"ఆ ఫోన్ చేసిన వాడెవడో అచ్చం నా పోలికలే మావయ్యా! చాలా రోజుల్నించి నాలాగా నటిస్తూ నన్ను చాలా తిప్పలు పెడుతున్నాడు. అదివరకోసారి చెప్తే కొట్టి పారేశారు - పోలీస్ స్టేషన్ లో."
నరసింహం కొద్ది క్షణాలు నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాడు. తరువాత ఏదో నిర్ణయించుకున్నట్లు తలూపుతూ "ఇదంతా ఎవడో కావాలని తమాషా చేస్తున్నాడులే ! నువ్వేం పట్టించుకోకు ! ఇద్దరికి ఒకే పోలికలుండటానికి ఇదేమైనా సినిమానా ?"
మురళీకృష్ణ చిరాకు పడ్డాడు.
"అబ్బా- నా మాట వినండి ! వాడు అచ్చం నాలాగానే ఉన్నాడనడానికి ఎన్నో ఋజువులు కనిపించాయ్. ఇదివరకయితే హోటల్లోనూ, బార్బర్ షాపులోనే వేషాలేశాడు. ఇప్పుడు ఏకంగా నా రాధకే ఎసరు పెడుతున్నాడు. ఫోన్లో ఏమన్నాడో తెలుసా ? చిన్నప్పుడు రాధ మెడలో వాడే తాళికట్టాడుట-నేను కాదట."
నరసింహం లేచి మురళీకృష్ణ దగ్గరకొచ్చి ఆప్యాయంగా భుజం తట్టాడు.
"వాడి విషయమేమిటో నేను తేల్చుకుంటానులే ! నువ్వు గాభరాపడకు"
కాని ఆ విషయం అంత సులభంగా తేలలేదు.
* * *
రాధ పూర్తి అలంకారంతో వచ్చి సోఫాలో కూర్చుంది.
"నిన్న మీరు ప్రెజెంట్ చేసిన ఈ నెక్లెస్ ఎంతో బాగుందంటున్నారు మా వాళ్ళంతా" అందామె కృష్ణతో.
ఆమె సిగ్గుపడింది. "అప్పుడే మర్చిపోయారా ? నిన్న మనం మార్నింగ్ షో సినిమాకెళ్ళినప్పుడు ఇవ్వలేదూ ?"
మురళీకృష్ణ మరింత ఖంగారుపడ్డాడు.
"నిన్న మనం మార్నింగ్ షో కెళ్ళామా?"
"బాగుండి ! అదికూడా గుర్తులేదన్నమాట ?"
అంతా వింటున్న నరసింహానికేమీ పాలుపోవటంలేదు. మురళీకృష్ణ నిన్న పొద్దున్న ఇంట్లోనే వున్నాడు.
ఇంతలో మురళీకృష్ణ ఒక్క ఉదుటున లేచి నిలబడ్డాడు.
"రాధా ! ప్లీజ్ ! ఇలా రా" అంటూ ఆమెను పక్కగదిలోకి తీసుకెళ్ళాడు.
రెండునిమిషాల తర్వాత పాలిపోయిన మొఖంతో తిరిగి వచ్చాడతను.
"ఏమిటి కృష్ణా! ఆ పిల్ల అలా అంటుంది? నువ్వు నిన్న ఇంట్లోనే ఉన్నావుగా?"
మురళీకి ఏడుపొక్కటే తరువాయి.
"వాడెవడో నా కొంప ముంచుతున్నాడు మావయ్యా ! చెపుతోంటే నువ్వు కొట్టిపారేస్తున్నావన్నీ. ఇప్పుడు చూడు! రాధను మార్నింగ్ షో సినిమాకు తీసుకెళ్ళాడట. ఆ నెక్లెస్ ప్రెజెంట్ చేశాడట! ఇంకా ఘోరమయిన విషయం ఏమిటంటే...ఏమిటంటే...?"
"ఏమిట్రా ? ఏం జరిగింది చెప్పు ?"
"అబ్బా ! ఎలా చెప్పను ఏ అల్లుడూ మామకిలాంటి విషయాలు చెప్పే దుస్థితికి రాకూడదు. వాడు...వాడు...సినిమా మధ్యలో రాధ పెదాలమీద గాఢంగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడట."
నరసింహం మొహం కోపంతో ఎరుపెక్కి పోయింది.
"అమ్మాయి వాడి చెంప పగలగొట్టాల్సింది" అన్నాడు మండిపడుతూ.
"ఆ - అలాగే. ఇంతకు ముందోసారి నేనే వాడనుకుని నా చెంప పగలగొట్టింది. ఈసారి వాడే నేననుకుని ముద్దిచ్చింది. వాడో - నేనో ఏది ఎవరో, ఎవరికేదివ్వాలో తెలుసుకోవడానికి రాధేమయినా కంప్యూటరా ? మైగాడ్ ! ఇదంతా ఎక్కడకు దారి తీస్తుందో ?" అని తల పట్టుకుని బయటకు నడిచాడతను.
నరసింహమేదో ఆలోచిస్తూ అలాగే చాలాసేపు వుండిపోయాడు.
మనిషిలాంటి మనిషి వుండటం ఎలా సాధ్యం ? రాధనే మోసం చేశాడంటే వాడెవడో అచ్చుగుద్దినట్లు మురళీ పోలికలతోనే వుండి వుండాలి.
చప్పున ఏదో ఆలోచన స్పురించినట్లయి నిటారుగా అయ్యాడు. మొట్టమొదటిసారి భయం వేసింది. పన్నెండేళ్ళ క్రితం సంఘటన గుర్తొచ్చింది.
తను మోహన్రావ్ ని చంపుతుండగా, అతని కొడుకు చూడటం - తను వాడిని వెంబడిస్తే-వాడు కాలువలోకి దూకటం, తను పిస్టల్ పేల్చటం, నీళ్ళు ఎర్రబడటం అంతా స్వయంగా తన కళ్ళతో చూశాడే, ఆ కుర్రవాడు చచ్చిపోలేదా ?