గిపుడే పైసల్ గురించి ఎందుకు సార్! ఎన్ని ప్రింటు వస్తాయో చూసి, గప్పుడు బిల్లు చెప్తా. రేపు రాండ్రి ఫోటోలు ఇస్త" అన్నాడు యాదగిరి.

    మర్నాడు మళ్ళీ స్టూడియోకి వెళ్ళాం. మా ముందు కవరొకటి ఉంచాడు యాదగిరి.

    "తీస్కోండి సార్, ఫోటోలు ముప్పై వచ్చినయ్. ప్రింటుకి నాల్గు రూపాయలు. ముప్పై ప్రింటులకి నూటఇరవై రూపాయల్. డెవలపింగ్ కి పద్గేను రూపాయల్. మొత్తం నూటముప్పైఅయిదు రూపాయల్."

    నేను గుండెలు బాదుకున్నాను.

    ఈలోగా చంచల్రావు ఫోటోలు చూస్తూ పళ్ళు కొరకడం మొదలుబెట్టాడు.

    "ఏంట్రా ఈ ఫోటోలు?" అని రంకె వేస్తూ ఫోటోలు నా చేతిలో పెట్టాడు.

    నేను చంచల్రావును కారుతోబాటు తీద్దామని ప్రయత్నించిన ఫోటోలు అవి.

    ఒకదాంట్లో చంచల్రావు తలకాయ ఒక్కటే పడింది. ఇంకో దాంట్లో చంచల్రావు కాళ్లు, కారుటైరు పడింది.మరోదాంట్లో బోయ్ నెట్, చంచల్రావు చెయ్యి పడింది.

    పోలీసు స్టేషన్లో ఫోటోలుకూడా అలానే వచ్చాయి. వరసగా పోలీసుల టోపీలు ఒక దాంట్లో, ఇంకో దాంట్లో వరుసగా వాళ్ల నిక్కర్లు. నేనూ శివరాం తీయించుకున్న దాంట్లో (ఆ ఫోటో చంచల్రావుగాడు తీశాడు) మా తలకాయలు లేకుండా వట్టి మొండేలు పడ్డాయి. మిగతా ఫోటోలుకూడా ఇదే మోస్తరుగా ఉన్నాయి.

    ఈ ఫోటోలకి నూటడెబ్బై అయిదు రూపాయలా?

    బేర్ మన్నాను నేను.

    "బాధపడకూండ్రి సార్! ఫోటోలు తీసుడు మొదటిసారిగదా. షురు షురుల గట్లనే వస్తయ్. తర్వాత మంచి గొస్తయ్" అన్నాడు యాదగిరి నన్ను ఊరడిస్తూ.

    ఫోటోలు బిల్లు పే చేసి మేము స్టేషనుకి వెళ్ళాం. నే నిచ్చిన ఫొటోలన్నీ చూశాడు శివరాం.

    "ఫోటోలు  బాగా రాలేదని బాధ పడకోయ్. మళ్ళీ ఓ రీలు కొని ట్రైచెయ్. రేపు కెమెరా తీస్కుని రా" అన్నాడు.

    మళ్ళీ నూటడెబ్బై రూపాయలు క్షౌరం!

                                      

     "అలాగే" అని చెప్పి నీరసంగా బయట పడ్డాను.

    "ఒరేయ్ అన్నట్టు చెప్పడం మరిచాను.వచ్చేవారం మా చెల్లెలు పుట్టిన రోజు. ఆ రోజు మా ఇంటికి వచ్చి కొన్ని స్నాప్స్ తియ్యాలి నువ్వు" అని నా బుజం తట్టి వెళ్ళిపోయాడు చంచల్రావు.

    నేను గదికి వచ్చేసరికి నా కోసం ఇంటి యజమాని ఎదురు చూస్తున్నాడు.

    "మాజీతాలు ఎల్లుండి కదండీ" అన్నాను నేను ఆశ్చర్యంగా.

    "భలేవాడివోయ్. నేను ఇంటి అద్దెకోసం రాలేదు. నీ దగ్గర ఇంపోర్టెడ్ కెమెరా ఏదో ఉందటగా. కాస్త సర్దాగా మా అందర్నీ ఫోటో తియ్యకూడదూ?" అన్నాడు బట్టతలని బ్రహ్మానందంగా నిమురుకుంటూ.

    "కానీ ఫిల్ముకీ, డెవలపింగ్ కీ, ప్రింట్స్ కీ చాలా ఖర్చు అవుతుంది కదండీ" అన్నాను నీరసంగా.

    "సరేకానీ అబ్బాయ్! వచ్చే నెల్లో మా తమ్ముడు కొడుకొకడు హైదరాబాదులో కాలేజీలో చేర్దామనుకుంటున్నాడు. వాడొస్తే వాడికి గాడి ఇవ్వాలి. ఈ మహానగరంలో అద్దెకు దొరకడం కష్టమే. మరి నీకు ఎలానో ఏంటో పాపం ప్చ్." అన్నాడు.

    "అవును గానీ, ఈ వల సాయంత్రం అందరూ ఇంట్లోనే ఉంటారుగా, ఫోటోలు తీస్తాను" అన్నాను పిడికిళ్ళు బిగించి పళ్ళు కొరుకుతూ.

    "ఉంటాం బాబూ! అయినా నువ్వేం వర్రీ కాకు. వాడిని మరోచోట ఎక్కడైనా అద్దెకి ఉండమని చెప్తాలే" అన్నాడు.

    ఆఫీసుకెళ్ళగానే మా ఆఫీసరుగారు నాకు కబురు పెట్టాడు. ఆఫీసరు గదిలోనికి వెళ్ళాను. అతనుకూడా అదే కూత.

    "నీ దగ్గర ఇంపోర్టెడ్ కెమెరా ఉందని విన్నాను. రేపు నా మనవడికి బారసాల జరుపుతున్నాం. నువ్వొచ్చి ఫోటోలు తియ్యాలోయ్" అన్నాడు.

    నేను ఇబ్బందిగా మొహం పెట్టి చేతులు నలుపుకుంటూ,"హిహిహి" అన్నాను.

    "నీకు వచ్చే నెల ఇంక్రిమెంటు డ్యూ అనుకుంటాను?" అన్నాడు అతను కొంటెగా నన్ను చూస్తూ.

    "రేపే కదండీ వస్తాను. అలాగే హిహిహి. అలాగలాగే" అన్నాను.

    సీట్లో కూలబడి టేబులు కేసి నా తల కసిదీరా బాదుకున్నాను.

                                              

    ఆ రోజు రాత్రి ఎవరో తలుపు తడితే లేచి తలుపు తీశాను.

    ఒకతను తిన్నగా గదిలోకి వచ్చి కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

    "ఏంటిది?" అన్నాను గుడ్లు పెద్దవి చేసి ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ.