సికింద్రాబాద్ లోనే వున్న నా తమ్ముడు  కృష్ణారావు ఇంట్లో  నన్ను దింపేసి, "మద్రాసు బండి జాగ్రత్తగా ఎక్కించమ"ని  చెప్పి, బైజుని తీసుకొని వెళ్ళిపోయారాయన. శ్రీశ్రీగారితోపాటు  కార్లో  పురిపండావాకు కూడా వున్నారు.
    నేను మర్నాడు ఎనిమిది గంటలకల్లా  ఇల్లు  చేరుకున్నాను. ఆ రోజే షష్టిపూర్తి అన్నమాట.
    మధ్యాహ్నం  పన్నెండు__ఒంటిగంట  మధ్య  సమయంలో  ఆయన  దగ్గర నుండి  ఫోను వచ్చింది.
    "అనకాపల్లిలో  మూడు నాలుగు గంటలు లేటయ్యింది సరోజా! నూకాలమ్మ పండగట. జనం బండిని కదలనివ్వలేదు. ఉదయం  కవితా గోష్ఠికి కూడా హాజరులేకపోయాను. మరేమీ కంగారుపడకు. షష్టిపూర్తి సన్మానానికి వుంటాలే. బైజు బాగున్నాడు.
    ఇక్కడ చాలా ప్రోగ్రాములున్నాయి.విశాఖ నుండి  ప్రారంభిస్తే కటకం దాకా  సన్మానాలు అప్పుడే ఏర్పాట్లు  చేసేశారు. అవన్నీ ఈ ఊపునే  వెళ్ళలేంకానీ  విజయనగరం, శ్రీకాకుళం మాత్రం వెళ్ళక తప్పదను కుంటాను. ఇవన్నీ  పూర్తిచేసుకొని, నేను వచ్చేస్తాను. నువ్వు అనవసరంగా బెంగపడకు" అని చెప్పేసి  ఫోన్ పొట్టేశారు.
    రెండో రోజు  రాత్రి మళ్ళీ ఫోన్ చేసి, "ఇక్కడ సభలూ, సన్మానాలూ జయప్రదంగా  జరిగాయి. నేను వచ్చాక నీకు  డిటెయిల్స్  చెప్తాన"ని చెప్పారు.
    ఏ ఆటంకమూ లేకుండా  విశాఖ ప్రోగ్రాం  బాగా జరిగినందుకు  నాకెంతో సంతోషం కలిగింది.
    ఆయన ఫోన్  చేసినపుడే "ఆరుద్రగారు వచ్చారా?" అని అడిగాను.
    "దంపతులిద్దరూ  వచ్చారు. నేను  వచ్చాక  అన్ని విషయాలు చెప్తానుగా" అన్నారు.
    పెద్ద ఆందోళన తీరిందని, ఇక ఆయన రాకకి ఎదురుచూడడం  ప్రారంభించాను.
    సన్మానం  అయిపోయిన  తర్వాత సావకాశంగా అన్ని పనులూ చేసుకొని అయిదవ రోజునాటికి కొడుకుతో శ్రీశ్రీగారు  మద్రాసు చేరుకున్నారు. "మళ్ళీ  బైజుని తీసుకొని రెండుమూడు రోజుల్లో బయలుదేరాలి" అన్నారు.
    "ఎక్కడికి?" అన్నాను.
    "నూజివీడు, చిత్తూరు వెళ్ళాలి" అన్నారు.
    "సరే__టైముందికదా? షష్టిపూర్తి  విశేషాలు చెపుదురూ" అన్నాను.
    "సన్మానం చాలా బాగా  జరిగింది సరోజా! ఊపిరి తీసుకోడానికి కూడా టైము లేదంటే  నమ్ము. శ్రీశ్రీకి సన్మానం అంటే  సంతోషించిన వాళ్ళ సంఖ్యే ఎక్కువనుకో" అన్నారు.
    "సరే కానీ  ఎవరెవరు  వచ్చారు?" అని అడిగాను.
    "ఎవరు రాలేదని  చెప్పమంటావు? గ్రౌండ్ అంతా జనంతో కిటకిటలాడిపోయింది. సన్మానం చేసిన మిత్రులంతా  ఒక కమిటీగా  ఏర్పడి 'శ్రీశ్రీ షష్టిపూర్తి  సన్మాన సంఘం' అని పేరు పెట్టి, షష్టిపూర్తి  సన్మాన సందర్భంలో  అంతవరకూ  నేను రాసినదంతా 'శ్రీశ్రీ సాహిత్యం' అని పేరుపెట్టి  అందులో 'సంకల్పం' అని హెడ్డింగ్ పెట్టి కొన్ని మాటలు రాశారు. ఇదిగో చదువు" అని ఒక పుస్తకం నా చేతిలో వుంచారు.

                           *    *    *

                                      మందపల్లి  మహారాణి

    షష్టిపూర్తి  సన్మాన సంఘం  ప్రచురించిన  వాల్యూములలో  ఆయన నాకు ఇచ్చిన ఓ వాల్యూములోని  'సంకల్పం' అనే శీర్షిక కింద ప్రచురించిన అంశాన్ని చదివాను.       
    నేను నోరు చించుకొని పైకి చదివాను. శ్రీశ్రీగారు  విన్నారు.
    "ఏవండీ_బాగా రాశారు కదండీ" అన్నాను.
    ఆయన ఏమీ మాట్లాడలేదు. గట్టిగా  దమ్ములాగారు. అంటే దాని అర్ధం నాకు తెలుసని ఆయనకి తెలుసు.
    "ఆనాటి సభకి  తాపీ ధర్మారావుగారు  అధ్యక్షులు. సభలో చిన్న గమ్మత్తొకటి  జరిగింది సరోజా! ధర్మారావుగారు  ఆరుద్రని  వేదికమీదికి రమ్మని పిలిచారు .తనని సభకు ఆహ్వానించలేదని  చెబుతూ ఆరుద్ర తన  ఉపన్యాసం ప్రారంభించాడు. 'అబద్ధం' అంటూ వెంటనే సభలో నుండి కలకలం రేగింది. కేకలు  నేను స్పష్టంగా  వింటున్నాను" అన్నారు శ్రీశ్రీగారు.
    "అది సరేగానీ_నా మాటకి  ముందు  సమాధానం చెప్పండి. ఆరుద్రగారిని మీరు పిలవలేదా" అని అడిగాను.
    "అదేమిటి సరోజా! ఆరుద్రని  నేను పిలవకుండా  వుంటానా? పైగా  ఆ సన్మానానికి ముందే  నేనూ ఆరుద్రా, హైదరాబాద్  హోటల్ ద్వారకలో  బసచేసినప్పుడు 'శ్రీశ్రీ సమ్మాన సంఘం' అధ్యక్షుడు పురిపండా అక్కడున్నారు. నేనూ పురిపండా  కూడా  ఆరుద్రని  ఆహ్వానించాం. మా ఆహ్వానాన్ని  ఆరుద్ర అంగీకరించడమే  కాకుండా  తాను వైజాగ్ కి విమానం టిక్కెట్ కొనుక్కున్నానని  కూడా చెప్పాడు" అన్నారు.
    "పోన్లెండి. మీ డ్యూటీ  మీరు చేశారు. ఇక అవన్నీ వదిలేయండి" అన్నాను.
    వెంటనే  వారు, "అవునూ_రష్యాకి  నేను ఎప్పుడు  వెళ్ళానో  జ్ఞాపకం వుందా?" అని అడిగారు.
    "మన పాప 1966వ సంవత్సరం  జూలైలో  నా కడుపున పడింది. మీకు ఆగస్టులో  సోవియెట్ లాండ్ నెహ్రూ బహుమతి 'ఖడ్గసృష్టి' కి లభించినట్టు  ఫోనోగ్రామ్ వచ్చింది. నాకు బాగా జ్ఞాపకం" అన్నాను.
    "అవును సరోజా! 70 నుండి  మళ్ళీ వెనక్కి  66లోకి  వెళుతున్నాను. అవార్డ్ ప్రారంభమయ్యింది మొదలు ప్రతీ సంవత్సరం నాకు వస్తుందని అనుకోవడమూ, ఏదో కారణంవల్ల  రాకపోవడమూ  జరుగుతూనే వుండడం ఈసారి ఈ ఫోనోగ్రామ్ నాకేమీ ఆశ్చర్యం కలిగించలేదు.
    నేనెప్పుడూ ఏ బహుమతి కోసమూ  స్వయంగా  ప్రయత్నించలేదు. చిన్నప్పటినుండీ నాకు వచ్చిన బహుమతులన్నీ  అప్రయత్నంగానే లభించాయి. అవార్డు వచ్చిందని  66లో  తెలిసినా రష్యా  వెళ్ళడం మాత్రం 67లోనే కదూ" అన్నారు.
    "అవునండి 67వ సంవత్సరం ఏప్రిల్ నెల 21వ తేదీన  పాప పుట్టింది. 67 మే నెల  పదవ తేదీన మీరు రష్యాకి బయలుదేరారు" అని చెప్పాను. "అవును. అందుకే పాప అదృష్టవంతురాలని  అంటూ తెగ మురిసిపోతూ వుంటావు. నేను మొదటిసారి  రష్యా వెళ్ళడం  1954లో  అప్పుడు  చూసిన రష్యాకీ, 67లో చూసిన  రష్యాకీ సంబంధంలేదు.