Previous Page
Next Page
అమృతం కురిసిన రాత్రి పేజి 12
ముసలివాడు
కనుగూడులు నల్లనయి
పెనుమ్రోడులు చల్లనయి
కీలు కీలుగా బాధగా
నాడు నాడులు లాగగా
చలిగాని చూరులో కసరినటు
చలిచీమ మట్టిలో దొలచినటు
వచ్చినది మూగినది ముసిరినది
ముసలితనము
ముసలివాణ్ణి నాయనలారా
ముసలివాణ్ణి
పై కప్పు వంగి పడు
పాడిల్లు వలె నిలిచి
వీధి పోయే వింత వింతల
చూసి రోసి
బ్రతుకొక్క ఆరిన వత్తికొడిలా తలచి మిధ్యలా కలచి
గతించిన జితించిన బ్రతుకు లోకి
గులక రాళ్ళు గలగల మ్రోగే
గుల్ల బ్రతుకు లోనికి
కల్ల బ్రతుకు లోనికి
చూసి రోసి
బ్రతుకొక్క ఆరినవత్తి కొడిలా తలచి
మిధ్యలా కలచి
పెదవి సందుల వెగటు నవ్వును బగబట్టి
కర్రనానుకు సాగిపోయే
ఎముకల గూడుని అరిగిపోయిన జోడుని
ముసలివాణ్ణి నాయనలారా
ముసలివాణ్ణి
ఒకనాడు నే ప్రొఫెసర్ని
సామ్యవాదిని
గ్రంధకర్తని
అపుడు భవిష్యత్తు రంగురంగుల వల
ఈనాడు గుండెలో మెదిలే పీడకల
నేడు కనుల సందుల నిరాశ
మసి మసిగ పాకిపోయే
కసికసిగ
ముసలివాణ్ణి నాయనలారా
ముసలివాణ్ణి
ఒకనాడు నే వలచి పెండ్లాడిన
ఒయ్యారపు నా భార్య అదిగో
విధి లిఖించిన వెర్రి చిత్రమువలె
ఎండిపోయిన ఏటిగట్టువలె
నడుమునొప్పి తనకు మిగిలిన శక్తిగా
పక్షవాత భయం తన భవిష్య దాశగా
కదలలేక మెదలలేక
మెతుకులు కతకలేక చావును
వెతికికొనే
నా వయ్యారపు భార్య అదిగో
గదిమూలల సాలిగూడులు
గది గోడల గబ్బిలాలు
గదిలోపల పక్షివాతపు
కుక్కి మంచపు కౌగిలింతలో
చెదపట్టిన భాగవతం
బిలహరి రాగంలో చదివే
ముసలివాణ్ణి నాయనలారా
Previous Page
Next Page