"ఐయాంసారీ! నేనేమన్నా తప్పుగా అన్నానా?" అతని ముఖంలో రంగులు మారటం గమనించి వరలక్ష్మి కంగారుగా అంది.
"కానిస్టేబుల్ నుంచి క్లర్క్ ఎప్పుడయ్యారు? ఎలా అయ్యారు?" అధికారి గొంతులో వ్యంగార్ధం ధ్వనిస్తోంది.
వరలక్ష్మి కళ్ళలో సుడులు తిరుగుతున్న కన్నీటిని పంటి బిగువున అవుకోవడానికి ప్రయత్నించింది.
"చెప్పాడానికి అభిమానం అడ్డువస్తే చేపొద్దులేండి."
చెళ్ళున చెంపమీద కొట్టినా భాదపడేదికాదు తను. అధికారి మాటలు ఆమె హృదయాన్ని గాయపరచాయి.
వెంటనే ఇంటర్ కమ్ లో కమీషనర్ చెప్పింది అధికారి వచ్చిన సంగతి.
"కమిషనర్ గారు మిమ్మల్ని లోపలకు రమన్నారు" తలవొంచుకునే సిరీయస్ గా అంది.
అధికారి హృదయం భారమయ్యింది. తను ఎంతగానో ఆరాధించే వరలక్ష్మి ప్రవర్తన తనకి అర్ధకాకుండా వుంది. కమిషనర్ మీద మొదటిసారిగా ఎదురు తిరిగిన వ్యక్తి వరలక్ష్మి, ఒకప్పుడు అతడంటే ఏ మాత్రం సాదాభిప్రాయంలేని ఈ రోజు అంతలోనే కమిషనర్ ని వెనకేసుకురావడాన్ని హర్షించలేకపోతున్నాడు. ఆమెలో ఆ మార్పుకి గల కారణం ఏమిటో ఆలోచిస్తున్నాడు.
"మిమ్మల్నే లోపలకు పిలిచి చాలా సేపయ్యింది."
అధికారి పరధ్యానంగా ఉండడం గమనించింది.
అధికారి స్ప్రింగ్ డోర్ తీసుకుని కమిషనర్ రూమ లోకి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఎ.సి.పి. శ్రీకళ, ఎ.జి. చీఫ్ ఇన్స్ స్పెక్టర్ హరిశ్చంద్రుడు ఉన్నారు.
"ఇన్స్ స్పెక్టర్ యూకేన్ గో అవుట్...."| కమిషనర్ ఆనందంతోనో ఇన్స్ స్పెక్టర్ హరిశ్చంద్రుడు బయటకు వెళ్ళాడు.
ఎ.సి.పి. శ్రీకళ కూడా వెళ్ళడానికి ఉద్యుక్తరాలయ్యింది. ఫర్వాలేదు. ఆమెను కూర్చోమన్నట్టు సిగ్నల్ ఇచ్చాడు.
శ్రీకళ తిరిగికూర్చుంది.
"నీ కిచ్చిన పనేమిటి? నువ్వు చేస్తున్నా పని ఏమిటి?" కమిషనర్ గొంతు ఖంగుమంది.
"సార్..." అధికారి చెప్పబోయి సడన్ గా ఆగి ఎ.సి.పి. వైపు చూశాడు.
"నోప్రాబ్లం . మేడమ్ ఇక్కడే వుంటారు చెప్పు....."
"సార్ మీరు చెప్పిన ఇన్ ఫర్మేషన్ వర్క్ అవుట్ చేశాను. తొందరలోనే పని అవుతుంది....."
కమిషనర్ విసుక్కున్నాడు.
ఎ.సి.పి. శ్రీకళకు అర్ధం అయ్యింది. కమిషనర్ ఎందుకు అధికారి వెంట పడుతున్నాడో!
మనిషికి ధనకాంక్ష, స్రీ కాంక్ష, పదవీ కాక్షంలకన్నా అనారోగ్య కరమై౦ది కీర్తి కాంక్ష.
ఆర్ధిక శాస్రంలో ఒక సూత్రం వుంది. సగటు కాంక్షలకన్నా అనారోగ్యకరమైంది కీర్తి కాంక్ష.
ఆర్ధిక శాస్రంలో ఒక సూత్రం వుంది. సగటు మనిషికి తృప్తి అనేది వుంటుంది. అది అంచలంచెలుగా తగ్గుముఖం పడుతుంది. కొని క్తీర్తికాంక్షకి ఏ ఆర్ధిక సూత్రాలు అన్వయించడానికి వీలు పడదు. ఆ రేసులో ఓటమిని అంగీకరించడానికి ఎవ్వరికి అంత విశాల హృదయం లేదు. అందులో నక్కకీ, నాగలోకానికీ ఉన్నంత తేడా వ్యక్తుల మధ్య ఉన్నప్పుడు ఓటమిచోట సానుభూతి వుండదు. కానీ ప్రతీకారం వుంటుంది. మరిప్పుడు అదే తరహా రేసులో పోలీసు కమిషనర్, ఒక సాధారణ పోలీసు కానిస్టేబుల్ ఉన్నారు. పొట్టేలు వెళ్ళి కొండను డీకోంటే నష్టపోయేదిఎవరో పోట్టేలకు తెలియకపోవచ్చు. కానీ సారూప్యంలోను, అందులోనూ ఒక శాఖలో పనిచేస్తున్న వాళ్ళకి వాళ్ళా వాళ్ళా బలాబలాలు తెలియనివి కావు. కానీ అన్నీ తెలిసిన అధికారి ఎందుకలా ప్రవర్తిస్తున్నాడో ఆమె ఊహకే అందడంలేదు.
అధికారి తన నడుముకు ఉన్న బెల్టునుంచి పిస్టోల్ బయటకు తీశాడు.
ఎ.సి.పి. శ్రీకళ భిన్నురాలయ్యింది. ఒక కానిస్టేబుల్ సి.పి. మీదకి పిస్టల్ తీయడం నమ్మలేకపోయింది. అసలు కానిస్టేబుల్ కి పిస్టల్ ఎవరు ఇచ్చినట్టు? అది అతని చేతికి ఎలా వచ్చినట్టు?
ఎ.సి.పి. శ్రీకళ ఒకసారి అధికారివేపు, మరోసారి కమిషనర్ వేపు తన చూపు మరలించింది.
ఆ ఇద్దరి ముఖాలు భావార్ధలకి అతీతంగా ఉన్నాయి,
"మిస్ శ్రీకళ యూ కేన్ గో నౌ....." కమిషనర్ అక్కడ ఆమె అవసరం లేనట్టు సూచనప్రాయంగా తెలియజేశాడు.
శ్రీ కళ లేచి సెల్యూట్ చేసి బయటకు వెళ్ళిపోయింది.
అధికారి తన చేతిలోవున్న పిస్టోల్ కమిషనర్ టేబుల్ మీద పెట్టాడు. "వాట్ .... వాట్ హేపండ్ టుయూ...." ఇప్పుడు కమిషనర్ గొంతులో ఇదివరకటి కాఠిన్యతలేదు.
"వాట్ మెన్ ..... నువ్వు చెప్పనిదే నాకెలా తెలుస్తోంది......" ఈసారి కమిషనర్ అనునయంగా అన్నాడు.
"సారీ సార్..... మీరు నామీద ఎంతో నమ్మకంతో ఆ టాస్క్ నాకు అప్పజెప్పారు. కానీ మీరు ఈ రోజు నన్ను నా మాటల్సి విశ్వసించడం లేదు. ఇక నాకు ఒక్కటే మార్గం కనిపిస్తోంది......"
"ఏమిటిది....?" కమిషనర్ సూటిగా అడిగాడు.
"రాజీనామా..... నేను రాజీనామా చేస్తున్నాను...." అధికారి జేబులోంచి ఓ కాగితం తీసి కమిషనర్ టేబుల్ మీద ఉంచాడు.
"ఐసీ.... అంతా ముందే నిర్ణయించుకున్నవన్నమాట. అందకే నా సర్వీసు పిస్టల్ తిరిగి ఇచ్చింది...."
"ఇప్పుడు కాదు సార్, నేను ఈ ఉద్యోగంలో చేరి యూనిఫారం వేసి ప్రమాణం చేసిన రోజునే నిర్ణయం తీసుకున్నాను...."
అదే.... అదే ఎందుకట.... నీమీద, నీ తెలివి తేటలు మీద నీకు నమ్మకం లేకనా?"
"లేదు సార్, నా తెలివి తేటలుమీద నాకు ఎప్పుడూ అచంచల విశ్వాసం వుంది. ఎటొచ్చి....."
