"ఇదంతా మనవాడి పనేనయ్యా యస్పీ గారూ!"
"సాగర్! ఏమిటిదంతా? మాధవిని తీసుకుని ఎక్కడికి వెళ్ళావ్?"
ఆ గొంతు వినడంలో సాగర్ కు మైకం వదిలినట్టయింది. తండ్రి ఎదురుగా నిలబడి తన వైపే తీవ్రంగా చూస్తున్నాడు. రామనాధం గారు ఈజీ చైర్ లో తలపట్టుకొని కూర్చొని వున్నాడు. డాక్టర్ మూర్తి స్టేతేస్ స్కోపు తో రామనాధం గారి గుండె పరీక్షిస్తున్నాడు.
"అమ్మా నా తల్లి వచ్చావా?"
నాగరత్నమ్మ మాధవిని కౌగలించుకుంది.
"డాక్టరు గారూ నాకు ఇహ ఏ పరీక్ష వద్దు. నా గుండె బాగానే ఉన్నది. మాధవి వచ్చి నా పక్క కుర్చోమనండి." రామనాధంగారి నీరసంగా వున్నా లేని ఓపిక తెచ్చుకొని అన్నాడు. మాధవి వెళ్ళి తండ్రి పక్కన కూర్చున్నది. మాధవి చేతులు పట్టుకొని నిమురుతూ హటాత్తుగా ఆగిపోయాడు.
"ఏమిటి తల్లీ ఈ గాయం?" ఖంగారు పడ్డాడు రామనాధం. మాధవి మౌనంగా కూర్చుని సాగర్ కేసి చూసింది.
'అదేమిటయ్యా? అమ్మాయికి అంత గాయం అయింది? ఏం చేశావేమిటి?' నాగరత్నమ్మ గయ్యిన లేచింది.
"సాగర్ ఏం చేయలేదమ్మా. సాగర్ చేతికి కూడా గాయమయింది చూడు!" అన్నది మాధవి మళ్ళీ తండ్రి వైపు తిరిగి "నాన్నగారూ! సాగర్ లేకపోతే నేను ఇంటికి చేరేదాన్ని కాదు" అన్నది.
"నా తండ్రే నా బంగారమే! నీ రుణం నేను తీర్చుకోలేము బాబు! ఒక్కగానొక్క బిడ్డను బ్రతికించి మా కళ్ళ ముందు నిలిపావు." నాగరత్నమ్మ సాగర్ రెండు చేతులు పట్టుకొన్నది.
"ఇంతకీ ఎమైందర్రా? అసలు విషయం చెప్పరేం?" డాక్టర్ మూర్తి ఉత్కంట తో అడిగాడు.
"డాక్టర్ గారూ! అవన్నీ తరువాత చూసుకోవచ్చు! ముందు వాళ్ళ గాయాలకు కట్టు కట్టండి. ఏం డాక్టర్లయ్యా బాబు మీరు? మీరు కూడా పోలీసుల్లాగానే ముందు విచారణ అయితే కానీ ట్రీట్ మెంట్ మొదలు పెట్టారా ఏం!' జడ్జి గారి వదనంలో దరహాసం నిండిపోయింది.
"అలా కాదు సార్! పోలీసు వాళ్ళు ముందు ట్రీట్ మెంట్ ఇచ్చాక విచారణ మొదలు పెడతారు" సాగర్ నవ్వుతూ అన్నాడు.
"మిస్టర్ సాగర్! పోలీసు వాళ్ళిచ్చిన ట్రీట్ మెంటుకే మేము ట్రీట్ మెంట్ ఇవ్వవలసి వుంటుంది. పోలీసు వాళ్ళ దెబ్బలు పైకి కనిపించవు. అందుకేమేము విచారణ చేస్తాము. దెబ్బలు ఎక్కడెక్కడ తగిలాయోనని!" డాక్టర్ మూర్తి సాగర్ చేతి గాయాన్ని పరీక్షిస్తూ అన్నాడు.
ఎస్పి సాంబశివరావు వచ్చే నవ్వుని ఆపుకున్నాడు." అంతవరకు గంభీరంగా ఉన్న మొహం ప్రశాంతంగా మారింది. టెలిఫోన్ దగ్గర కెళ్ళి క్రైం బ్రాంచికి ఫోన్ చేశాడు.
"జడ్జి గారమ్మాయి తిరిగి వచ్చేసింది. కాల్ ఆఫ్ ది సర్చ్! అన్ని స్టేషన్ లకు ఇంటిమేషన్ ఇవ్వండి"
మాధవికీ, సాగర్ కు కట్టు కట్టడం పూర్తి చేసి, చేతులు కడుక్కుంటూ సాగర్ని చూస్తూ అన్నాడు డాక్టర్------
"ఏమిటోయ్! అంత ఘాటయిన ప్రేమ." బ్లేడు తీసుకొని ఒకరి చేతులు ఒకరు కోసుకున్నారా?"
"బ్లేడు కాదు! గాజు పెంకు!" సాగర్ చెప్పాడు.
"ఓ! ఐసీ! అయితే అది ఇంకా ఘాటయిన ప్రేమకు చిహ్నామన్న మాట!"
అందరూ నవ్వుకున్నారు.
'అది సరే కాని నాకు తెలియకడుగుతాను గాజు పెంకులు పెట్టి కోసుకోవడం ఏమిటి? వీళ్ళకు వీళ్ళే కోసుకున్నారా సాంబశివరావు గారూ! మీరు కూడా చూస్తూ ఉంటె ఎలాగండీ? వీళ్ళను అదుపులో పెట్టాల్సింది మీరే! మా వల్ల కాదు." నాగరత్నమ్మ సాంబశివరావును హెచ్చరించింది.
"అదేనమ్మా నేను చూస్తున్నాను. మీ అందరి హడావుడి పూర్తయ్యాక నా పని మొదలు పెడదామను కుంటున్నాను." నాగరత్నమ్మను చూసి "ముందు మీరలా కూర్చోండి" అన్నాడు సాంబశివరావు.
యస్పి సాంబశివరావు జడ్జి గారికి పక్కగా కుర్చీ లాక్కుని కూర్చున్నాడు. వాళ్ళ కెదురుగా నాగరత్నమ్మ మాధవి కూర్చున్నారు. డాక్టర్ మూర్తి జడ్జి గారికీ మాధవికి మధ్యగా కుర్చుని సిగరెట్ వెలిగించాడు. సాగర్ డాక్టర్ కు ఎదురుగా కూర్చున్నాడు.
"నేను అడిగే ప్రశ్నలకు సూటిగా సమాధానాలు చెప్పాలి! తెలిసిందా?" గొంతు సవరించుకున్నాడు సాంబశివరావు.
"ఒక్క నిమిషం!' అంటూ నాగరత్నమ్మ ఆవులించింది. "తీ చేయించమంటారా? మీ అందరికీ నిద్ర వస్తున్నట్టున్నది.' అంటూ నాగరత్నమ్మ మళ్ళీ ఆవులించింది. జడ్జి రామనాధం గారు భార్య మీద ఏదో జోకు విసిరే ప్రయత్నంలో నోరు తెరిచి సాంబశివరావును చూసి అంతలోనే ఆగిపోయాడు.
"టీ తాగుతూ కుర్చోవడానికీ టైం లేదు. తెల్లవారు జామున నేను కాంప్ కి వెళ్ళాలి. నేను అడిగే ప్రశ్నలకు మీకు తెలిసినంత వరకు సమాధానాలు చెప్పాలి!" గంభీరంగా ముఖం పెట్టి అన్నాడు. అతని మాటల్లో, వాలకంలో పోలీస్ పట్టు, ఊపు స్పురించాయి.
"సరే! కానీయండి యస్పి గారూ!" జడ్జిగారు కుర్చీలో సర్దుకుని అన్నాడు.
"మాధవీ! మొదట నీతో మొదలు పెడతాను."
మాధవి తల ఊపి సాంబశివరావు కేసి తిరిగి కూర్చుంది.
"రాత్రి ఎన్ని గంటలకు మెలకువ వచ్చింది?"
"గుర్తు లేదు."
"ఏదైనా చప్పుడు వినిపించి మెలకువ వచ్చిందా?"
"లేదు!"
"మరి ఎందుకు నిద్ర లేచావ్?"
"బాత్ రూమ్ కు వెళదామని లేచాను."
"వెళ్ళావా?"
"ఊ తర్వాత?"
"బాత్ రూమ్ నుంచి బయటకు వస్తున్నప్పుడు వంట గదిలో ఏదో చప్పుడు వినిపించింది. వెంటనే వంటగదిలోకి వెళ్ళాను. నేలమీదా, గోడ పక్కనా పళ్ళాలు, గిన్నెలు చిందరవందరగా పడి వున్నాయి. వంటగది వెనక తలుపులు బార్లా తెరచి వున్నాయి. వెంటనే దొడ్లోకి పరుగెత్తాను. అప్పుడే ఒక వ్యక్తీ దొడ్డి గోడ మీద చేతిలో వున్న దాన్ని పెట్టి గోడ దూకుతూ వున్నాడు. గోడ దగ్గరకు పరుగెత్తాను. నేను గోడ దగ్గరకు వచ్చేసరికి ఆ వ్యక్తీ గోడ మీద పెట్టిన దాన్ని తీసుకుంటున్నాడు."
"ఏమిటది!"
"ప్రెషర్ కుక్కర్"
మొదట చెప్పినప్పుడు గోడ మీద ఏదో పెట్టడన్నావ్. ఇప్పుడు ప్రెషర్ కుక్కర్ అని ఎలా చెప్పగలుగుతున్నావ్?"
