నేను చూశాను నిజంగా క్షయగ్రస్త భార్య యిక బతకదని
డాక్టరు చెప్పినపుడు
ప్రచండ వాతూల హత నీపశాఖలవలె గజగజ
వణికిపోయిన ఆరక్త ఆశక్త గుమాస్తాని,
అయిదారుగురు పిల్లలు గలవాణ్ణి;
నేను చూశాను నిజంగా మూర్తీభవత్ దైన్యాన్ని, హైన్యాన్ని,
క్షుభిత్రాశు కల్లోలనీరధుల్ని, గచ్ఛత్ శవాకారవికారుల్ని

ఇది ఏ నాగరికతకు ఫలశ్రుతి? ఏ విజ్ఞాన ప్రకర్షకు ప్రకృతి?
ఏ బుద్ధదేవుడి జన్మభూమికి గర్వస్మృతి?

ఇంక నన్ను నిర్బంధించకు నేస్తం ఈ రాత్రి నేను
పాడలేను; ఈ
కృత్రిమవేషాన్ని అభినయింపలేను
మానవతలేని లోకాన్ని స్తుతింపలేను
మానవునిగా శిరసెత్తుకు తిరగలేను
ఈ నాగరికతారణ్యవాసం భరించలేను.
ఒక్క నిరుపేద వున్నంతవరకు, ఒక్క మలిన్రాశు
బిందు వొరిగినంత వరకు,
ఒక ప్రేగు ఆకలి కనలినంతవరకు
ఒక్క శుష్కస్తన్య సన్నిధిని క్షుధార్తి నేడ్చు పసిపాప
ఉన్నంతవరకు,
ఒక తల్లి వీరవాక్రోశ రవమ్ము విన్నంతవరకు,
ఒక క్షత దుఃఖిత
హృదయ మూరడిల్ల నంతవరకు,

నాకు శాంతి కలగదింక నేస్తం, నేను నిగర్వినైనాను,
ఈ సిగ్గులేని ముఖాన్ని
చూపించలేను,
ఈ గుండె గూడుపట్లు ఎక్కడో కదిలినవి, ఈ కనులు
వరదలై పారినవి,
ఈ కలలు కాగితపు పేలికలై రాలినవి.

ఈ ఆర్తి ఏ సౌధాంతరాలకు పయనింపగలదు?
ఏ రాజకీయవేత్త గుండెలను
స్పృశించగలదు? ఏ భగవంతుని
విచలింప చేయగలదు? ఏ భగవంతునికి
నివేదించు కొనగలదు...?

        *    *    *       
         ---1956న్యాయానికీ ధర్మానికి