దుర్మార్గం చేతిలోధర్మం చాచ్చిపోవల్సిందేనా? నీకు హృదయం లేక పోవచ్చు. నీ కళ్ళు మూసుకొని నిజాన్నీ లోకానికీ చాటకుండా మూగ వాడిలా ఓ రాతి బొమ్మ పై పోవచ్చు. కానీ ఈ రాబర్టు కళ్ళేవరూ మూయలేరు. నా కంఠంలో వూపిరివుండగా అధర్మాన్ని రాజ్యం చెయ్య నివ్వను. ఐ విల్ కిల్ ఆల్ ది డెవిల్స్ ఐ విల్ కిల్ ఆవేశంగా ఆ స్మశాన వాటికలో దిక్కులు పిక్కటిల్ల్లేలా. ప్రేతాత్మలు స్మశానాన్ని వదిలి పారిపోయేలా గర్జించాడు రాబర్టు.
అతను ఒక్కో అడుగువెస్తూ స్మశానందాటి రోడ్డు మీదికి వచ్చాడు.
ఆ సమయంలో ఎవర్తెనా అతన్ని చూస్తే స్మశానంలోంచి కనబడిన వాడినల్లా విరుచుకు తినడానికోస్తున్నా బేతాళుడిలా కనిపిస్తాడు.
రాబ్ర్టు అడుగులు పడుతున్నాయి. వెనక ఎవరో వస్తున్న చప్పుడు రాబర్టు అది గమనించి వెనక్కి తిరిగి చూడ్డం ఆలస్యం అయిపోయింది.
అతని తలపైన ఏదో పడింది.
"అబ్బా" అని మూలిగాడు రాబర్ట్ తుపాను తాకిడికి తట్టుకో లేక కూలిపోయిన మహా వృక్షంలా కూలిపోయాడు రాబర్టు.
* * * *
మోహినీ దిగులుగా కిటికీ దగ్గర నించోనుంది.
రాబర్టు రాలేదు.
అతనెందుకు రాలేదు. ఆమె గుండెల్లో ని దిగులు ఆ వేదనగా మారుతోంది.
కాశ్మీర చనిపోయిందని చెప్పి కారుని విడిచిపెట్టి వెళ్ళాడు. ఎక్కడికి వెళుతొందీ చెప్పలేదు.
అతని కేదయినా కీడు జరిగిందేమోనన్న భయం ఆమెని పీడిస్తోంది.
శశిభూషణ్ ఎంత దౌర్భాగ్యుడో ఆమెకి బాగా తెలుసు. వాడే మన్నా అతనికి కీడు తలపెట్టాడా?
లేక అతను వేదుకుతోన్న కిరాతకులు ఏమన్నా చేశారా?
పోలీసులు అరెస్ట్ చేశారా?
రకరకాల ప్రశ్నాలతో మోహినీ బుర్ర వేడెక్కిపోతొంది.
రాబర్టుకేమి ప్రమాదం జరగకూడదని ఆమె గుర్తుకొచ్చిన దేవుడినల్లా ప్రార్ధించింది.
మోహినికి తోటలో తిరుగుతున్న కుక్కలు కనబడినయి.
మెల్లగా కిటికీ దగ్గర్నుంచి నడిచి బయటకొచ్చింది. మేడ మెట్లు దిగుతూ గోడ గడియారం కేసి చూసింది.
రెండున్నర యింది.
రాబర్టు కారులో వెళ్ళినా బాగుండేది?
హాలులో సాంబశివం సోఫాలో కూర్చుని వున్నాడు.
మాలి కింద కార్పెట్ పైన కూర్చుని సాంబశివం కాళ్ళు వత్తుతున్నాడు.
మోహీని మేడమెట్లు దిగి అతనికెదురుగా సోఫాలో కూర్చుంది.
సాంబశివం భార్యని చూసి కలవరపడుతూ "అలా వున్నావే? ఏం జరిగింది" అని అడిగాడు.
"రాబర్టు రాలేదు" అంది.
"చెప్పలేదు అతని స్నేహితురాలు చనిపోయిందని చెప్పి వెళ్ళాడు.
"పొద్దున్నోస్తాడ్లే" అన్నాడు సాంబశివం తేలిగ్గా ఊపిరి తీసుకుంటూ.
"లేదండి, అతనికి శత్రువులేక్కువ ఎవరన్నా ఏమ్తేనా చేశారేమోనని!" అంది దిగులుగా.
మాలి, మోహినితో ఓదార్పుగా.
"నేను వెళ్ళి చూడనా అమ్మా" అన్నాడు.
"ఎక్కడని వెళతావు మాలి?"
"మీరుగాని అయ్యగారుగానీ బాధపడితే నేను భరించలేనమ్మా, బాబుగోరు ఎక్కడున్నా వెదికి తీసుకోస్తానమ్మ."
అతని మాటలు ఊరడించినమాట నిజం.
మాలిని తోడుగా తీసుకెళ్ళి స్వయంగా అతన్ని వెదకాలమంది మోహినికి.
కాశ్మీర చనిపోవడానికి గల కారణాన్ని రాబర్టుప్తేగానీ తోశారా.
రాబర్టు మారు పేరుతో తిరుగుతూన్న విజయ్ గా పోలీసులు తెలుసుకున్నారా?
ఆలోచనలకి అంతంలేదు. తెగటంలేదు.
దిగులుగా చూసింది భర్తని. ఆమె కళ్ళలో నీరు తళతళమని మెరిసింది.
సాంబశివం భర్తగా మోహినికి ఉపయోగం లేకపోయినా ఆమె పట్ల అతనికి అపరిమితమైన ప్రేమభిమానాలున్నాయి. ఆమె మాటల్ని విశ్వసించడమన్నా, గౌరవించడమాన్నా ఇష్టం. ఆ కారణం చేతనే మోహినీ కంటకడి అతన్ని పూర్తిగా కలవరపరిచింది.
"పోలిసు రిపోర్టు ఇవ్వనా?" అడిగాడు. ఆ మాటలకి ఆమె కంపించిపోయింది.
"నో" ఇంచుమించుగా అరిచింది మోహిని.
పోలీసుల దృష్టిలోకి తను వెడితే అతని మెడకి ఉరిత్రాడుపడుతుంది" బొంగురు గొంతుతో అన్నది మోహీని.
సాంబశివం జాలిగా అన్నాడు.
"అవునుకదూ ఆ సంగతే మరచిపోయాను మోహినీ డోంట్ వర్రీ. రేపు ఉదయం వరకూ చూసి మనమే వెదుకుదాం" అన్నాడు.
మోహిని పెదిమల్ని నిక్కిపెడుతూ అలాగే అన్నాట్టుగా తల ఊపింది.
"మోహినీ" "పిలిచాడు సాంబశివం.
"ఏమిటి?" అడిగింది మోహిని.
"సుల్తాన్ ఏం చేశాడో చూశావా?"
"ఏం చేశాడు?" మెల్లగా అడిగింది.
"రుస్తుంని బాగా కరిచేపాడట."
