"లేకపోతే ఏంటయ్యా?... కతలు తెచ్చావా?.... అయిమాకు సదివి వినిపిస్తావా?... ఎవడైనా వింటే నవ్వుతాడు. నీకు మా సిన్మాలో హీరో హీరోయిన్లు ఎవరో తెల్సా?" అన్నాడు భేతాళరావు నవ్వుతుంటే కారిపోతున్న చొంగని తుడుచుకుంటూ.

    "తెలీదండీ...." అయోమయంగా చెప్పాడు చంచల్రావు.

    "మరి  తెలీకుండా ఏకతని మాకు ఇనిపిస్తావయ్యా? అయినా ఇలా ముందుగా రాసిన కతలు మాకు పనికిరావయ్యా... మేం బుక్ చేసిన హీరో హీరోయిన్లకు సరిపడేలా కథని ఇప్పటికిప్పుడు అల్లాల! మా బామ్మర్ది నువ్వేదో గొప్ప రచయితని, పత్రికల్లో యడాపెడా కతలు రాసేస్తుంటావ్ అని చెప్తే నిన్ను పిలిపించాను.... నీకు బొత్తిగా అనుభవం లేదేందయ్యా.... ఆ....?"

    "పోన్లే డాళింగూ.... సిన్మాకి రాయడం అనుభవం లేదనుకుంటా.... మనం చెప్తే మనకి కావాల్సిన విధంగా ఆయన రాస్తారులే...." అంది లిల్లీ వయ్యారంగా.

    భేతాళరావు దీర్ఘంగా నిట్టూర్చి అన్నాడు. "మన బొమ్మలో కిరణ్, తారశ్రీని హీరో హీరోయిన్లుగా బుక్ చేశామయ్యా. మరి ఆళ్ళకి తగ్గినట్టు కత రాయాల!..."

    చంచల్రావు ఓసారి మెడచాపి, దగ్గి, గొంతులో కిజ్ కచ్ అంటే ఓ దగ్గుబిళ్లేస్కుని గొంతు సవరించుకుని "ఒకూళ్ళోనేమో ఒక రామయ్య వున్నడంటా.... ఏదో వూళ్లో సీతమ్మ వుందంటా ... మరేమో వాళ్ళిద్దరూ ఒకే కాలేజీ అంటా...."

    భేతాళరావు కంగారు పడిపోయాడు.

    "ఆగాగు...ఏటా కత సెప్పడం? ఆ....? నువ్వేదో తాతయ్య అయినట్టూ.... మేం నీ మనవళ్ళం అయినట్టూ. ఇట్టా లాభంలేదు... కత సెప్తె సిన్మా చూసినట్టుండాలా!"

    లిల్లీ కిచకిచా నవ్వింది.

    చంచల్రావు మళ్ళీ మెడ పైకి చాపి దగ్గి గొంతు సవరించుకున్నాడు.

    "ఆగు... అప్పుడే కత సెప్పమాకు. స్టోరి డిస్కషన్ లో మా వాళ్ళంతా కూడా వుండాల. ఆళ్ళు సెంటర్ దాకా ఎల్లారు. ఇప్పుడే వస్తారు" అన్నాడు భేతాళరావు.

    ఒక అయిదు నిముషాల తరువాత భేతాళరావు బామ్మర్ది శంభులింగం, తమ్ముడు కూర్మారావు, డైరెక్టర్ ఎల్లారావు, అసిస్టెంటు డైరెక్టరు పుల్లారావు గదిలోకి బిలబిలా వచ్చారు.

                                          

     భేతాళరావు చంచల్రావుకి అందర్నీ పరిచయం చేశాడు.

    "ఆ... ఇంక కూర్చుందామా ....?" అన్నాడు భేతాళరావు బామ్మర్ది శంభులింగం.

    కూర్చుందాం.... కూర్చుందాం...." అన్నాడు కూర్మారావు సంబరంగా.

    "మొదలెడ్దాం...హిహిహి...." పుల్లారావు మెలికలు తిరుగుతూ అన్నాడు.

    చంచల్రావు మెడచాపి ఓమారు దగ్గి గొంతు సవరించుకున్నాడు.

    "ఏంటి గొంతు సవరించుకుంటున్నావ్? మొదలెడ్దాం అంటే స్టోరీ డిస్కషన్ అనుకుంటున్నావా....? కాస్సేపు దాన్ని పక్కన పెడ్దాం..." అన్నాడు డైరెక్టర్ ఎల్లారావు చంచల్రావుతో.

    శంభులింగం బెల్ నొక్కి రూమ్ బాయ్ ని పిలిచాడు.

    "ఎవరెవరికి ఏం కావాలో చెప్పండి..." అన్నాడు డైరెక్టర్ ఎల్లారావు.

    "నాకు బీర్...."

    "నాకు విస్కీ సోడా...."

    "నాకు బ్రాందీ...."

    ఎవరికీ కావాల్సినవి వాళ్ళు టకటకా చెప్పేస్తున్నారు.

    "నాకు వైన్ కావాలి!" చివరగా లిల్లీ అంది.

    "ఆఖరికి నువ్వుకూడా ఆర్డరు చేశావా....? దిక్కుమాలిన స్టోరి డిస్కస్సు కాదుగానీ.... సినిమాకి పది లచ్చాలైతే ఈ వ్యవహారాలన్నింటికీ ఇరవై లచ్చలవుద్ది" నెత్తిన గుడ్దేసుకున్నాడు భేతాళరావు.

    ఓ పావుగంట తరువాత సీసాలు, మిక్చర్, జీడిపప్పులూ, వగైరా వగైరా వచ్చాయ్.

    "ఊ.... సూత్తారేం...? కానియ్యండి పళ్ళు బిగపడ్తూ అన్నాడు భేతాళరావు.

    రెండు రౌండ్లయ్యాయి.

    "ఆ...ఇంక ఇప్పుడు చెప్పవయ్యా కధేంటో" అన్నాడు డైరెక్టర్ ఎల్లారావు.
 
    చంచల్రావు మెడ మరోసారి సాగదీసి ఒసారి దగ్గి గొంతు సవరించుకుని కథ చెప్పసాగాడు.

                                  

    "సినిమా ఓకే కాలేజీ యూనివర్శిటీ ఫంక్షన్ టో స్టార్ట్ అవుతుంది.... ముందు ఒక డాన్సు డ్రామా వుంటుంది. అందులో గోపీ పాటకి ప్రైజివ్వాలో లేదా రాధ డాన్సుకి ప్రైజివ్వాలో అర్థంకాదు... చివరికి ఇద్దరికీ ఫస్టు ప్రైజిస్తారు.అంతేకాదు... గోపికి చదువులో, ఆటల్లో, పాటల్లో అన్నింటిలోను ఫస్టు ప్రైజ్ వస్తుంది..."