపడి నా పుట్టుకకి కారణం నువ్వు కాదని చెప్పినా చెప్పగలదు నా తల్లి! నిన్ను అంత సులభంగా తప్పించుకు పోనివ్వను..."
"మూర్ఖుడా! అసలేం జరిగిందో నువ్వు నీ తల్లిని ఎప్పుడైనా అడిగావా?" అతడి స్వరంలో మొదటిసారి కోపం, చిరాకు కనపడ్డాయి. ఈసారి తగ్గటం నా వంతయింది.
"ఏం అడగాలి?"
"వెళ్ళు, ముందు ఆ మాట అడుగు అసలు విషయం తెలుసుకోకుండా నీ అంతట నువ్వే ఊహించుకుని ఒక పెళ్ళి నాశనం అవకుండా ఆపు".
"నా తల్లిని అడగవలసిన అవసరం నాకులేదు. నేను నీ కొడుకుని కాదని ఆమెకాదు గదా- బ్రహ్మరుద్రాదులు దిగివచ్చినా నేను నమ్మను".
"నువ్వు నా కొడుకువి కాదని నేను అనటం లేదు".
"మరి?"
"నువ్వు ప్రమద్వర కొడుకువి కాదంటున్నాను".
పిడుగుపడినట్టు అయింది. ఈ లోపులో-టెలిఫోన్ ఏదైనా అంతరాయం వచ్చిందో, లేక అతడేం చేశాడో తెలీదుకానీ- ఫోన్ కట్ అయింది.
తిరిగి డయిల్ చేసే ప్రయత్నమేమీ చెయ్యలేదు. అలాగే అచేతనంగా చాలాసేపు కూర్చుండిపోయాను.
నా మెదడులో గోదారి హోరుమంటున్నట్టుంది. అతడి మాటలే గింగుర్లు తిరగసాగాయి. అతడు చెప్పింది ఎంతవరకూ నిజమో నాకు తెలీదు. కానీ మాటల ప్రభావం మాత్రం నామీద ఎంతో కనిపించింది. యుద్దంలో సైనికుడు వీరవిహారం చేస్తూ ముందుకు పోతుంటే, వెనుక రాజు మరణించినట్టు తెలిసిన వార్త అతఃదిని ఎంత నిశ్చేష్టుడిని చేస్తుందో, నా పని అలా తయారైంది. అతడి మాటలు నిజమైతే ఇప్పటివరకూ పన్నిన వ్యూహమంతా ఎంత నిరర్ధకమో అర్ధమై నిస్సత్తువ ఆవరించింది. ఆనందరావు మీద పగకాదు యిప్పుడు నన్ను వేధిస్తున్నది ఇన్నాళ్ళూ నన్ను పెంచింది కన్నతల్లి కాదన్న వార్త నా మనసులోని ఏ మూలో రవంత ఆశ మిగిలి వుంది.
ఆనందరావు చెప్పింది తప్పుకావచ్చు.
అవును. అతడు ఎంతకయినా తెగించినవాడు. మరో కొత్త నాటకం ఆడుతూ వుండవచ్చు.
ఫోన్ వైపే చూస్తూండిపోయాను. తిరిగి అతడికి ఫోన్ చేయబుద్ది కాలేదు. భయమా? ఏమో..... అటువంటిదే అయివుండవచ్చు. అతని తరపునుంచి ఏ రుజువుని చూడాల్సి వస్తుందో, ఏ వార్త వినవలసి వస్తుందో....
నేనీ ఆలోచనలో వుండగా తలుపు చప్పుడయింది. ఆత్రంగా తోసుకు వచ్చిన మనిషి- ఆనందరావు.
వెనకే వచ్చిన సెక్రటరీ క్షమించమన్నట్టు చూశాడు. అనుమతి లేకుండా విజిటర్ లోపలికి తోసుకు వచ్చినందుకు.
అతడిని వెళ్ళిపొమ్మన్నట్టు సైగ చేశాను.
నేను ఎక్కడ వున్నదీ ఆనందరావుకి ఎలా తెలిసిందాని ఓ క్షణం ఆశ్చర్యపోయాను. బహుశా ప్రబంధ్ ని కనుక్కుని ఉంటాడు.
సెక్రటరీ బయటికి వెళ్ళిపోగానే అతడు నా చేతులు పట్టుకుని 'గోపీ' అన్నాడు. అతడి కంఠంలో నేను గుర్తించటం ఇష్టంలేని ఆప్యాయత, ఆతృత, అదోలాంటి సంచలనం తొంగిచూశాయి.
"నీకు "గోపీచంద్" అని పేరుపెట్టి ప్రమద్వర తన మాట నిలబెట్టుకున్న దన్నమాట".
"పెళ్ళి జరుగుతూ వుందా అక్కడ?" అతడి మాటలకి ప్రాముఖ్యత ఇవ్వకుండా అన్నాను.
"జరుగుతూంది. మిమ్మల్ని తీసుకువెళ్దామనే వచ్చాను".
"ఎందుకు? గ్రూఫ్ ఫొటోకా?" వెటకారంగా అడిగాను.
"నీ మాటలన్నీ తరువాత వింటాను. ముందు ప్రమద్వర ఎక్కడుందో చెప్పు".
"సారీ చెప్పను ముందు నీ వైపునుంచి నువ్వు చెప్పవలసిందేమిటో చెప్పు. ఫోన్ లో నువ్వు అన్నది ఎంతవరకూ నిజం?"
"అక్షరాల నిజం గోపీ ఈ విషయాలన్నీ తరువాత మాట్లాడుకుందాం. ముందు ప్రమద్వరని అర్జెంటుగా ఈ పెళ్ళికి తీసుకు వెళ్ళాలి".
"తను రాకపోతే పెళ్ళి ఆగిపోదు-"