TeluguOne Health
● # Tweets

Download the TeluguOne App

Choose your platform to continue

political-news-img

తొలి పరమవీర చక్ర: బద్గామ్ వీరుడు మేజర్ సోమనాథ్ శర్మ.. కాశ్మీర్ ను కాపాడిన యోధుడు.!

భారత సైనిక చరిత్రలో అసాధారణ ధైర్యసాహసాలకు, సర్వోన్నత త్యాగానికి ప్రతీకగా నిలిచిన మొదటి పరమవీర చక్ర గ్రహీత మేజర్ సోమనాథ్ శర్మ వీరమరణం పొందిన చారిత్రక దినం నవంబర్ 3. స్వాతంత్ర్యం సిద్ధించిన తొలినాళ్లలో జమ్ము కశ్మీర్ లోయను కాపాడటంలో ఆయన కనబరిచిన శౌర్యం దేశ చరిత్రలో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయింది. కేవలం 24 సంవత్సరాల పిన్న వయస్సులో, ఎడమ చేతికి గాయమై ప్లాస్టర్ వేసి ఉన్నప్పటికీ లెక్కచేయకుండా ఆయన శత్రువులపైకి దూసుకెళ్లిన వైనం ప్రతి ఒక్కరిలోనూ దేశ భక్తిని ఉప్పొంగేలా చేస్తుంది. శ్రీనగర్ విమానాశ్రయాన్ని, కాశ్మీర్ లోయను శత్రువుల హస్తగతం కాకుండా కాపాడటంలో ఆయన కంపెనీ ఆరు గంటల పాటు చేసిన పోరాటం అసాధ్యం, అనితరసాధ్యం. 1947 నవంబర్ 3న శ్రీనగర్‌కు సమీపంలోని బద్గామ్ ప్రాంతంలో ఈ సంఘటన చోటుచేసుకుంది. ఉదయం పదకొండు గంటల సమయంలో మేజర్ సోమనాథ్ శర్మ నేతృత్వంలోని 4 కుమావొన్ రెజిమెంట్‌కు చెందిన డి' కంపెనీని సుమారు 500 మందికి పైగా శత్రు చొరబాటుదారులు మూడు వైపుల నుంచి చుట్టుముట్టారు. శత్రుబలం తమకంటే అనేక రెట్లు ఎక్కువగా ఉన్నప్పటికీ, ఏమాత్రం వెనకడుగు వేయకుండా ఆ కుమావొన్ సైనికులు నిలబడి పోరాడారు. అధికారిక సైటేషన్‌లో నమోదైన వివరాల ప్రకారం.. ఆ కంపెనీ శత్రువును దాదాపు ఆరు గంటల పాటు కదలకుండా నిలిపివేయగలిగింది. ఈ సుదీర్ఘ పోరాటమే భారత సైన్యానికి శ్రీనగర్ వైమానిక కేంద్రం ద్వారా అదనపు బలగాలను, ఆయుధాలను రప్పించడానికి తగిన సమయాన్ని అందించింది. ఈ పోరులో మేజర్ సోమనాథ్ శర్మ తన ప్రాణాలను తృణప్రాయంగా వదిలేశారు. శత్రువులు జరిపిన మోర్టార్ షెల్లింగ్ దాడిలో, ఆయన తన సైనికులకు స్వయంగా మందుగుండు సామాగ్రిని అందిస్తున్న సమయంలోనే ఒక షెల్ పేలి ఆయన తీవ్రంగా గాయపడి వీరమరణం పొందారు. అంతకుముందు ఆయన హెడ్‌క్వార్టర్స్‌కు పంపిన చివరి రేడియో సందేశం సైనిక చరిత్రలో చిరస్మరణీయంగా నిలిచింది. శత్రువులు కేవలం యాభై గజాల దూరంలో ఉన్నారని, భారీ కాల్పులు జరుగుతున్నప్పటికీ చివరి మనిషి, చివరి తూటా ఉన్నంత వరకు తాను ఇంచ్‌ కూడా వెనక్కి తగ్గేది లేదని ఆయన స్పష్టం చేశారు. ఆ పట్టుదలే శ్రీనగర్‌ను, తద్వారా కశ్మీర్ లోయను పతనం కాకుండా రక్షించింది. ఈ చారిత్రక సంఘటన వెనుక ఉన్న నేపథ్యాన్ని పరిశీలిస్తే, 1947 అక్టోబర్ 22న పాకిస్తాన్ వైపు నుంచి గిరిజన తెగల రూపంలో జమ్ము కశ్మీర్‌పై సాయుధ దండయాత్ర ప్రారంభమైంది. ఆ సమయంలో కశ్మీర్ మహారాజా హరిసింగ్ భారత యూనియన్‌లో చేరిక పత్రంపై సంతకం చేయడంతో, భారత సైన్యం అక్టోబర్ 27న వాయు మార్గం ద్వారా శ్రీనగర్‌కు చేరుకుని రక్షణ చర్యలు చేపట్టింది. అప్పట్లో శ్రీనగర్ విమానాశ్రయం ఒక్కటే లోయకు బాహ్య ప్రపంచంతో ఉన్న ఏకైక సంబంధం. ఒకవేళ ఆ విమానాశ్రయం శత్రువుల చేతికి చిక్కి ఉంటే, మొత్తం కశ్మీర్ లోయ పాకిస్తాన్ వశమయ్యేది. బద్గామ్ యుద్ధం సరిగ్గా ఆ వ్యూహాత్మక బిందువును రక్షించడం కోసమే జరిగింది. భారత ప్రభుత్వం స్వతంత్ర భారతంలో అత్యున్నత శౌర్య పురస్కారమైన పరమవీర చక్ర ను 1950 జనవరి 26న అధికారికంగా స్థాపించినప్పటికీ, అది 1947 ఆగస్టు 15 నుంచి అమలయ్యేలా నిబంధన రూపొందించింది. దీనివల్ల 1947 నవంబర్ 3న వీరమరణం పొందిన మేజర్ సోమనాథ్ శర్మ దేశ చరిత్రలోనే మొట్టమొదటి పరమవీర చక్ర గ్రహీతగా కీర్తి పొందారు. ఆయన తండ్రి మేజర్ జనరల్ ఏ.ఎన్. శర్మ రాష్ట్రపతి చేతుల మీదుగా ఈ పురస్కారాన్ని అందుకున్నారు. అంతేకాకుండా, ఆయన కుటుంబం నుంచి సైనిక రంగంలోకి వచ్చిన మరో తరం కూడా దేశసేవకు అంకితమైంది. ఆయన తమ్ముడు జనరల్ వి.ఎన్. శర్మ తర్వాతి కాలంలో భారత సేనాధిపతిగా సేవలందించారు. బద్గామ్ పోరాటం కేవలం ఒక ప్రాంతాన్ని కాపాడటమే కాకుండా, దేశ సార్వభౌమత్వాన్ని నిలబెట్టడంలో మైలురాయిగా నిలిచింది. అయితే ఈ పోరాటం తర్వాత కూడా యుద్ధం సుదీర్ఘకాలం కొనసాగి, 1949 జనవరి 1న కాల్పుల విరమణ ఒప్పందం కుదిరే నాటికి కశ్మీర్ భూభాగంలో కొంత భాగం పాకిస్తాన్ నియంత్రణలో మిగిలిపోయింది. అయినప్పటికీ, మేజర్ సోమనాథ్ శర్మ, ఆయన తోటి సైనికులు ప్రదర్శించిన తెగువ కారణంగానే ప్రధాన లోయ, శ్రీనగర్ నగరం రక్షించబడ్డాయన్నది కాదనలేని సత్యం. ఇది కూడా చదవండి: త్యాగాల తల్లి గుండ్రాంపల్లి.! ఆయన త్యాగాన్ని స్మరిస్తూ ఢిల్లీలోని సోమ్ విహార్' సైనిక నివాస సముదాయానికి, అలాగే షిప్పింగ్ కార్పొరేషన్ నౌకలకు ఆయన పేరు పెట్టడం ద్వారా దేశం ఎప్పటికీ ఆయనకు రుణపడి ఉంటుందని చాటిచెప్పింది. రాబోయే తరాలకు మేజర్ సోమనాథ్ శర్మ జీవితం, ఆయన పోరాట పటిమ ఎప్పటికీ ఒక మార్గదర్శకంగా నిలుస్తాయని చెప్పడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. క్లిష్టమైన పరిస్థితులలో ప్రాణాలను సైతం లెక్కచేయకుండా దేశ రక్షణే ధ్యేయంగా పనిచేసే సైనిక స్పూర్తికి ఆయన ప్రతీకగా నిలిచారు. దేశభక్తికి పరిపూర్ణ అర్థం చెబుతూ ప్రాణాలర్పించిన ఆ అమరవీరుడి త్యాగఫలితమే నేడు మనం అనుభవిస్తున్న శాంతియుత వాతావరణం. ఆయన వీరమరణ దినం సందర్భంగా దేశం మొత్తం ఆ వీరుడికి ఘన నివాళులర్పిస్తూ, ఆయన సేవలను ఎప్పటికీ స్మరించుకుంటోంది. మీకు నచ్చవచ్చు: మిస్సింగ్ 54.. చరిత్ర చెప్పని నిజాలు.. సమాధానాలు దొరకని ప్రశ్నలు.! భారత స్వాతంత్ర్య సమర అగ్నిశిఖ.. -సీతారాం కంఠంనేని ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి మా https://TeluguOne.com పోర్టల్‌ను అనుసరించండి, మీ స్నేహితులతో పంచుకోండి, అలాగే మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి. [MajorSomnathSharma, ParamVirChakra, Battle of Badgam, Kumaon Regiment, TeluguOne]

Published on: Sat Nov 14, 2026 4:30PM

political-news-img

వాణిజ్యం నుంచి వాతావరణం వరకూ: భారత్ సొంత గళం.. పాశ్చ్యాత్య దేశాలను ఎండగడుతున్న దృఢ చిత్తం.!

ప్రపంచ రాజకీయ, ఆర్థిక రంగాల్లో భారత్ తనదైన ముద్ర వేస్తూ, ఏమాత్రం తడబాటు, తత్తరపాటు లేకుండా స్వేచ్ఛగా, స్వతంత్రంగా, ఆత్మవిశ్వాసంతో ముందుకు అడుగులు వేస్తోంది. గత కొద్ది రోజులుగా అంతర్జాతీయ వేదికలపై వాణిజ్య ఒప్పందాల మొదలుకుని ఉగ్రవాదం, ఇంధన భద్రత, వాతావరణ మార్పుల వంటి అంశాలపై భారత అగ్రనేతలు, మంత్రులు నిర్మొహమాటంగా, ఉన్నది ఉన్నట్లుగా కుండబద్దలు కొట్టినట్లుగా గళమెత్తుతున్నారు. ఒక వైపు పాశ్చాత్య దేశాల ద్వంద్వ ప్రమాణాలను ఎత్తిచూపుతూనే, మరో వైపు జాతీయ ప్రయోజనాలే తమకు అత్యంత ముఖ్యమనీ, ప్రాధాన్యమనీ విస్పష్టంగా చెబుతోంది. ఇదే సమయంలో ప్రపంచ దేశాల నుంచి భారత్‌కు వస్తున్న ప్రశంసలు, అంతర్జాతీయ సమీకరణాలు నవ భారత అభ్యుదయ గమనానికి నిలువెత్తు నిదర్శనంగా నిలుస్తున్నాయి. అంతర్జాతీయ వేదికలపై భారత్ అనుసరిస్తున్న ఈ స్థిర, ధృఢ వైఖరికి కేంద్ర వాణిజ్య, పరిశ్రమల శాఖ మంత్రి పీయూష్ గోయల్ బెర్లిన్ గ్లోబల్ డైలాగ్‌లో చేసిన వ్యాఖ్యానాలు ఉదాహరణగా నిలిచాయి. చారిత్రక ఉద్గారాలు, పర్యావరణ పరిరక్షణ బాధ్యతలపై ఆయన యూరప్ దేశాలను నిలదీశారు. వాతావరణ కాలుష్యానికి, ఓజోన్ పొర దెబ్బతినడానికి అసలు కారణం ఎవరని ప్రశ్నిస్తూ, కార్బన్‌ను వాతావరణంలోకి పంపింది ఎవరు అని సూటిగా నిలదీశారు. ప్రపంచ జనాభాలో 17 శాతం మందికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న ఇండియా తలసరి కార్బన్ ఉద్గారాలు చాలా తక్కువగా ఉన్నాయని, కానీ అభివృద్ధి చెందిన పశ్చిమ దేశాల వాటా మాత్రం అత్యధికంగా ఉందని ఆయన గణాంకాలతో సహా వివరించారు. యూరోపియన్ యూనియన్‌కు చెందిన కార్బన్ బోర్డర్ అడ్జస్ట్‌మెంట్ మెకానిజం (సీబీఏఎం) వంటి సుంకాలు విపత్తును కొనితెచ్చుకోవడమేనని ఆయన హెచ్చరించారు. మరోవైపు, దేశ ఆర్థిక ప్రయోజనాలు మరియు వాణిజ్య భాగస్వామ్యాల విషయంలోనూ భారత్ ఎక్కడా రాజీ పడటం లేదు. అమెరికాతో జరుగుతున్న వాణిజ్య చర్చలపై కేంద్ర ఆర్థిక మంత్రి నిర్మలా సీతారామన్ స్పందిస్తూ, ఇరు దేశాల మధ్య చర్చలు ఒక నిర్దుష్ట స్థాయికి చేరాయని, ఇకపై పరస్పరం ఇచ్చిపుచ్చుకోవడం చాలా కష్టమైన దశకు చేరుకుందని కుండబద్దలు కొట్టేశారు. సుంకాల పెంపు, వాణిజ్యపరమైన ఒత్తిళ్ల నేపథ్యంలో ఇండియా దేశీయ ప్రయోజనాలను కాపాడుకుంటూనే, సరసమైన, సమతుల్యమైన ఒప్పందాలకే ప్రాధాన్యత ఇస్తుందని ఆమె పునరుద్ఘాటించారు. ఇదే కోవలో విదేశాంగ మంత్రి ఎస్. జైశంకర్ రష్యా, ఉక్రెయిన్ యుద్ధం, ఇంధన కొనుగోళ్ల అంశంలో ఇండియా స్వతంత్ర వైఖరిని గట్టిగా సమర్థించారు. ప్రపంచంలోనే అత్యధిక జనాభా కలిగినఇండియాకు సరసమైన ధరలకు ఇంధనాన్ని అందించడం అత్యవసరమైన జాతీయ ప్రయోజనమని స్పష్టం చేశారు. రష్యా నుంచి చమురు కొనుగోలు నిలిపివేసినంత మాత్రాన యుద్ధం ఆగదని, కేవలం చర్చలు, దౌత్య మార్గాల ద్వారానే ఈ సమస్యకు పరిష్కారం లభిస్తుందని ఆయన అంతర్జాతీయ వేదికలపై స్పష్టం చేశారు. ఇదిలా ఉండగా, భారతదేశ దౌత్య విజయాలకు అద్దం పట్టేలా ముఖ్యమైన పరిణామాలు చోటుచేసుకున్నాయి. పోలాండ్ ప్రధాన మంత్రి డొనాల్డ్ టస్క్ భారత్‌లో పర్యటించి ప్రధాని నరేంద్ర మోదీతో సమావేశమయ్యారు. ఈ సందర్భంగా ఆయన మాట్లాడుతూ, ప్రస్తుత అస్థిర ప్రపంచంలో ప్రధాని మోదీ ఒక గొప్ప ఆశాకిరణం లాంటివారని కొనియాడారు. తనను ప్రధాని మోదీకి స్నేహితుడిగా పిలుచుకోవడం గర్వకారణమని పేర్కొంటూ.. ఇరు దేశాల మధ్య ఎటువంటి చారిత్రక వివాదాలు లేవని, గత మూడున్నర దశాబ్దాలుగా ఇరు దేశాలు సాధిస్తున్న ప్రగతిని చూసి ప్రపంచం అసూయపడుతోందని ప్రశంసించారు. ఈ పర్యటనలో భాగంగా ఇరు దేశాల మధ్య రక్షణ, అంతరిక్షం, అణుశక్తి, కీలక ఖనిజాల రంగాల్లో సహకారాన్ని మరింత విస్తరించుకోవడానికి అంగీకారం కుదిరింది. ఇండియా స్వతంత్ర విదేశాంగ విధానానికి సుదీర్ఘమైన చారిత్రక నేపథ్యం ఉంది. స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన నాటి నుంచి ఇండియా వ్యూహాత్మక స్వయంప్రతిపత్తి ని పాటిస్తూ వస్తోంది. ప్రచ్ఛన్న యుద్ధ కాలంలో అలీన విధానాన్ని అనుసరించిన ఇండియా , నేడుమల్టీ అలైన్ మెంట్ సిద్ధాంతం ద్వారా అన్ని దేశాలతోనూ సమదూరం పాటిస్తూనే జాతీయ ప్రయోజనాలకు పెద్దపీట వేస్తోంది. ముఖ్యంగా వాతావరణ మార్పులకు సంబంధించి అభివృద్ధి చెందిన దేశాలే ఎక్కువ బాధ్యత వహించాలనే ఉమ్మడి కానీ భేదమైన బాధ్యతలు' (సీబీడీఆర్) సూత్రాన్ని భారత్ నిలకడగా వినిపిస్తోంది. ఇండియాకు అవసరమైన ముడి చమురులో దాదాపు 88 శాతం దిగుమతులపైనే ఆధారపడి ఉన్నందున, ఇంధన భద్రత విషయంలో దేశీయ అవసరాలకే అత్యధిక ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నట్లు పరిశీలకులు విశ్లేషిస్తున్నారు. ఈ తాజా పరిణామాలు జాతీయ రాజకీయాలు, సామాజిక వర్గాల్లోనూ చర్చకు దారితీశాయి. కేంద్ర ప్రభుత్వం అనుసరిస్తున్న దృఢమైన దౌత్య విధానం దేశ ప్రజల్లో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని నింపుతోందని విశ్లేషకులు పేర్కొంటున్నారు. ముఖ్యంగా అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు తమ తప్పులను కప్పిపుచ్చుతూ, అభివృద్ధి చెడుతున్న దేశాలపై పర్యావరణ భారాన్ని రుద్దడాన్ని సాధారణ ప్రజలు కూడా వ్యతిరేకిస్తున్నారు. పీయూష్ గోయల్ మాట్లాడిన వీడియో క్లిప్స్ సోషల్ మీడియాలో విపరీతంగా వైరల్ కావడంతో, పాశ్చాత్య దేశాల ద్వంద్వ ప్రమాణాలను భారత్ నిర్మొహమాటంగా ఎండగడుతోందనే అభిప్రాయం అంతర్జాతీయ స్థాయిలో బలపడింది. ఇండియా అనుసరిస్తున్న ఈ కఠినమైన, దృఢమైన, స్పష్టమైన విధానాల వల్ల భవిష్యత్తులో దౌత్యప ముద్ర మరింత బలపడే అవకాశం ఉంది. వాణిజ్య ఒప్పందాల విషయంలో చిన్నచిన్న ప్రతిబంధకాలు ఉన్నప్పటికీ, దేశ ఆర్థిక ప్రయోజనాలను దెబ్బతీసేలా ఇండియా రాజీ పడే ప్రశక్తి లేదని ఈ పరిణామాలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి. పశ్చిమ దేశాల ఒత్తిళ్లను పక్కనపెట్టి రష్యా నుంచి ఇంధన దిగుమతులు కొనసాగించడం ద్వారా ఇండియా తన స్వతంత్ర నిర్ణయాధికారాన్ని మరోసారి చాటుకుంది. రాబోయే రోజుల్లో జరిగే అంతర్జాతీయ సదస్సులలో వాతావరణ న్యాయం మరియు వాణిజ్య నిబంధనలపై భారత్ మరింత ప్రభావవంతమైన పాత్ర పోషించే అవకాశాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. -సీతారాం కంఠంనేని ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి మా https://TeluguOne.com పోర్టల్‌ను అనుసరించండి, మీ స్నేహితులతో పంచుకోండి, అలాగే మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి. [Rising India International Ddiplomacy, Piyush Goyal Berlin Global Dialogue, Carbon Emissions, Jaishankar Russia Oil, Ukraine War Stance, Nirmala Sitharaman India US Trade Talks, Telugu One]

Published on: Mon Oct 26, 2026 6:17PM

political-news-img

ఆజాద్ హింద్ దివస్: నేతాజీ తొలి స్వతంత్ర ప్రభుత్వం.. సముచిత గుర్తింపునకు నోచని వైనం.!

భారత స్వాతంత్ర్య సంగ్రామ చరిత్రలో అనేక మైలురాళ్లు ఉన్నప్పటికీ, కొన్ని చారిత్రక ఘట్టాలు మాత్రం ఇప్పటికీ తగినంత గుర్తింపునకు నోచుకోలేదు. అటువంటి ప్రాముఖ్యమైన ఘట్టాలలో సింగపూర్‌లో నేతాజీ సుభాష్ చంద్రబోస్ ప్రకటించిన ఆర్జీ హుకూమత్ ఎ ఆజాద్ హింద్ (తాత్కాలిక ఆజాద్ హింద్ ప్రభుత్వం) ఏర్పాటు ఒక ముఖ్యమైన అధ్యాయం. స్వదేశంలో కాకుండా విదేశీ గడ్డపై స్వంత సైన్యం, సొంత జెండా, మంత్రివర్గంతో ప్రకటించిన ఈ తాత్కాలిక ప్రభుత్వం భారత స్వాతంత్ర్య పోరాట రూపురేకలనే మార్చివేసింది. ఈ చారిత్రక సంఘటనకు సంబంధించిన పూర్తి వివరాలు, ఆనాటి పరిస్థితులు, పరిణామాల గురించి ఇప్పుడు సమగ్రంగా పరిశీలిద్దాం. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో, 1942 ఫిబ్రవరి 15న సింగపూర్ జపాన్ వశమైన తర్వాత, బ్రిటిష్ ఇండియన్ ఆర్మీకి చెందిన వేలాది మంది భారత సైనికులు యుద్ధ ఖైదీలుగా మిగిలిపోయారు. ఆ సమయంలో వారిలో నుంచి మోహన్ సింగ్ మొదటి ఇండియన్ నేషనల్ ఆర్మీని (ఐఎన్‌ఏ) ఏర్పాటు చేశారు. ఆ తర్వాత 1943 జూలైలో సింగపూర్‌లో రాష్ బిహారీ బోస్ ఐఎన్‌ఏ నాయకత్వాన్ని సుభాష్ చంద్రబోస్‌కు అప్పగించారు. అదే ఏడాది జూలై 2న సింగపూర్‌కు చేరుకున్న సుభాష్ చంద్రబోస్, ఐఎన్‌ఏను మరింత బలోపేతం చేసి ఆజాద్ హింద్ సైన్యంగా మార్చారు. 1943 అక్టోబర్ 21వ తేదీన సింగపూర్‌లోని ప్రసిద్ధ క్యాథే సినిమా హాల్‌లో నేతాజీ స్వయంగా రాసిన స్వాతంత్ర్య ప్రకటనను చదివి వినిపించారు. ఈ వేదికపైనే ఆయన ఆర్జీ హుకూమత్ ఎ ఆజాద్ హింద్' ప్రభుత్వాన్ని లాంఛనంగా ప్రకటించి, దాని రాష్ట్రపతిగా, ప్రధానమంత్రిగా, అలాగే యుద్ధ, విదేశాంగ మంత్రిగా బాధ్యతలు చేపట్టారు. ఈ తాత్కాలిక ప్రభుత్వంలో కేవలం సైనిక వ్యవహారాలే కాకుండా సమర్థవంతమైన మంత్రుల బృందం కూడా ఉంది. రాణి ఝాన్సీ రెజిమెంట్‌కు నాయకత్వం వహించిన కెప్టెన్ లక్ష్మీ స్వామినాథన్, ఎస్.ఏ. అయ్యర్, లెఫ్టినెంట్ కల్నల్ ఏ.సి. ఛటర్జీ, ఎస్.ఎమ్. సహాయ్ వంటి ప్రముఖులు ఈ మంత్రివర్గంలో కీలక బాధ్యతలు నిర్వర్తించారు. ఈ ప్రభుత్వ ఆశయ వాక్యంగా ఇత్తెఫాక్, ఇత్మాద్ ఔర్ కుర్బానీ (ఐక్యత, విశ్వాసం, త్యాగం) అనే నినాదాన్ని ఎంచుకున్నారు. ఈ ప్రకటన వెలువడిన వెంటనే, 1943 అక్టోబర్ 23న జపాన్ ఈ ప్రభుత్వాన్ని అధికారికంగా గుర్తించింది. ఆ తర్వాత జర్మనీ, ఇటలీ వంటి దేశాలు కూడా ఈ ప్రభుత్వాన్ని అంగీకరిస్తూ తమ మద్దతు ప్రకటించాయి. అత్యున్నత స్థాయిలో ఐఎన్‌ఏ సైనిక బలం సుమారు 40 వేల నుండి 50 వేల వరకూ ఉండేది. దీనికింద రెండు ప్రధాన డివిజన్లు యుద్ధ రంగంలో పాల్గొన్నాయి. 1944 ఏప్రిల్‌లో మణిపూర్‌లోని మొయిరాంగ్‌లో ఐఎన్‌ఏ సైనికులు గడ్డపై అడుగుపెట్టి త్రివర్ణ పతాకాన్ని ఎగురవేశారు. ఆ తర్వాత ఇంఫాల్ కోహిమా పోరాటంలో ఎదురుదెబ్బ తగలడంతో సుదీర్ఘ తిరోగమనం ప్రారంభమైంది. ఈ తిరోగమన సమయంలో సుమారు 16 వేల మంది ఐఎన్‌ఏ సైనికులు ఖైదీలుగా పట్టుబడ్డారు. ఈ చారిత్రక పరిణామాల వెనుక అనేక రాజకీయ, సామాజిక, మీడియా కోణాలు దాగి ఉన్నాయి. యుద్ధ సమయంలో ఐఎన్‌ఏ కార్యకలాపాలకు సంబంధించి బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం తీవ్ర ఆంక్షలు విధించింది, వార్తలను పూర్తిగా నిషేధించింది. దీనివల్ల 1945 నవంబర్‌లో ఢిల్లీలోని ఎర్రకోటలో షా నవాజ్ ఖాన్, ప్రేమ్ సహగల్, గురుబక్ష్ సింగ్ ధిల్లాన్ అనే ముగ్గురు ఐఎన్‌ఏ అధికారులపై విచారణ ప్రారంభమయ్యే వరకు, ఐఎన్‌ఏ పూర్తి ధైర్యసాహసాల కథ సాధారణ ప్రజలకు పెద్దగా తెలియరాలేదు. ఎర్రకోట విచారణలు ప్రారంభమైన తర్వాతే దేశవ్యాప్తంగా అపూర్వమైన నిరసన వెల్లువ ప్రారంభమైంది. ప్రారంభంలో 1943లో ఆజాద్ హింద్ ప్రభుత్వాన్ని గుర్తించడానికి కాంగ్రెస్ నాయకత్వం నిరాకరించినప్పటికీ.. ఎర్రకోట విచారణలు మొదలుకాగానే జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ, భూలాభాయ్ దేశాయ్, ఆసఫ్ అలీ, కె.ఎన్. కాట్జు వంటి దిగ్గజాలు నిందితుల తరఫున వాదించడానికి ముందుకు వచ్చారు. ఈ పరిణామం మత సరిహద్దులను చెరిపివేసి హిందూ, ముస్లిం, సిక్కులను ఏక తాటిపైకి తెచ్చింది. రాణి ఝాన్సీ రెజిమెంట్ ద్వారా మహిళలకు సైనిక పోరాటంలో సమాన అవకాశాలు కల్పించి సామాజిక చైతన్యానికి ఆదర్శంగా నిలిచింది. అయితే, బ్రిటిష్ వారు భారత్‌ను విడిచిపెట్టడానికి గల కారణాలపై చరిత్రకారుల మధ్య భిన్నమైన అభిప్రాయాలు ఉన్నాయి. కేవలం ఒక్క ఐఎన్‌ఏ పోరాటం వల్లే బ్రిటిష్ వారు వైదొలగలేదని, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత బ్రిటన్ ఆర్థికంగా తీవ్రంగా దెబ్బతినడం, భారత సైన్యంపై నమ్మకం సడలిపోవడం, క్విట్ ఇండియా ఉద్యమం, ఐఎన్‌ఏ విచారణలు, నావికా తిరుగుబాటు, అంతర్జాతీయ ఒత్తిడి వంటి అనేక అంశాల కలయిక వల్లనే స్వాతంత్ర్యం సాధ్యమైందని ప్రధాన చరిత్రకారులు వివరిస్తున్నారు. 1945లో నాటి సైన్యాధ్యక్షుడు క్లాడ్ ఆచిన్‌లెక్ సమర్పించిన రహస్య నివేదికలో, ఐఎన్‌ఏ అధికారులకు కఠిన శిక్షలు అమలు చేస్తే దేశవ్యాప్తంగా తీవ్ర అరాచకం చెలరేగుతుందని, సైన్యంలో తిరుగుబాటు వచ్చే ప్రమాదం ఉందని హెచ్చరించారు. ఇది ఆనాడు ఐఎన్‌ఏ ప్రభావం ఎంత తీవ్రంగా ఉందో స్పష్టం చేస్తుంది. అలాగే, తరచుగా వినిపించే 36వేల యుద్ధ మరణాల సంఖ్య నిజానికి ఐఎన్‌ఏకు చెందినది కాదు. అది రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో పోరాడిన బ్రిటిష్ ఇండియన్ ఆర్మీకి చెందినది. ఐఎన్‌ఏ స్వయంగా చిన్న సైనిక బలగమైనప్పటికీ, దాని త్యాగాలు అమూల్యమైనవి. అలాగే కధమ్ కధమ్ బఢాయే జా అనే అమర కవాతు గీతాన్ని వన్షీధర్ శుక్లా రచించగా, కెప్టెన్ రామ్ సింగ్ ఠాకూర్ సంగీతం అందించారు. బ్రిటిష్ కాలంలో దీనిని నిషేధించినప్పటికీ, ప్రస్తుతం ఇది భారత సైన్యం యొక్క అధికారిక రెజిమెంటల్ క్విక్ మార్చ్‌గా కొనసాగుతోంది. భవిష్యత్తులో దేశ చారిత్రక స్మృతిని పదిలపరచడంలో ఈ ఘట్టాల పాత్ర చాలా కీలకం కానుంది. రాబోయే తరాలకు స్వాతంత్ర్య పోరాటంలోని అసలు వాస్తవాలను, సైనికులు చిందించిన చెమట, రక్తాల విలువను తెలియజేయాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. పాఠశాల పాఠ్యాంశాల్లో, జాతీయ వేడుకల్లో నేతాజీ సుభాష్ చంద్రబోస్, ఐఎన్‌ఏ పోరాట పటిమకు మరింత సముచితమైన స్థానం లభించాలని చరిత్ర పరిశోధకులు కోరుకుంటున్నారు. దేశ స్వాతంత్ర్యానికి ప్రాణాలర్పించిన యోధులను స్మరించుకోవడం ప్రతి పౌరుడి బాధ్యత. భవిష్యత్తులో సమాజం చారిత్రక నిజాలను మరింత లోతుగా అధ్యయనం చేసి, దేశ ఐక్యతను కాపాడుకోవడానికి ఇటువంటి స్ఫూర్తిదాయక గాథలు నిరంతరం మార్గదర్శకం అవుతాయని భావించవచ్చు. -సీతారాం కంఠంనేని ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి మా https://TeluguOne.com పోర్టల్‌ను అనుసరించండి, మీ స్నేహితులతో పంచుకోండి, అలాగే మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి. [Netaji Subhas Chandra Bose Azad Hind Diwas, Arzi Hukumat e Azad Hind, Indian National Army, Cathay Cinema Hall, Singapore, elugu One]

Published on: Fri Oct 23, 2026 5:58PM

political-news-img

ముఘల్‌సరాయి నుండి ప్రధాని దాకా: లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి ప్రస్థానం.. చిక్కుముడిగా మారిన మరణం.!

దేశ రాజకీయ చరిత్రలో అత్యంత నిబద్ధత కలిగిన నాయకులలో ఒకరిగా పేరుగాంచిన ఇండియా రెండవ ప్రధానమంత్రి లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి జీవిత ప్రయాణం, ఆయన తీసుకున్న సాహసోపేత నిర్ణయాలు, తాష్కెంట్‌లో ఆయన ఆకస్మిక మరణం చుట్టూ ఉన్న పరిణామాలు నేటికీ చర్చనీయాంశంగానే ఉన్నాయి. వారణాసి సమీపంలోని ముఘల్‌సారాయిలో అత్యంత సాధారణ కుటుంబంలో జన్మించిన ఆయన, సుమారు నాలుగు దశాబ్దాల పాటు సాగిన తన సుదీర్ఘ ప్రజా జీవితంలో దేశానికి దిశానిర్దేశం చేశారు. స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడిగా రాజకీయ ప్రవేశం చేసి, నైతిక విలువలకు పెద్దపీట వేస్తూ రైల్వే మంత్రి పదవికి రాజీనామా చేయడం, 1965 నాటి పాకిస్తాన్ యుద్ధంలో దేశాన్ని విజయపథంలో నడిపించడం, తాష్కెంట్ ఒప్పందంపై సంతకం చేసిన కొద్ది గంటలకే విదేశీ గడ్డపై అనుమానాస్పద రీతిలో ప్రాణాలు కోల్పోవడం వంటి కీలక ఘట్టాలు ఆయన జీవితంలో ఉన్నాయి. ఆయన మరణించి ఆరు దశాబ్దాలు గడుస్తున్నప్పటికీ.. ఆనాడు తాష్కెంట్‌లో ఏం జరిగిందనే దానిపై ఇప్పటికీ స్పష్టత లేకపోవడం గమనార్హం. లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి అసలు పేరు లాల్ బహదూర్ శ్రీవాస్తవ. ఆయన చిన్నతనంలోనే తండ్రి శరద్ ప్రసాద్ శ్రీవాస్తవ మరణించడంతో, తల్లి రామ్‌దులారీ దేవి ముగ్గురు పిల్లలతో కలిసి ముఘల్‌సారాయిలోని తన పుట్టింటికి చేరుకుంది. చిన్నతనంలో కుటుంబ ఆర్థిక పరిస్థితులు అంతంత మాత్రంగానే ఉండటంతో, ఎండాకాలంలో కూడా చెప్పులు లేకుండా మైళ్ల దూరం కాలినడకన బడికి వెళ్లేవారు. మహాత్మా గాంధీ పిలుపు మేరకు 1921లో కేవలం పదహారేళ్ల ప్రాయంలోనే చదువును మధ్యలో నిలిపివేసి సహాయ నిరాకరణ ఉద్యమంలో ప్రత్యక్షంగా పాల్గొన్నారు. ఆ తర్వాత వారణాసిలోని కాశీ విద్యాపీఠంలో విద్యను అభ్యసించి "శాస్త్రి" అనే గౌరవ బిరుదును పొందారు. తన కులనామాన్ని పూర్తిగా తొలగించుకున్న ఆయన, లాలా లజపతిరాయ్ స్థాపించిన సర్వెంట్స్ ఆఫ్ ది పీపుల్ సొసైటీలో చేరి హరిజన సంక్షేమం కోసం పాటుపడ్డారు. మీర్జాపూర్‌కు చెందిన లలితా దేవిని వివాహం చేసుకున్న సమయంలో కట్నంగా కేవలం ఒక రాట్నాన్ని, కొన్ని గజాల ఖాదీ వస్త్రాన్ని మాత్రమే స్వీకరించి ఆదర్శంగా నిలిచారు. స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో భాగంగా ఆయన తన జీవితంలో దాదాపు తొమ్మిది సంవత్సరాలు జైలు జీవితం గడిపారు. స్వాతంత్య్రానంతరం ఉత్తరప్రదేశ్‌లో పార్లమెంటరీ కార్యదర్శిగా, హోంమంత్రిగా బాధ్యతలు నిర్వర్తించిన ఆయన, 1952లో కేంద్ర రైల్వే, రవాణా శాఖా మంత్రిగా బాధ్యతలు చేపట్టారు. రైల్వే మంత్రిగా ఉన్న కాలంలో ఆయన నైతిక విలువలకు అత్యున్నత ప్రాధాన్యతనిచ్చారు. 1956లో వరుసగా సంభవించిన మహబూబ్‌నగర్, అరియాలూర్ రైలు ప్రమాదాల నైతిక బాధ్యతను తన భుజాన వేసుకుంటూ ఆయన తన మంత్రి పదవికి రాజీనామా సమర్పించారు. అరియాలూర్ ప్రమాదంలో వందల మంది ప్రయాణికులు ప్రాణాలు కోల్పోవడంతో, మంత్రివర్గంలో ఉంటూ ఇలాంటి ఘటనలకు బాధ్యత వహిస్తూ రాజీనామా చేయడం అప్పట్లో ఒక చరిత్రాత్మక బెంచ్‌మార్క్‌గా నిలిచింది. నాటి ప్రధాని జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ రాజ్యాంగపరమైన ఔచిత్యాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని ఆయన రాజీనామాను ఆమోదించారు. ఆ తర్వాత 1961 నుంచి 1963 వరకు కేంద్ర హోంమంత్రిగా సేవలందించిన ఆయన, నెహ్రూ మరణానంతరం 1964 జూన్ 9న దేశ రెండవ ప్రధానమంత్రిగా పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించారు. దేశం తీవ్రమైన ఆహార సంక్షోభం, కరవు పరిస్థితులను ఎదుర్కొంటున్న తరుణంలో శాస్త్రి ప్రధానమంత్రి పగ్గాలు చేపట్టారు. దిగుమతులపై ఆధారపడటాన్ని తగ్గించడానికి వ్యవసాయ రంగంపై ప్రత్యేక దృష్టి సారించిన ఆయన.. శాస్త్రవేత్తలు, మంత్రుల సహకారంతో దేశంలో హరిత విప్లవానికి బలమైన పునాదులు వేశారు. అమూల్ సహకార సంస్థకు అండగా నిలవడంతో పాటు 1965లో నేషనల్ డెయిరీ డెవలప్‌మెంట్ బోర్డ్‌ను ఏర్పాటు చేసి శ్వేత విప్లవానికి శ్రీకారం చుట్టారు. దేశంలో ఆహార కొరతను అధిగమించడానికి ప్రజలందరూ వారానికి ఒక పూట భోజనం మానేయాలని పిలుపునిస్తూ తొలుత తన స్వగృహంలోనే శాస్త్రి వ్రత్ ను ఆచరించి ఆదర్శంగా నిలిచారు. 1965లో పాకిస్తాన్‌తో యుద్ధం జరిగిన సమయంలో ఆయన తన ప్రభుత్వ వేతనాన్ని తీసుకోవడం పూర్తిగా నిలిపివేశారు. సైనికులను, రైతులను ఏకకాలంలో కీర్తిస్తూ ఆయన ఇచ్చిన జై జవాన్, జై కిసాన్ నినాదం భారతదేశ రక్షణ రంగానికి ఆహార భద్రతకు రెండు ప్రధాన మూలస్తంభాలుగా నిలిచింది. అయితే.. ఆయన పదవీ కాలంలో కొన్ని క్లిష్టమైన పరిణామాలు కూడా చోటుచేసుకున్నాయి. కేంద్ర ప్రభుత్వం హిందీని ఏకైక అధికార భాషగా ప్రోత్సహించాలన్న నిర్ణయం తీసుకున్నప్పుడు, మద్రాసు రాష్ట్రంలో తీవ్రమైన హిందీ వ్యతిరేక ఆందోళనలు చెలరేగాయి. ఈ అశాంతి కారణంగా జరిగిన ఘర్షణల్లో పలువురు ప్రాణాలు కోల్పోవడం, మద్రాసుకు చెందిన ఇద్దరు మంత్రులు రాజీనామా చేయడం అప్పట్లో సంచలనం సృష్టించింది. ఈ ఉద్రిక్తతలను చల్లార్చేందుకు శాస్త్రి రంగంలోకి దిగి, హిందీయేతర రాష్ట్రాల కోసం ఆంగ్ల భాష నిరంతరం కొనసాగుతుందని ఆల్ ఇండియా రేడియో ద్వారా అధికారికంగా హామీ ఇచ్చారు. ఈ ఘటన దక్షిణ భారతదేశ రాజకీయ సమీకరణాలను సమూలంగా మార్చివేయడంలో కీలక పాత్ర పోషించింది. అదేవిధంగా, పాకిస్తాన్‌తో జరిగిన యుద్ధం ముగింపులో కుదిరిన తాష్కెంట్ ఒప్పందంలో కొన్ని అంశాలపై దేశీయంగా భిన్నాభిప్రాయాలు వ్యక్తమయ్యాయి. తాష్కెంట్ ఒప్పందంపై సంతకం చేసిన కొద్ది గంటలకే.. అంటే 1966 జనవరి 11 తెల్లవారుజామున లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి తాష్కెంట్‌లో ఆకస్మికంగా మరణించారు. అధికారిక వర్గాల ప్రకటన ప్రకారం ఆయన గుండెపోటుతో కన్నుమూశారని తెలిపారు. కానీ ఆ దేశంలో ఎటువంటి పోస్ట్‌మార్టం నిర్వహించకపోవడం, మృతదేహంపై కొన్ని అనుమానాస్పద గుర్తులు ఉండటం వంటి అంశాలు తీవ్ర వివాదాలకు దారితీశాయి. ఆయన వ్యక్తిగత వైద్యుడు ఆర్.ఎన్. చుగ్ మరియు రష్యన్ వైద్యుల ఉమ్మడి నివేదిక మినహా సరైన ఆధారాలు ఏవీ బయటకు రాలేదు. కాలక్రమేణా ఆర్టీఐ దరఖాస్తుల ద్వారా ఈ మరణానికి సంబంధించిన రహస్య పత్రాలు ఉన్నాయని పీఎంఓ అంగీకరించినప్పటికీ, విదేశీ సంబంధాలు దెబ్బతింటాయనే సాకుతో వాటిని బహిర్గతం చేయడానికి నిరాకరించాయి. ఈ దర్యాప్తునకు సంబంధించి సాక్ష్యాలు ఇస్తారనుకున్న ముఖ్యమైన వ్యక్తులు ప్రమాదాల బారిన పడటం లేదా జ్ఞాపకశక్తి కోల్పోవడం వంటి పరిణామాలు ఈ మరణం వెనుక ఉన్న రహస్యాన్ని మరింతగా పెంచాయి. శాస్త్రి కుటుంబ సభ్యులు, ఆయన సతీమణి లలితా శాస్త్రి మొదలుకొని పలువురు ప్రముఖులు ఈ మరణంపై నిష్పక్షపాత విచారణ జరిపించాలని, రహస్య పత్రాలను బహిర్గతం చేయాలని దశాబ్దాలుగా డిమాండ్ చేస్తూనే ఉన్నారు. విదేశీ గడ్డపై జరిగిన ఈ అనూహ్య ఘటనపై నాటి మీడియా ప్రముఖులు సైతం ప్రశ్నలను లేవనెత్తారు. శాస్త్రి కేవలం పంతొమ్మిది నెలల స్వల్ప కాలం మాత్రమే ప్రధానమంత్రిగా పదవిలో ఉన్నప్పటికీ, దేశ ఆర్థిక, సామాజిక, రక్షణ రంగాలలో ఆయన వేసిన ముద్ర చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయింది. ఆయన జ్ఞాపకార్థం ఢిల్లీలో విజయ్ ఘాట్ స్మారక చిహ్నం ఏర్పాటు చేశారు. ఐఏఎస్ అధికారులకు శిక్షణనిచ్చే అత్యున్నత సంస్థకు ఆయన పేరు పెట్టడం ద్వారా దేశం ఆయన సేవలను గౌరవించుకుంది. భవిష్యత్తులోనైనా ఈ మరణానికి సంబంధించిన అన్ని రహస్య ఫైళ్లు పూర్తిగా బహిర్గతమవుతాయా లేదా అనే ప్రశ్న ఇప్పటికీ మిగిలే ఉంది. గుండెపోటు అనే అధికారిక ప్రకటనకు, కుటుంబ సభ్యులు గట్టిగా నమ్ముతున్న విషప్రయోగ వాదనకు మధ్య ఉన్న అంతుచిక్కని ప్రశ్నలకు సమాధానం లభించాల్సి ఉంది. దేశం గర్వించదగిన గొప్ప నాయకుడి అకాల మరణం వెనుక ఉన్న వాస్తవాలు వెలుగులోకి రావాలని ప్రజలు, చరిత్రకారులు ఇప్పటికీ ఎదురుచూస్తున్నారు. అధికారిక రికార్డులు మూసివేయబడి ఉన్నప్పటికీ, లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి అందించిన నిజాయితీ గల పాలన, దేశభక్తి మరియు నిస్వార్థ సేవలు ఎప్పటికీ ప్రజల గుండెల్లో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోతాయి. -సీతారాం కంఠంనేని ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి మా https://TeluguOne.com పోర్టల్‌ను అనుసరించండి, మీ స్నేహితులతో పంచుకోండి, అలాగే మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి. [Lal Bahadur Shastri Death Mystery, Tashkent Agreement, Jai Jawan Jai Kisan, Lal Bahadur Shastris Biography, History Shastris Resignation, Moral Values, Telugu One]

Published on: Tue Oct 6, 2026 4:45PM

political-news-img

హైఫా అశ్విక దళ పోరాటం నుంచి ఫ్లై దుబాయ్ కాక్‌‌పిట్ సాహసం వరకు: భారత వీరుల సాహసాలు.!

విదేశాలలో భారతీయులు ప్రదర్శించిన సాటిలేని ధైర్యసాహసాలు, అంకితభావం ఎప్పుడూ దేశ కీర్తి ప్రతిష్టలను ప్రపంచ వేదికపై సమున్నతంగా నిలబెడతాయి. కాలాలు వేర్వేరైనా, పరిస్థితులు భిన్నంగా ఉన్నప్పటికీ, క్లిష్టమైన సమయాల్లో భారతీయ వీరులు చూపిన తెగువ చరిత్రలో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోతుంది. సరిగ్గా ఒక శతాబ్దపు వ్యవధిలో జరిగిన రెండు భిన్నమైన సంఘటనలు ఈ నిజం మరోసారి రుజువు చేశాయి. ఒకవైపు మొదటి ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో మెషిన్ గన్ల మోత మధ్య శత్రు స్థావరాలపై విరుచుకుపడిన అశ్విక దళ నాయకుడి వీరమరణం కాగా, మరొకవైపు ఆధునిక కాలంలో ఆకాశ మార్గంలో విమాన కాక్‌పిట్ లోపల ప్రాణాలను సైతం లెక్కచేయకుండా పోరాడిన పైలట్ సాహసం దేశ ఔన్నత్యాన్ని ప్రపంచానికి చాటి చెప్పాయి. చరిత్ర పుటలను పరిశీలిస్తే, 1918 సెప్టెంబర్ 23న జోధ్‌పూర్ లాన్సర్స్ నేతృత్వంలోని 15వ ఇంపీరియల్ సర్వీస్ కావల్రీ బ్రిగేడ్ హైఫా ఓడరేవు నగరాన్ని విడిపించేందుకు చారిత్రక దాడికి దిగింది. ఒట్టోమన్, జర్మన్ సైనిక స్థావరాల నుంచి వస్తున్న కాల్పులను ఎదుర్కొంటూ భారత సైనికులు ముందుకు సాగారు. ఆ సాహసోపేత దళానికి నాయకత్వం వహించిన మేజర్ ఠాకూర్ దల్పాత్ సింగ్ షెకావత్ తన ప్రాణాలను తృణప్రాయంగా భావించి శత్రువులపై పోరాడుతూ వీరమరణం పొందారు. కేవలం 26 సంవత్సరాల వయస్సులోనే ఆయన చూపిన అత్యుత్తమ నాయకత్వ లక్షణాలు, శత్రు స్థావరాలను ఛిన్నాభిన్నం చేసిన వైనం అప్పట్లో సంచలనం సృష్టించింది. ఈ ఉమ్మడి పోరాటంలో రెండు రెజిమెంట్లు వేల మంది శత్రు సైనికులను బందీలుగా పట్టుకోవడమే కాకుండా, పెద్ద ఎత్తున ఫిరంగులను స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. ఈ చారిత్రక విజయం ఇండియా, ఇజ్రాయెల్ దేశాల మధ్య శాశ్వత మైత్రికి పునాది అయింది. ఇదే కోణంలో ఆధునిక కాలంలో జరిగిన మరో సంఘటన కూడా అంతర్జాతీయంగా తీవ్ర చర్చనీయాంశమైంది. దుబాయ్ నుంచి టెల్ అవీవ్ బయలుదేరిన ఫ్లైదుబాయ్ విమానంలో ఊహించని పరిణామం చోటుచేసుకుంది. విమానం ఇజ్రాయెల్ గగనతలాన్ని సమీపిస్తున్న సమయంలో కాక్‌పిట్ లోపల కో పైలట్ దాడి చేయడంతో ప్రధాన కెప్టెన్ స్మిత్ మచ్చర్‌కు తీవ్ర గాయాలయ్యాయి. విమానం అత్యవసర పరిస్థితిని ఎదుర్కొంటూ తీవ్ర గాయాలతో రక్తమోడుతున్నా.. ప్రమాదకర రీతిలో విమానం వేగంగా కిందికి పడిపోతున్నా, కెప్టెన్ మచ్చర్ ధైర్యం కోల్పోకుండా, ప్రాణాలను ఫణంగా పెట్టి కాక్‌పిట్ తలుపు తెరిచారు. దీనివల్ల వెంటనే అప్రమత్తమైన సిబ్బంది, ప్రయాణికులుగా ఉన్న ఇతర పైలట్లు లోపలకు వచ్చి పరిస్థితిని అదుపులోకి తెచ్చారు. తదనంతరం విమానాన్ని సౌదీ అరేబియాలోని తబూక్ నగరంలో సురక్షితంగా ల్యాండ్ చేశారు. ఈ రెండు ఘటనల స్వభావంలో స్పష్టమైన తేడాలు ఉన్నాయి. హైఫా ఘటన అధికారికంగా ప్రకటించిన యుద్ధ వాతావరణంలో, సైనిక ఆదేశాల మేరకు దేశం కోసం ప్రాణాలర్పించిన త్యాగపూరిత ఘట్టం. దీనికి విరుద్ధంగా, ఆధునిక విమానంలో జరిగిన ఘటన పూర్తి భిన్నమైనదిగా ఉండి, ప్రస్తుతం వివిధ దేశాల నిపుణుల దర్యాప్తు పరిధిలో ఉంది. విమానయాన భద్రతా నిబంధనలు, అత్యవసర ట్రాన్స్‌పాండర్ కోడ్‌ల వినియోగం, అంతర్జాతీయ చట్టాల ప్రకారం ఈ వివాదం అత్యంత తీవ్రమైనదిగా పరిగణించబడుతోంది. విమానంలో ప్రయాణిస్తున్న వందలాది మంది ప్రాణాలను రక్షించేందుకు గాయపడినప్పటికీ కెప్టెన్ ప్రదర్శించిన సంయమనం, తెగువ ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ప్రశంసలను అందుకున్నాయి. ఫెడరేషన్ ఆఫ్ ఇండియన్ పైలట్స్ వంటి సంస్థలు ఈ సాహసాన్ని కొనియాడుతూ ప్రభుత్వానికి ప్రత్యేక విజ్ఞప్తులు కూడా చేశాయి. చరిత్ర అంతటా ఇలాంటి ఘటనలు కేవలం వార్తలతో ఆగిపోకుండా దౌత్య సంబంధాలకు, రాజకీయ పరిణామాలకు కూడా ప్రతీకలుగా మారుతుంటాయి. హైఫా విజయం నాటి నుంచి రెండు దేశాల మధ్య బలమైన సాంస్కృతిక, చారిత్రక బంధాన్ని ఏర్పరిచింది. ఇజ్రాయెల్, ఇండియా అధినేతలు పరస్పర పర్యటనల సందర్భాలలో హైఫా యోధులకు నివాళులు అర్పించడం, ఢిల్లీలోని తీన్ మూర్తి చౌక్‌ను తీన్ మూర్తి హైఫా చౌక్‌గా పేరు మార్చడం ఈ బంధానికి నిదర్శనం. అదేవిధంగా, ఆధునిక కాలంలో విమాన సిబ్బంది ప్రదర్శించిన ధైర్యాన్ని కూడా పలు దేశాల నాయకులు బహిరంగంగా అభినందించడం గమనార్హం. అయితే, ఆధునిక మాధ్యమాల వేగవంతమైన ప్రసారాల కారణంగా కొన్నిసార్లు వాస్తవాలు నిరూపితమయ్యేలోపే వార్తలు వ్యాపించడం వంటి సామాజిక కోణాలు కూడా ఈ ఘటనల ద్వారా చర్చకు వస్తున్నాయి. ఇలాంటి చారిత్రక, సమకాలీన పరిణామాలు సమాజానికి ఒక స్పష్టమైన సందేశాన్ని ఇస్తున్నాయి. విదేశీ గడ్డపై ఏ దేశ పౌరులైనా ఎదురుదెబ్బలు తగిలినప్పుడు లేదా అత్యవసర పరిస్థితులు ఏర్పడినప్పుడు చూపించే తెగువ ఎప్పటికీ గౌరవించదగినదే. అదే సమయంలో, ఎలాంటి క్లిష్ట పరిస్థితుల్లోనైనా చట్టబద్ధమైన దర్యాప్తు ప్రక్రియలను గౌరవిస్తూ, అధికారిక నివేదికలు వచ్చే వరకు సంయమనం పాటించడం కూడా అంతే ముఖ్యం. గతం నుంచి వర్తమానం వరకు, కష్టకాలంలో అప్రమత్తంగా వ్యవహరించి ఇతరుల ప్రాణాలను కాపాడే మానవతా దృక్పథమే భారతీయ వీరుల నిజమైన ఘనతను చాటుతూనే ఉంది. భవిష్యత్తులోనూ విమానయాన భద్రత, సరిహద్దు రక్షణ మరియు అంతర్జాతీయ సంబంధాల విషయంలో ఈ కోణాలన్నీ మరింత కఠినమైన నిబంధనలకు, మెరుగైన అవగాహనకు దారితీస్తాయని భావించవచ్చు. -సీతారాం కంఠంనేని ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి మా https://TeluguOne.com పోర్టల్‌ను అనుసరించండి, మీ స్నేహితులతో పంచుకోండి, అలాగే మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి. [Indian Soldiers Valor, Battle Haifa, Major Dalpat Singh, Cockpit Struggle, Tel Aviv Flydubai Incident, Telugu One]

Published on: Mon Oct 5, 2026 5:48PM

political-news-img

బొమ్మ తుపాకీ, క్రికెట్ బంతితో విమాన హైజాక్: సెన్సేషనల్ పొలిటికల్ స్టంట్.!

దేశ రాజకీయ చరిత్రలో ఎమర్జెన్సీ అనంతర కాలం అత్యంత కల్లోలభరితమైన పరిణామాలకు వేదికైంది. దేశ రాజకీయాలను ఒక హైజాక్ ఘటన అప్పట్లో ఓ కుదుపు కుదిపింది. అప్పట్లో.. కేవలం ఒక బొమ్మ తుపాకీ, నల్లటి గుడ్డలో చుట్టిన క్రికెట్ బంతిని నమ్ముకుని ఇద్దరు యువకులు చేసిన సాహసమే విమాన హైజాక్ ఉదంతం. ఎలాంటి ప్రాణాంతక ఆయుధాలు లేకుండా ప్రయాణీకుల భద్రతను పణంగా పెట్టి వీరు సృష్టించిన అలజడి అప్పట్లో దేశవ్యాప్తంగా సంచలనం సృష్టించింది. కేవలం రాజకీయ నాయకులను విడుదల చేయాలనే డిమాండ్‌తో సాగిన ఈ హైజాక్ ఘటన.. ఆ తర్వాత వారి రాజకీయ ప్రస్థానానికి ఎలా పునాది వేసిందో తెలిపే ఒక ఆసక్తికరమైన చారిత్రక ఘట్టం ఇది. అప్పట్లో దేశ రాజకీయాల్లో నెలకొన్న ప్రతికూల పరిస్థితులే ఈ నాటకీయ పరిణామాలకు ప్రధాన కారణమయ్యాయి. 1975–77 మధ్య కాలంలో విధించిన అత్యవసర పరిస్థితి (ఎమర్జెన్సీ) ముగిసిన తర్వాత జరిగిన లోక్‌సభ ఎన్నికల్లో ఇందిరా గాంధీ నేతృత్వంలోని కాంగ్రెస్ పార్టీ ఘోర ఓటమిని చవిచూడగా, మొరార్జీ దేశాయ్ సారథ్యంలోని జనతా పార్టీ ప్రభుత్వం అధికారంలోకి వచ్చింది. అయితే అనతికాలంలోనే కర్ణాటకలోని చిక్‌మగళూరు ఉప ఎన్నిక ద్వారా ఇందిరా గాంధీ అద్భుత రీతిలో పార్లమెంటులోకి పునఃప్రవేశం చేశారు. ఆ తర్వాత కొద్ది కాలానికే మారుతి కంపెనీకి సంబంధించిన వివరాలు సేకరిస్తున్న అధికారులను అడ్డుకున్నారనే ఆరోపణలతో పాటు, అధికార దుర్వినియోగం చేశారనే అభియోగాలపై జనతా ప్రభుత్వం ఆమెపై సభా హక్కుల ఉల్లంఘన తీర్మానాన్ని ప్రవేశపెట్టింది. సుదీర్ఘ ఓటింగ్ ప్రక్రియ అనంతరం లోక్‌సభ ఆమెను బహిష్కరించి జైలు శిక్ష విధించడంతో దేశవ్యాప్తంగా కాంగ్రెస్ శ్రేణులు తీవ్ర ఆగ్రహావేశాలకు గురయ్యాయి. ఈ రాజకీయ పరిణామాల నేపథ్యంలో డిసెంబర్ 20, 1978న కలకత్తా నుండి లక్నో మీదుగా ఢిల్లీకి బయలుదేరిన ఇండియన్ ఎయిర్‌లైన్స్ విమానం నెంబర్ 410 హైజాక్‌కు గురైంది. విమానంలో వందలాది మంది ప్రయాణికులు ఉండగా, భోలానాథ్ పాండే, దేవేంద్ర పాండే అనే ఇద్దరు యువకులు కాక్‌‌పిట్‌లోకి బలవంతంగా ప్రవేశించి తమ ప్రణాళికను అమలు చేశారు. తొలుత విమానాన్ని విదేశాలకు మళ్లించాలని కోరినప్పటికీ, ఇంధన కొరత కారణంగా పైలట్లు నిరాకరించడంతో ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని వారణాసి విమానాశ్రయానికి మళ్లించారు. తమను అహింసాత్మక గాంధేయవాదులుగా అభివర్ణిం చుకున్న ఆ ఇద్దరు హైజాకర్లు.. ఇందిరా గాంధీని బేషరతుగా విడుదల చేయాలని, సంజయ్ గాంధీపై పెట్టిన కేసులను ఉపసంహరించుకోవాలని, జనతా పార్టీ ప్రభుత్వం తక్షణమే రాజీనామా చేయాలని ప్రధాన డిమాండ్లుగా వినిపించారు. ఈ ఉద్రిక్త పరిస్థితుల నడుమ రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి స్వయంగా రంగంలోకి దిగి అధికారులతో కలిసి వారణాసికి చేరుకుని చర్చలు జరిపారు. సుమారు 13 గంటల పాటు కొనసాగిన ఈ హైజాక్ డ్రామాలో విమానం లోపల ఉక్కపోత పెరుగుతుండటంతో ప్రయాణికులు ఫిర్యాదు చేయగా వెనుక తలుపులు తెరిచారు. ఈ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకుని చాలా మంది ప్రయాణికులు క్షేమంగా బయటపడగా, ఆ తర్వాత కొద్దిసేపటికే ఆ ఇద్దరు నిందితులు ఎలాంటి రక్తపాతానికి తావుకుండా అధికారులకు లొంగిపోయారు. ఆ విమానంలో ప్రయాణించిన వారిలో ఎలాంటి ప్రాణనష్టం జరగకపోవడం ఊరటనిచ్చే అంశం. అయితే వారు ఉపయోగించిన వస్తువులు ఏమిటని తనిఖీ చేసిన అధికారులకు విస్మయం కలిగించే నిజాలు తెలిశాయి. వారు నిజమైన ఆయుధాలకు బదులుగా కేవలం బొమ్మ తుపాకులు, హ్యాండ్ గ్రెనేడ్‌‌లా భ్రమింపజేసేందుకు నల్లటి గుడ్డలో చుట్టిన క్రికెట్ బంతిని మాత్రమే ఉపయోగించినట్లు విచారణలో తేలింది. ఈ సంఘటనపై అప్పట్లో పార్లమెంటులోనూ, బయటా తీవ్ర స్థాయి వాదనలు, చర్చలు జరిగాయి. ప్రతిపక్షాలు, అధికార పక్షాల మధ్య మాటల యుద్ధం నడిచింది. ఆయుధాలు కేవలం బొమ్మలని తేలడంతో కొందరు దీనిని వ్యంగ్యంగా కొట్టిపారేయగా, మరికొందరు ప్రాణాలతో చెలగాటమాడిన తీవ్రమైన నేరంగా అభివర్ణించారు. ఆ సమయంలో దేశంలో ప్రత్యేక యాంటీ హైజాకింగ్ చట్టాలు అందుబాటులో లేకపోవడం కూడా ఒక ప్రధాన చర్చనీయాంశంగా మారింది. అయితే కాలక్రమేణా రాజకీయ సమీకరణాలు పూర్తిగా మారిపోయాయి. 1980లో ఇందిరా గాంధీ నేతృత్వంలో కాంగ్రెస్ పార్టీ తిరిగి కేంద్రంలో అధికారంలోకి వచ్చిన తర్వాత, ఈ హైజాక్ ఘటనకు సంబంధించిన కేసులను కోర్టులో ఉపసంహరించుకోవడం జరిగింది. న్యాయపరమైన చిక్కుల నుంచి బయటపడిన ఆ ఇద్దరు వ్యక్తులకు అప్పట్లో కాంగ్రెస్ పార్టీ రాజకీయంగా మంచి ప్రాధాన్యతనిచ్చింది. 1980లో జరిగిన ఉత్తరప్రదేశ్ అసెంబ్లీ ఎన్నికల్లో ఆ ఇద్దరికీ పార్టీ టిక్కెట్లు కేటాయించగా, ప్రజల మద్దతుతో వారు భారీ విజయాన్ని సాధించి శాసనసభలో అడుగుపెట్టారు. భోలానాథ్ పాండే, దేవేంద్ర పాండే ఇద్దరూ వేర్వేరు నియోజకవర్గాల నుంచి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తూ సుదీర్ఘకాలం పాటు ఎమ్మెల్యేలుగా బాధ్యతలు నిర్వర్తించారు. ఆ తర్వాత కాలంలో పలుమార్లు సలేంపూర్ లోక్‌‌సభ స్థానం నుండి పోటీ చేసినప్పటికీ విజయం దక్కలేదు. ఈ మొత్తం వ్యవహారంపై రాజకీయ విశ్లేషకులు, ఇతర వర్గాల నుంచి భిన్నాభిప్రాయాలు వ్యక్తమయ్యాయి. ఒక చట్టవిరుద్ధమైన తీవ్రమైన చర్యకు పాల్పడిన వారికి రాజకీయ పదవులతో బహుమతులు ఇవ్వడం పట్ల పలువురు విమర్శలు గుప్పించారు. ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలో ఇలాంటి ఘటనలు భవిష్యత్తు తరాలపై ఎలాంటి ప్రభావం చూపుతాయనే దానిపై అప్పట్లోనూ, ఇప్పటికీ చర్చలు జరుగుతూనే ఉన్నాయి. చట్టం ముందు అందరూ సమానులేననే సూత్రానికి రాజకీయ ప్రయోజనాలు ఎలా అడ్డుపడతాయనేదానికి ఈ ఉదంతం ఒక ఉదాహరణగా నిలుస్తుందని విమర్శకులు వాదిస్తుంటారు. మరోవైపు, నాటి పరిస్థితుల ఒత్తిడిలో ఆ యువకులు ఆవేశంతో ఈ చర్యకు పాల్పడ్డారని సమర్థించేవారూ లేకపోలేదు. ఏది ఏమైనప్పటికీ, కేవలం ఒక బొమ్మ తుపాకీ, క్రికెట్ బంతి ఆధారంగా సాగిన ఈ హైజాక్ డ్రామా భారత రాజకీయ చరిత్రలో చెరగని ముద్ర వేయడమే కాకుండా, ఒక విచిత్రమైన మలుపు తిరిగిన ఉదంతంగా ఎప్పటికీ నిలిచిపోతుంది. భవిష్యత్తులో ఇలాంటి సంఘటనలు పునరావృతం కాకుండా ఉండేందుకు కఠినమైన చట్టపరమైన నిబంధనలు ఎంతైనా అవసరమని నిపుణులు అభిప్రాయపడుతున్నారు. చట్టాన్ని చేతిలోకి తీసుకునేవారికి ఎలాంటి పరిస్థితుల్లోనూ మినహాయింపులు ఇవ్వకూడదనే వాదన బలంగా వినిపిస్తోంది. ప్రజాస్వామ్య విలువలకు పెద్దపీట వేయాల్సిన రాజకీయ వ్యవస్థలు ఇలాంటి సందర్భాల్లో మరింత బాధ్యతాయుతంగా వ్యవహరించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉందనే అభిప్రాయం సర్వత్రా వ్యక్తమవుతోంది. -సీతారాం కంఠంనేని ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి మా https://TeluguOne.com పోర్టల్‌ను అనుసరించండి, మీ స్నేహితులతో పంచుకోండి, అలాగే మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి. [1978 Plane Hijack, Bholanath Pandey and Devendra Pandey, Indira Gandhi Imprisonment, Political History, Indian Airlines Flight, TeluguOne]

Published on: Mon Oct 5, 2026 4:32PM

political-news-img

వల్లభ్‌భాయ్ పటేల్ పై హత్యాయత్నం: భావ్ నగర్ దాడి.. వాస్తవాలు, ప్రచారాలు.!

1939 మే 14న గుజరాత్‌లోని భావ్‌నగర్‌లో జరిగిన చారిత్రక సంఘటన దేశ రాజకీయ చరిత్రలో అత్యంత కీలకమైన, చర్చనీయాంశమైన ఘట్టాలలో ఒకటిగా నిలిచింది. దేశ స్వాతంత్ర ఉద్యమ కాలంలో సంస్థానాల ప్రజల హక్కుల కోసం పోరాడుతున్న ప్రముఖ జాతీయ నాయకుడు సర్దార్ వల్లభ్‌భాయ్ పటేల్‌‌ను లక్ష్యంగా చేసుకుని సాగిన ఈ సాయుధ దాడి, నాటి రాజకీయ వాతావరణాన్ని ఒక్కసారిగా దిగ్భ్రాంతికి గురి చేసింది. ఐదవ భావ్‌నగర్ ప్రజా పరిషత్ మహాసభకు అధ్యక్షత వహించేందుకు విమానాశ్రయం నుంచి భారీ ఊరేగింపుగా వస్తున్న ఆయనపై కొందరు వ్యక్తులు కత్తులు, బాకులు, బరిసెలతో విరుచుకుపడ్డారు. ఈ ప్రమాదకరమైన పరిస్థితుల్లో ఇద్దరు యువ వాలంటీర్లు తమ ప్రాణాలను అడ్డేసి పటేల్‌ను రక్షించుకోవడం చరిత్రలో శాశ్వతంగా నిలిచిపోయింది. దశాబ్దాల క్రితం నాటి ఈ ఘటనకు సంబంధించి సమకాలీన రికార్డులు, న్యాయస్థాన తీర్పులు, ఇటీవలి కాలంలో తెరపైకి వస్తున్న రాజకీయ విశ్లేషణల నడుమ ఈ చారిత్రక అంశంపై విస్తృతమైన చర్చ జరుగుతోంది. స్వాతంత్ర ఉద్యమ వేడి దేశ వ్యాప్తంగా ఉధృతంగా సాగుతున్న 1930ల చివరి కాలంలో, బ్రిటిష్ పాలిత ప్రాంతాలతో పాటు రాచరిక సంస్థానాల్లో కూడా ప్రజాస్వామిక ఆకాంక్షలు వేగంగా బలపడ్డాయి. సంస్థానాల ప్రజలకు బాధ్యతాయుతమైన పరిపాలన అందించాలనే డిమాండ్‌తో సర్దార్ పటేల్ మార్గదర్శకత్వంలో ప్రజామండల్ ఉద్యమం విస్తృత రూపు దాల్చింది. ఇందులో భాగంగానే గుజరాత్‌‌లోని భావ్‌నగర్ సంస్థానంలో భావ్‌నగర్ ప్రజా పరిషత్ ఏర్పడి, స్థానిక ప్రజలను జాతీయ ప్రధాన స్రవంతిలోకి తీసుకురావడంలో కీలక పాత్ర పోషించింది. ఈ సంస్థ ఐదవ మహాసభను నిర్వహించేందుకు వాఘావాడి రోడ్డులోని రాధా మందిర్ సమీప మైదానాన్ని ఎంపిక చేయగా, ఈ సభకు అధ్యక్షత వహించాలన్న అభ్యర్థనను పటేల్ అంగీకరించారు. ఈ మహాసభ నిర్వహణకు సంబంధించిన సమాచారాన్ని పరిషత్ నిర్వాహకులు సంస్థాన చీఫ్ ఎగ్జిక్యూటివ్ అనంతరాయ్ పటానీకి అధికారికంగా లిఖితపూర్వకంగా అందజేశారు. అయితే.. అదే సమయంలో కథియావాడ్ ప్రాంతంలోని బ్రిటిష్ ఏజెన్సీ ప్రతినిధి గిబ్సన్ సంస్థానాలకు రహస్య ఆదేశాలు జారీ చేస్తూ, ప్రజా సంఘాల కార్యకలాపాలను గట్టిగా అణచివేయాలని సూచించినట్లు కొన్ని చారిత్రక అధ్యయనాలు వెల్లడించాయి. ఈ ఉద్రిక్త వాతావరణంలో సంఘటన జరిగిన రోజున అనూహ్య పరిణామాలు చోటుచేసుకున్నాయి. 1939 మే 14న విమానంలో భావ్‌నగర్ చేరుకున్న పటేల్‌కు ఘనస్వాగతం లభించింది. విమానాశ్రయం నుంచి సుమారు తొమ్మిది కిలోమీటర్ల దూరం పాటు నగరం గుండా సాగిన మహా ర్యాలీ ప్రజలతో కిటకిటలాడింది. ర్యాలీ డానాపిథ్ మీదుగా ఖార్ గేట్ సమీపానికి చేరుకున్న సమయంలో, అక్కడి నగీనా మసీదు ప్రాంతం నుంచి ఒక్కసారిగా దూసుకొచ్చిన సాయుధ బృందం ఊరేగింపుపై భీకర దాడికి పాల్పడింది. ఈ ఊహించని పరిణామానికి గురైన నాయకులు తేరుకునేలోపే దుండగులు విచక్షణారహితంగా కర్రలు, కత్తులతో దాడి చేశారు. ఈ ప్రాణాంతక ప్రమాదం నుంచి సర్దార్ పటేల్‌ను రక్షించే క్రమంలో బచ్చుభాయ్ (విరజీభాయ్) పటేల్ అక్కడికక్కడే ప్రాణాలు కోల్పోగా, మరో వాలంటీర్ జాధవ్‌భాయ్ (గోర్ధన్‌భాయ్) మోదీ మరుసటి రోజు ఆసుపత్రిలో చికిత్స పొందుతూ తుదిశ్వాస విడిచారు. ఈ దాడిలో నానాభాయ్ భట్, మకన్‌జీభాయ్ వాలియా, కాళూభాయ్ వాలియాసహా కాంగ్రెస్ కార్యదర్శి ఆత్మారామ్ భట్ తదితరులు తీవ్రంగా గాయపడ్డారు. ఈ దారుణ ఘటన అనంతరం పటేల్ వెంటనే తన ర్యాలీని నిలిపివేసి, గాయపడి ఆసుపత్రిలో చికిత్స పొందుతున్న వాలంటీర్లను పరామర్శించేందుకు తఖ్త్‌సిన్హ్‌జీ ఆసుపత్రికి వెళ్లారు. అదే రోజు రాత్రి నిర్వహించిన బహిరంగ సభలో ఆయన భావోద్వేగంగా మాట్లాడుతూ.. తనపైకి రావాల్సిన ప్రాణాంతక దెబ్బలను బచ్చుభాయ్, జాధవ్‌భాయ్, నానాభాయ్ తమ శరీరాలపైకి తీసుకుని తన ప్రాణాలను కాపాడారని కొనియాడారు. ఈ సంఘటనపై నాటి భావ్‌నగర్ సంస్థాన కోర్టులో అధికారికంగా కేసు నమోదైంది. దీనిని నగీనా మసీదు కేసుగా వ్యవహరించారు. సంస్థాన పోలీసు అధిపతి ఛేల్‌భాయ్ దవే ఈ ఘటనపై సమగ్ర దర్యాప్తు చేపట్టగా, ప్రాసిక్యూషన్ వాదనలు వినిపించడానికి బొంబాయి నుంచి ప్రముఖ న్యాయవాది కె.కె. షాను ప్రత్యేకంగా రప్పించారు. ఈ కేసును విచారించిన సెషన్స్ న్యాయమూర్తి ఈ ఘటనను కేవలం యాదృచ్ఛిక ఘర్షణగా కాకుండా, ఒక పద్ధతి ప్రకారం జరిగిన రాజకీయ దాడిగా అభివర్ణించినట్లు పలు చారిత్రక పరిశోధనలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి. ఈ చారిత్రక ఘటనకు సంబంధించి నాటి న్యాయస్థాన తీర్పుల వివరాలపై భిన్నమైన వాదనలు ప్రచారంలో ఉన్నాయి. చరిత్రకారుడు రిజ్వాన్ కాద్రీ భావ్‌నగర్ సంస్థాన జిల్లా న్యాయమూర్తి తీర్పు పత్రాలను పరిశీలించగా.. ఈ దాడిలో పాల్గొన్న ఒక దోషికి మరణశిక్ష విధించినట్లు రికార్డులు ఉన్నాయని తెలిపారు. అయితే ఆ శిక్ష నిజంగానే అమలైందా లేదా అనేదానికి మాత్రం స్పష్టమైన ఆధారాలు లభించలేదని ఆయన పేర్కొన్నారు. మరోవైపు.. ఈ అంశంపై ఇటీవల వెలువడిన కొన్ని రాజకీయ విశ్లేషణలు, అధికారిక ప్రదర్శనల ప్రకారం, ఈ కేసులో మొత్తం 57 మంది నిందితులు ఉండగా, అందులో 34 మందికి శిక్ష పడిందని, ఇద్దరికి మరణశిక్ష ఖరారైందని పేర్కొనడం గమనార్హం. నాటి ప్రాథమిక న్యాయ రికార్డులు మరియు దర్యాప్తు పత్రాలు పూర్తిస్థాయిలో బహిరంగంగా అందుబాటులో లేకపోవడం వలనే ఈ లెక్కల మధ్య స్పష్టమైన వ్యత్యాసాలు కనిపిస్తున్నాయని నిపుణులు అభిప్రాయపడుతున్నారు. ఈ ఉదంతానికి సంబంధించి సమకాలీన ఆధారాలను పరిశీలిస్తే.. నాటి సంఘటన జరిగిన వెంటనే పటేల్ స్వయంగా డాక్టర్ రాజేంద్ర ప్రసాద్‌కు రాసిన లేఖలో అనేక కీలక విషయాలు వెల్లడయ్యాయి. మసీదు ప్రాంతం నుంచి గుండాలు పెద్ద ఎత్తున బయటకు వచ్చి ర్యాలీపై దాడి చేశారని, ముస్లిం లీగ్ వర్గాలు అల్లర్లకు దిగాయని ఆయన ఆ లేఖలో స్పష్టంగా పేర్కొన్నారు. ఇది నాటి కాలంలోనే ఈ దాడి వెనుక ఉన్న శక్తుల గురించి పటేల్ భావించిన తీరుకు బలమైన సమకాలీన ఆధారంగా నిలుస్తోంది. అయితే, కోల్‌కతాలో ముస్లిం లీగ్‌కు వ్యతిరేకంగా పటేల్ చేసిన ప్రసంగంపై కక్ష కట్టే కొందరు ఈ దాడికి పాల్పడ్డారని నిందితులు కోర్టులో వాంగ్మూలం ఇచ్చినట్లు చెబుతున్నప్పటికీ, ఆ కోణానికి సంబంధించిన పూర్తి వివరాలు మాత్రం సోషల్ మీడియా కథనాల్లోనే ఎక్కువగా ప్రచారంలో ఉన్నాయి. ఈ దాడి వెనుక ముస్లిం లీగ్ అధికారిక హస్తం ఉందా, లేక స్థానికంగా ఉన్న మతపరమైన మూకల ప్రమేయం ఉందా, లేక సంస్థాన పాలకుల రాజకీయ కుట్ర దాగి ఉందా అనే కోణాలపై ఇప్పటికీ భిన్నమైన అభిప్రాయాలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. ఈ ఘటన భావ్‌నగర్ స్థానిక ప్రజల్లో తీవ్ర భయాందోళనలను కలిగించడమే కాకుండా, జాతీయ స్థాయిలో కూడా పెద్దఎత్తున సంచలనం సృష్టించింది. పటేల్ ప్రాణాలకు ముప్పు వాటిల్లేలా జరిగిన ఈ దాడిని అడ్డుకుంటూ తమ ప్రాణాలను త్యాగం చేసిన యువకుల స్మృతి భావ్‌నగర్ ప్రజల గుండెల్లో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయింది. అయితే, భారతదేశ స్వాతంత్ర్య పోరాట సమగ్ర చరిత్రలో మరియు పాఠ్యపుస్తకాలలో ఈ ఘటనకు తగినంత ప్రాధాన్యం లభించలేదనే విమర్శలు ఎప్పటికప్పుడు వినిపిస్తూనే ఉన్నాయి. ఈ ఘటనకు సంబంధించిన అధికారిక రికార్డులను నాటి ప్రభుత్వాలు క్రమపద్ధతిలో తొలగించాయనే ఆరోపణలు రాజకీయ వేదికలపై వినిపిస్తున్నప్పటికీ, ప్రధాన సమస్య మాత్రం నాటి దర్యాప్తు పత్రాలు ప్రజలకు అందుబాటులో లేకపోవడమేనని చారిత్రక పరిశోధకులు వివరిస్తున్నారు. -సీతారాం కంఠంనేని ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి మా https://TeluguOne.com పోర్టల్‌ను అనుసరించండి, మీ స్నేహితులతో పంచుకోండి, అలాగే మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి. [Sardar Patel 1939 attack, Bhavnagar Praja Parishad, Sardar Vallabhbhai Patel Nagina Masjid case, Assassination attempt on Sardar Patel, Telugu One]

Published on: Fri Oct 2, 2026 7:55PM

political-news-img

ఆధునిక భారత చరిత్ర: గాంధీజీ సిద్ధాంతాలు.. విమర్శలు, చారిత్రక వాస్తవాలు.!

ఆధునిక భారత చరిత్రలో మహాత్మా గాంధీ పాత్రపై ఎల్లప్పుడూ విస్తృతమైన చర్చలు, భిన్నాభిప్రాయాలు కొనసాగుతూనే ఉన్నాయి. ఆయనను కొందరు అత్యున్నత నాయకుడిగా కొనియాడుతుంటే, మరికొందరు ఆయన అనుసరించిన విధానాలపై విమర్శలు గుప్పిస్తున్నారు. గాంధీజీపై ప్రధానంగా మూడు కోణాల్లో విమర్శలు వినిపిస్తుంటాయి. మొదటిది.. అహింసా సిద్ధాంతం దేశాన్ని బలహీనపరిచిందనీ, ఇది బ్రిటిష్ వారికి పరోక్షంగా సహకరించేలా మారిందనీ జాతీయవాద వర్గాలు వాదిస్తుంటాయి. దీనికి నాథూరామ్ గాడ్సే కోర్టులో వెల్లడించిన వాదనలే మూలమని భావిస్తారు. రెండవది.. కుల వ్యవస్థ, అంటరానితనం, ప్రత్యేక ఎన్నికల ప్రాతినిధ్యం విషయంలో డాక్టర్ బి.ఆర్. అంబేద్కర్ లేవనెత్తిన బలమైన అభ్యంతరాలు. మూడవది.. ఆయన వ్యక్తిగత జీవితానికి సంబంధించిన బ్రహ్మచర్య ప్రయోగాలు, ఆచారాలపై నడిచే చర్చలు. ఈ విమర్శల్లో ఏది చారిత్రక సత్యం, ఏది కేవలం అపోహ అనేది లోతుగా పరిశీలించాల్సిన అంశం. బ్రిటిష్ పాలనా కాలంలో గాంధీ అనుసరించిన విధానాలపై అనేక వాదనలు ప్రచారంలో ఉన్నాయి. మన్యంలో గిరిజనులపై బ్రిటిష్ పాలకులు దాడులు చేసి దోపిడీ చేస్తుంటే, గాంధీ ఆ అమానుష చర్యలను తీవ్ర పదజాలంతో ఖండించలేదనే అభిప్రాయం ఉంది. అదే సమయంలో అల్లూరి సీతారామరాజు వంటి విప్లవకారుల ప్రతిఘటన పంధాను ఆయన వ్యతిరేకించారని విమర్శకులు పేర్కొంటుంటారు. అలాగే ఛత్రపతి శివాజీ మహారాజ్, రాణా ప్రతాప్, గురు గోవింద్ సింగ్ వంటి చారిత్రక యోధులను తప్పుదోవ పట్టిన దేశభక్తులుగా ఆయన వర్ణించారనే వాదన కూడా ఉంది. జలియన్‌వాలా బాగ్ ఉదంతంలో జనరల్ డయ్యర్‌ను క్షమించడం సాధ్యపడినప్పటికీ, దేశ స్వాతంత్ర్యం కోసం ప్రాణాలర్పించిన విప్లవ వీరుల విషయంలో ఆయన ఉదాసీనంగా ఉన్నారనే ఆరోపణలు వస్తుంటాయి. అయితే, జలియన్‌వాలా బాగ్ ఘటన జరిగిన వెంటనే గాంధీ దానిని తీవ్రంగా ఖండించారని, హంటర్ కమిటీని బహిష్కరించి కాంగ్రెస్ తరపున ప్రత్యేక విచారణ కమిటీని ఏర్పాటు చేశారని చారిత్రక పత్రాలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి. భగత్ సింగ్, రాజ్‌గురు, సుఖ్‌దేవ్‌లకు బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం మరణశిక్ష విధించినప్పుడు దేశవ్యాప్తంగా తీవ్ర నిరసనలు వ్యక్తమయ్యాయి. ప్రజలందరూ గాంధీ జోక్యం చేసుకుని ఆ శిక్షను రద్దు చేయిస్తారని గట్టిగా ఆశించారు. పత్రాల ప్రకారం గాంధీ వైస్రాయ్ ఇర్విన్‌ను పలుమార్లు కలిసి విజ్ఞప్తి చేసినప్పటికీ, ఆ శిక్ష తగ్గింపును ఒప్పందంలో ప్రధాన షరతుగా మార్చలేకపోయారనే విమర్శ ఉంది. ఎ.జి. నూరానీ, యశ్‌పాల్ వంటి ప్రముఖులు ఈ ప్రయత్నాన్ని సగం మనసుతో చేసినదిగా అభివర్ణించారు. ఇక, స్వామి శ్రద్ధానంద హత్య ఉదంతంలో అబ్దుల్ రషీద్‌ను సోదరుడిగా సంబోధించడం, హిందూ సమాజం కోపోద్రిక్తం కాకూడదని చెప్పడం వంటి పరిణామాలు నాటి రాజకీయ పరిస్థితుల్లో సంచలనం సృష్టించాయి. రషీద్ చర్యను ఆయన నమ్మిన మత సిద్ధాంతం ప్రకారం తప్పు కాదని వ్యాఖ్యానించారనే ప్రచారం ఉంది. గౌహతి కాంగ్రెస్ సమావేశంలో గాంధీ స్వయంగా స్పందిస్తూ, ఈ హత్యకు రషీద్ ఒక్కడే బాధ్యుడు కాదని, పరస్పర ద్వేషాన్ని పెంచిన వారందరూ బాధ్యులేనని పేర్కొన్నారు. గాంధీజీ తన వ్యక్తిగత జీవితంలో చేపట్టిన బ్రహ్మచర్య ప్రయోగాలు కూడా పెద్ద ఎత్తున చర్చకు దారితీశాయి. తన 36వ ఏటనే బ్రహ్మచర్య దీక్షను స్వీకరించిన ఆయన, ముసలి వయసులో తన మనసు నిగ్రహాన్ని పరీక్షించుకునేందుకు కొన్ని కఠినమైన ప్రయోగాలు చేశారని ఆయన ఆత్మకథ, సహచరుల రచనల ద్వారా తెలుస్తోంది. రాత్రి సమయాల్లో యువతులతో కలిసి పడుకోవడం వంటి అంశాలపై అప్పట్లోనూ, ఇప్పటికీ విమర్శలు వ్యక్తమవుతూనే ఉన్నాయి. అలాగే, మొదటి, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధాల సమయంలో బ్రిటిష్ సైన్యంలో ఇండియన్స్ పాల్గొనేలా గాంధీ ప్రచారం చేశారనేది చారిత్రక సత్యం. దక్షిణాఫ్రికాలో బోయర్ యుద్ధం, జులు తిరుగుబాటు సమయంలో అంబులెన్స్ దళాలను నిర్వహించిన ఆయన, ఈ వైరుధ్యాన్ని స్వయంగా అంగీకరిస్తూ తన రచనల్లో ప్రస్తావించారు. మరోవైపు, సామాజిక సంస్కరణలు, రాజకీయ ప్రాతినిధ్యం విషయంలో డాక్టర్ బి.ఆర్. అంబేద్కర్‌తో గాంధీకి తీవ్రమైన సైద్ధాంతిక భేదాభిప్రాయాలు ఉండేవి. 1932లో అణగారిన వర్గాలకు ప్రత్యేక ఎన్నికల ప్రాతినిధ్యం కల్పించడాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ గాంధీ ఆమరణ నిరాహార దీక్ష చేపట్టారు. దీని ఫలితంగా పుణె ఒప్పందం కుదిరింది. రాజకీయ అధికారం లేకుండా సామాజిక సంస్కరణ సాధ్యం కాదని అంబేద్కర్ వాదించగా, ప్రత్యేక నియోజకవర్గాలు హిందూ సమాజాన్ని చీలుస్తాయని గాంధీ భావించారు. అంబేద్కర్ దీనిని అణగారిన వర్గాలపై జరిగిన యుద్ధంగా అభివర్ణించారు. ఇది భారత రాజ్యాంగ నిర్మాణ నేపథ్యంలో అత్యంత కీలకమైన చర్చగా నిలిచింది. చరిత్రను పరిశీలిస్తే కొన్ని వాదనలకు ఆధారాలు లభించనప్పటికీ, మరికొన్ని చారిత్రక సత్యాల ఆధారంగా నిరూపితమయ్యాయి. అల్లూరి సీతారామరాజు ప్రతిఘటనను గాంధీ ప్రత్యేకంగా ఖండించారనేదానికి స్పష్టమైన స్వతంత్ర ఆధారాలు లేవు. అలాగే 1946 నావికా దళ తిరుగుబాటు కారణంగానే బ్రిటిష్ వారు దేశం విడిచి వెళ్లారనేది ఒక అతి సరళీకృత భావనగా చరిత్రకారులు భావిస్తున్నారు. గాంధీని విమర్శించడం తప్పు కాదని, అయితే ఆ విమర్శలు అంబేద్కర్ చేసినట్లు లేదా చారిత్రక పత్రాల ఆధారంగా ఉండాలని నిపుణులు సూచిస్తున్నారు. మహాత్మా గాంధీ అనుసరించిన మార్గాలు, ఆయన చేసిన ప్రయోగాలు భవిష్యత్తు తరాలకు ఒక చారిత్రక పాఠంగా నిలుస్తాయి. భారతదేశ స్వతంత్ర సంగ్రామంలో మహాత్మా గాంధీ పాత్రను కేవలం ప్రశంసలతో సరిపెట్టలేమని, అలాగని పూర్తిగా తీసిపారేయలేమని విశ్లేషకులు భావిస్తున్నారు. ఆయన సిద్ధాంతాలు దేశాన్ని ఐక్యత వైపు నడిపించినప్పటికీ, కొన్ని సందర్భాల్లో అవి విప్లవ మార్గాలను అణచివేశాయనే అభిప్రాయం బలంగా ఉంది. భవిష్యత్తులోనూ భారతీయ రాజకీయ, సామాజిక రంగాలపై గాంధేయ వాదం యొక్క ప్రభావం కొనసాగుతుందని చెప్పవచ్చు. దేశ ప్రజలు ఈ చారిత్రక ఘటనలను నిష్పక్షపాతంగా బేరీజు వేసుకోవాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. -సీతారాం కంఠంనేని ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి మా https://TeluguOne.com పోర్టల్‌ను అనుసరించండి, మీ స్నేహితులతో పంచుకోండి, అలాగే మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి. [Modern Indian History, Freedom Struggle, Criticism of Gandhi, Execution of Bhagat Singh, Ambedkar and the Poona Pact, Telugu One]

Published on: Fri Oct 2, 2026 6:29PM

political-news-img

మంత్రగత్తె వేట: మధ్యయుగంలో దారుణం..అనాగరిక శిక్షలు, అమనుష హత్యలు.!

మధ్యయుగం నుంచి ఆధునిక యుగారంభం వరకు ఐరోపా దేశాలలో మంత్రగత్తె అనే నిరాధారమైన ముద్ర వేసి వేలాది మంది మహిళలను దారుణంగా హింసించి పొట్టనబెట్టుకున్న రక్తచరిత్ర వెలుగులోకి వచ్చింది. దేవుని పేరిట, చట్టబద్ధమైన ఆదేశాల ముసుగులో మహిళలపై సాగిన ఈ సామూహిక హత్యలు మానవ నాగరికత ముఖంపై చెరగని మచ్చగా నిలిచిపోయాయి. కేవలం అనుమానాలు, మూఢనమ్మకాల ఆధారంగా ప్రాణాలు కోల్పోయిన వారిలో అత్యధిక శాతం నిస్సహాయ మహిళలే కావడం గమనార్హం. ఈ హింసాకాండకు ప్రధాన అస్త్రంగా నిలిచింది పదిహేనవ శతాబ్దం చివరి నాటికి రూపుదిద్దుకున్న 'మల్లెయస్ మాలెఫికారమ్ అనబడే ఒక వివాదాస్పద గ్రంథం. మంత్రగత్తెల సుత్తిగా పిలువబడే ఈ పుస్తకం మంత్రవిద్యను ఒక తీవ్రమైన మతద్రోహ నేరంగా వర్గీకరించింది. దీనిని రచించిన హెన్‌రిచ్ క్రేమర్, జాకబ్ స్ప్రెంగర్ అనే సన్యాసులు మంత్రవిద్యకు ఎలాంటి చికిత్స లేదని, మరణశిక్ష ఒక్కటే మార్గమనీ, దానిని అమలు చేయాలని గట్టిగా సిఫారసు చేశారు. పోప్ ఇన్నసెంట్ ఎనిమిదవ ఇష్యూ చేసిన ప్రత్యేక శాసనం ఆధారంగా తయారైన ఈ గ్రంథం.. కేథలిక్ మరియు ప్రొటెస్టెంట్ ప్రాంతాలలో అధికారిక న్యాయ మార్గదర్శకంగా మారిపోయింది. చట్టబద్ధమైన విచారణల పేరుతో నిందితులను చిత్రవధ చేసే పద్ధతులు అమానుషంగా ఉండేవి. మహిళలను నగ్నంగా మార్చి, వారి శరీరంపై ప్రతి వెంట్రుకను తొలగించి, దెయ్యపు ముద్రల కోసం సూదులతో గుచ్చి భయానక పరీక్షలు నిర్వహించేవారు. నిద్రపోకుండా చేయడం, వేడి ఇనుప వస్తువులతో ముద్రలు వేయడం వంటి హింసా పద్ధతులను ప్రయోగించి బలవంతంగా తప్పు ఒప్పుకునేలా చేసేవారు. ఇలాంటి అక్రమ పద్ధతుల ద్వారా నెగ్గిన విచారణల ఫలితంగా వందలాది గ్రామాల్లో మారణహోమం సాగింది. ఈ వేటలో పవిత్ర రోమన్ సామ్రాజ్య పరిధిలోని జర్మన్ ప్రాంతాలు కేంద్రాలుగా మారాయి. ట్రయర్, ఫుల్డా, వుర్జ్‌బర్గ్ ప్రాంతాలలో సాగిన సామూహిక విచారణల్లో పసిపిల్లల నుంచి వృద్ధుల వరకు ఎవరిని వదిలిపెట్టలేదు. మంత్రగత్తె సంతానం అనే నెపంతో చిన్న పిల్లలను కూడా పొట్టనబెట్టుకున్న దారుణాలు నాటి అధికారిక రికార్డుల్లో నమోదై ఉన్నాయి. చిన్నస్థానిక న్యాయస్థానాలకు ఎలాంటి పైఅప్పీలు లేకుండా ఉరితీసేఅధికారాలు ఉండటంతో ఈ మరణాల సంఖ్య విపరీతంగా పెరిగిపోయింది. మొదటి దశలో అంటే 15వ శతాబ్దం వరకు మంత్రగత్తె విచారణలు అరుదు.. శిక్షలూ చిన్నవే. బహిరంగ పశ్చాత్తాపం, కాళ్లకు బంధనం వంటివి మాత్రమే శిక్షలు. 1468లో పోప్ మంత్రవిద్యను (crimen exceptum) అసాధారణ నేరంగా ప్రకటించడంతో విషయం మలుపు తిరిగింది. సాక్ష్యాధారాలు దొరకని కేసుల్లో కూడా హింసను వాడేందుకు చట్టపరమైన పరిమితులూ ఎత్తివేయబడ్డాయి. 1484–86లో పోప్ శాసనం, సుత్తి గ్రంథం వెలువడ్డాయి. తర్వాత 1560 నుంచి 1630 వరకు — కౌంటర్-రిఫర్మేషన్, మత యుద్ధాల నేపథ్యంలో.. వేట ఉచ్ఛస్థితికి చేరుకుంది. ఈ ఏడు దశాబ్దాల్లోనే 40 వేలకు పైగా మరణాలు సంభవించాయి. జర్మన్ మాట్లాడే పవిత్ర రోమన్ సామ్రాజ్య ప్రాంతాల్లో ఈ వేట అత్యంత భీకర రూపం దాల్చింది. ట్రయర్ (1581–93), ఫుల్డా (1603–06), ఐక్స్టాట్ (1613–30), వుర్జ్బర్గ్ (1626–31), బాంబర్గ్ (1626–31) సామూహిక విచారణల్లో వందల సంఖ్యలో ఉరితీతలు జరిగాయి. వుర్జ్బర్గ్లో మాత్రం దాదాపు 900 మంది అమరుడయ్యారు — రాజకుటుంబీకుల నుంచి ఏడేళ్ల పసిపిల్లల వరకు ఎవరూ తప్పించుకోలేదు. హింసతో గెలిపించిన ఒప్పుకోలుల ద్వారా ఇతర పేర్లు చెప్పించడం, అలా పేర్లు చెప్పినవారిని మళ్లీ హింసించడం.. ఇలా ఆరోపణల చైన్ రియాక్షన్లా గ్రామాలు, పట్టణాలు మొత్తం ముంచెత్తింది. స్కాట్లాండ్లో 1590లో నార్త్ బెర్విక్ విచారణలు జరిగాయి.. రాజు జేమ్స్ VI స్వయంగా విచారణల్లో పాల్గొని, హింసను సిఫారసు చేసి, 1597లో Daemonologie' అనే గ్రంథమే రాశాడు. ఇంగ్లాండ్లో 1612లో పెండుల్ విచారణల్లో 11 మందిలో 10 మంది ఉరితీయబడ్డారు. ఈ మహమ్మరి 1692లో ఉత్తర అమెరికాలోని సేలమ్ వరకు వ్యాపించింది. 18వ శతాబ్దం మధ్యకాలం నాటికి యూరప్ అంతటా వేట నిలిచిపోయింది; స్కాట్లాండ్లో 1736లో విచ్క్రాఫ్ట్ చట్టం రద్దయింది. చరిత్రకారుల అంచనాల ప్రకారం క్రీ.శ. 1400 నుంచి 1780 మధ్య కాలంలో దాదాపు లక్ష మందిని విచారించి.. 40 వేల నుంచి 60 వేల మంది వరకు చిత్రహింలకు గురి చేసి శిక్ష విధించి చంపేశారు. అలా మరణశిక్షకు గురైన వారిలో 80 శాతం మంది మహిళలే కావడం, అందులోనూ నాల్గో వంతు మంది నలభై ఏళ్లు దాటిన పేద, వితంతు మహిళలే కావడం గమనార్హం. మతం, రాజకీయ అధికారాలు, న్యాయ వ్యవస్థ అన్నీ కలిసి సాగించిన ఈ వ్యవస్థీకృత అమానుషంలో.. సమాజంలోని దుర్బలులే లక్ష్యంగా మారారు. ఈ దుర్ఘటనల తాలూకు చేదు జ్ఞాపకాలను గుర్తుచేసుకుంటూ ఆధునిక సమాజం దిద్దుబాటు చర్యలకు ఉపక్రమించింది. స్కాట్లాండ్ వంటి దేశాలు నాటి కాలంలో అన్యాయంగా బలైన బాధితులకు పార్లమెంట్ వేదికగా అధికారిక క్షమాపణలు తెలియజేశాయి. అంతర్జాతీయ స్థాయిలో ఐక్యరాజ్యసమితి మానవ హక్కుల మండలి కూడా మంత్రగత్తె ఆరోపణల పేరుతో జరిగే దాడులను ఖండిస్తూ ప్రత్యేక తీర్మానాలు ప్రవేశపెట్టింది. అయినప్పటికీ ప్రపంచంలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో మూఢనమ్మకాల ఆధారంగా బలహీనులపై అకృత్యాలు ఇంకా పూర్తిగా రూపుమాసిపోలేదు. కాలం మారుతున్న కొద్దీ ఆరోపణలు చేసే పద్ధతులు మారుతున్నప్పటికీ, బలిపశువులుగా మారే వారు మాత్రం ఎప్పుడూ సమాజంలో అత్యంత దుర్బలులైన వర్గాలవారే ఉంటున్నారు. ఈ చారిత్రక తప్పిదాల నుంచి పాఠాలు నేర్చుకుని భవిష్యత్తులో ఇలాంటి అన్యాయాలు పునరావృతం కాకుండా చూడాల్సిన బాధ్యత ప్రతి తరంపై ఉంది. -సీతారాం కంఠంనేని ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి మా https://TeluguOne.com పోర్టల్‌ను అనుసరించండి, మీ స్నేహితులతో పంచుకోండి, అలాగే మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి. [History Witch-Hunting, Witchcraft Europe, Malleus Maleficarum, Medieval Persecution, Historical Analysis, Telugu One]

Published on: Mon Sep 28, 2026 6:00PM

political-news-img

హిందూ కుష్ అంటే హిందువుల వధా: నిజం మింగేయకుండా నిజాల నమోదు సాధ్యమేనా.?

హిట్లర్ 60 లక్షల మంది యూదులను ఊచకోత కోయడం, గత 15 శతాబ్దాలుగా యూదులు పడిన బాధలు.. వీటన్నిటినీ 1945 తర్వాత ప్రపంచం జాగ్రత్తగా నమోదు చేసింది. చరిత్ర పుస్తకాలలో మాత్రమే కాకుండా.. వాషింగ్టన్ డీసీలోని హోలోకాస్ట్ మ్యూజియం లాంటి స్మారకాల్లో కూడా భద్రపరిచింది. ఇందులో ఎలాంటి పగ లేదు. ఇజ్రాయెల్, జర్మనీ ఇప్పటికీ మంచి స్నేహితులే.. జర్మనీ తన తప్పును అంగీకరించింది. వాస్తవాలు వాస్తవాలుగానే మిగిలాయి. ఈ నేపథ్యంలో పూణే శివారులోని వడ్గావ్ షిండే రోడ్ లో ఫ్రెంచ్ జర్నలిస్ట్ ఫ్రాంకోయిస్ గోటియర్ స్థాపించిన ఛత్రపతి శివాజీ మహారాజ్ మ్యూజియం ఆఫ్ ఇండియన్ హిస్టరీ ఉంది. ఇప్పుడు 22 భవనాలకు విస్తరించిన ఈ మ్యూజియంలో శతాబ్దాలుగా హిందువులు పడిన బాధలను వివరించే ఒక విభాగం ఉంది.. దీని ప్రారంభ స్థానం ఆఫ్ఘనిస్తాన్ లోని హిందూ కుష్ పర్వతాలు. అక్కడి నుంచి గోవా ఇన్క్విజిషన్, బ్రిటిష్ కరవులు, కాశ్మీరీ పండితుల వలసల వరకు ఈ ప్రదర్శన సాగుతుంది. గోటియర్ తన ఇటీవలి వ్యాసంలో హిందువుల హోలోకాస్ట్ మానవ చరిత్రలో సాటిలేనిది అనీ.. హిందూ కుష్ అంటే హిందువుల వధ అనీ, అది కోట్ల మరణాలకు సాక్ష్యమని వాదించారు. ఆ వ్యాసంలోని ప్రతి ప్రధాన వాదనను చారిత్రక ఆధారాలు, అధికారిక రికార్డులు, అంతర్జాతీయ పరిశోధనలతో ఒక సారి పరిశీలిద్దాం. రికార్డులో ఉన్నదాన్ని రికార్డు అంటాం. అంచనాను అంచనా అంటాం. దాపరికం లేదు. అతిశయోక్తి కూడా ఉండదు. ఒకప్పుడు హిందూ, బౌద్ధ సంస్కృతికి గుండెకాయగా ఉన్న హిందూ కుష్ పర్వత శ్రేణి సుమారు వెయ్యి మైళ్ల పొడవు, 200 మైళ్ల వెడల్పుతో ఈశాన్యం నుంచి నైరుతి వరకు విస్తరించి. అము దర్యా, సింధు నదీ లోయలను వేరు చేస్తుంది. 23 వేల అడుగుల కంటే ఎత్తైన శిఖరాలు రెండు డజన్లకు పైగా ఉన్నాయి. ఖైబర్ కనుమ లాంటివి ఉత్తర భారత మైదానాలకు ప్రవేశ ద్వారాలు. క్రీ.పూ. 327లో అలెగ్జాండర్, క్రీ.శ. 1001లో మహమూద్ గజనీ, 1398లో తైమూర్, 1739లో నాదిర్ షా.. వీరంతా ఇదే మార్గాన్ని ఉపయోగించారు. ఆ ప్రాంతం ఒకప్పుడు హిందూ, బౌద్ధ సంస్కృతికి గుండెకాయ అనడం అతిశయోక్తి కాదు. అది చరిత్ర. క్రీస్తుపూర్వం మొదటి సహస్రాబ్దంలో గాంధార (కందహార్ ), వాహిక ప్రదేశ్ (బాక్ట్రియాలోని బల్ఖ్) రాజ్య సరిహద్దులు హిందూ కుష్ దాటి విస్తరించాయి. అయోధ్యకు చెందిన భరతుని మనవడు తక్షుడు స్థాపించిన గాంధారం తక్షశిల నుంచి తాష్కెంట్ (తక్ష ఖండ్ రూపాంతరం) వరకు విస్తరించింది. మహాభారతం గాంధారి, శకునిలను ఆ నేల బిడ్డలుగా నమోదు చేసింది. క్రీ.పూ. 3వ శతాబ్దంలో కనిష్కుని సామ్రాజ్యం మధుర నుంచి అరల్ సముద్రం వరకు విస్తరించింది. 2001లో తాలిబన్లు ధ్వంసం చేసిన బామియాన్ బుద్ధ విగ్రహాలు ఆ వైభవానికి సాక్ష్యాలు. కాబూల్ చివరి హిందూ షాహీ రాజు భీమపాల్ 1026లో పతనమవడంతో ఆఫ్ఘన్ గడ్డపై హిందూ రాజకీయ ఆధిపత్యం ముగిసింది. ఇదంతా గజనీ ఆస్థాన చరిత్రకారుడు అల్ బిరూనీ రికార్డుల్లో చెక్కబడిన వాస్తవం. ఇక పేరు విషయానికొస్తే.. ఇక్కడే చరిత్ర మొదటి కఠినమైన ప్రశ్నను లేవనెత్తుతుంది. మొరాకో యాత్రికుడు ఇబ్న్ బటుటా (1333 కాలం) ఈ పేరును మొదటిసారిగా నమోదు చేశాడు. భారతదేశం నుంచి తుర్కిస్థాన్ కు తరలించే హిందూ బానిసలు ఈ కనుమల్లోని చలికి మరణించడం వల్లే దీనికి హిందూ-కిల్లర్ అనే పేరు వచ్చిందని ఆయన రాశాడు. ఎన్సైక్లోపీడియా ఇరానికా ఈ వివరణను నమోదు చేసింది. పర్షియన్ భాషలో కుష్ అనేది కుష్తర్' (వధించడం) నుంచి వచ్చిందని, అక్షరాలా హిందువును చంపండి అని దీని అర్థమని అమెరికానా, బ్రిటానికా వంటి ప్రామాణిక సంకలనాలు ఈ అర్థాన్ని నమోదు చేశాయి. కానీ చరిత్రకారుల్లో ఇది ఒకలా లేదు. అక్బర్ ఆస్థాన చరిత్రకారుడు అబుల్ ఫజల్ తన 'ఆయిన్-ఇ-అక్బరీ'లో ఈ పర్వత శ్రేణిని హిందూ కోహ్ ('భారతీయ పర్వతాలు') అని పిలిచాడు. భారతీయ మంచు కిరీటాలు లాంటి తేలికపాటి అర్థాలు శతాబ్దాలుగా వాడుకలో ఉన్నాయని నైజెల్ అలన్ లాంటి పరిశోధకులు చెబుతారు. అంటే వధ' అనేది ఇబ్న్ బటుటా ఇచ్చిన, ప్రజల్లో ప్రాచుర్యం పొందిన వివరణ మాత్రమే. ప్రశ్నించబడనిది కాదు. హైలైట్: హిందూ కుష్ అనే పేరు నిజమే.. దాని అర్థం మాత్రం ఇంకా వివాదంలోనే ఉంది. వధ అనే అర్థాన్ని ఖరారు చేసిన పరిశోధన రికార్డు లేదు. కానీ ఆ పేరు వెనుక ఉన్న బానిస వ్యాపారం మాత్రం చరిత్రలో నిజమే. సంఘటనల కాలక్రమం.. ఏది రికార్డు, ఏది అంచనా.! ఇప్పుడు గోడకు ఉన్న గడియారంలా కాలక్రమం చూద్దాం — ప్రతి అంశానికి అది రుజువైన రికార్డో, వివాదాస్పద అంచనో గుర్తిస్తూ.. • క్రీ.పూ. 327 నుంచి క్రీ.శ. 1739 వరకు.. అలెగ్జాండర్, గజనీ, తైమూర్, నాదిర్ షా అందరూ ఖైబర్ మార్గంగా దండెత్తడం. (రికార్డు) • క్రీ.శ. 1026–27.. హిందూ షాహీ చివరి పాలకుడు భీమపాల్ పతనం. (రికార్డు — అల్-బిరూనీ) • డిసెంబర్ 1398.. ఢిల్లీ దాడికి ముందు తైమూర్ సుమారు ఒక లక్ష మంది ఖైదీలను ఒకేసారి ఉరితీయించడం, ఆ తర్వాత దోపిడీలో మరో లక్షకు పైగా మరణాలు. ఆస్థాన చరిత్రకారుడు యజ్ది లక్ష అంటాడు, సమకాలీనుడు యాహ్యా 50 వేలు మాత్రమే అంటాడు. సంఖ్యపై చిన్న వైరుధ్యం ఉన్నా సంఘటన రికార్డులో ఉంది. • 23 ఫిబ్రవరి 1568.. చిత్తోర్ పతనం తర్వాత సుమారు 40 వేల మంది ఊచకోత. ఇది విజేత అక్బర్ ఆస్థానంలోనే.. అబుల్ ఫజల్ రాసిన అక్బర్నామాలో నమోదైంది. సతీష్ చంద్ర, రీమా హూజా లాంటి ఆధునిక చరిత్రకారులు కూడా దీనిని ధృవీకరించారు. (రికార్డు) • 1560–1812 .. గోవా ఇన్క్విజిషన్: రెండున్నర శతాబ్దాల మతపరమైన విచారణ; మిగిలిన రికార్డుల ప్రకారం 57 మందిని కట్టెలపై కాల్చారు, వందలాది ఆలయాలు ధ్వంసమయ్యాయి, హిందూ ఆచారాలు, కొంకణి వాడకం నిషేధమయ్యాయి. బ్రిటానికా, అలన్ మచాడో లాంటి ఆర్కైవల్ పరిశోధకుల లెక్కలివే. 1812లో రికార్డులు పెద్ద ఎత్తున నాశనం కావడం వల్ల అసలు సంఖ్యలు ఎప్పటికీ పూర్తిగా తెలియవు. (రికార్డు.. అసంపూర్ణం) • 1876–1902.. బ్రిటిష్ కాలపు కరవులు: చరిత్రకారుడు మైక్ డేవిస్ అంచనా ప్రకారం కేవలం ఈ కాలంలోనే 1.22 నుంచి 2.93 కోట్ల మరణాలు. ఆకలితో అలమటిస్తున్న ప్రజల కళ్ల ముందే ధాన్యం ఎగుమతి అయ్యేది. గోటియర్ వ్యాసంలోని సుదీర్ఘ వలస కాలపు (1815–1920) సుమారు 2 కోట్ల మరణాల సంఖ్య పరిశోధకుల అంచనాల పరిధిలోకి వస్తుంది. (అంచనాలు.. జాతి నిర్మూలన'ముద్రపై వివాదం) • 1990.. కాశ్మీరీ పండితుల వలస: హోంమంత్రిత్వ శాఖ పార్లమెంటుకు, ఆర్టీఐకి ఇచ్చిన సమాధానాల ప్రకారం 64 వేల 827 కుటుంబాలు లోయను విడిచివెళ్లాయి. (ప్రభుత్వ రికార్డు) • 14 జనవరి 2012.. పూణేలో శివాజీ మహారాజ్ మ్యూజియం మొదటి దశ ప్రారంభం. 2013లో దలైలామా టిబెటన్ విభాగం. 2015 జనవరిలో కాశ్మీరీ పండితుల విభాగం. (రికార్డు) రెండు హెచ్చరికలు మాత్రం రెడ్ లెటర్లలో చెప్పాలి. ఒకటి.. హెరాత్ పై 15 లక్షల మరణాలు అని ఆఫ్ఘన్ చరిత్రకారుడు ఖొండమీర్ ప్రస్తావన.. ఇది ఏ దండయాత్రకు సంబంధించినదో స్పష్టం కాదు. స్వతంత్ర ఆధారం ఒక్కటే.. ఇది అంచనా స్థాయిలో ఉంచాలి, రికార్డు స్థాయిలో కాదు. రెండు.. వ్యాసంలో పేర్కొన్న 2025లో ఢిల్లీలో బంగ్లాదేశ్ హిందువుల ప్రదర్శన ప్రారంభం, 1982 ఎన్సీఈఆర్టీ ఆదేశం.. ఈ వివరాలు ఇంకా స్వతంత్రంగా ధృవీకరించబడలేదు. హైలైట్: తైమూర్ లక్ష, చిత్తోర్ 30 వేలు, గోవా 250 ఏళ్లు, కరువుల కోట్లు — ఇవి రికార్డులో ఉన్నాయి. 'హిందూ కుష్' వ్యుత్పత్తి, హెరాత్ 15 లక్షలు, మొత్తం 'కోట్ల మరణాలు' — ఇవి ఇంకా అంచనాలే. ఈ రెండింటి మధ్య గీత గీయడమే నిజాయితీ. న్యాయపరమైన అంశాలు.. చట్టం చేరని చోటు, రికార్డు చేరిన చోటు మొదటి కఠినమైన నిజం.. మధ్యయుగ దారుణాలకు చట్టబద్ధమైన న్యాయమార్గం లేదు. 1948 ఐక్యరాజ్యసమితి జాతి నిర్మూలన నిషేధ ఒప్పందం (UN Genocide Convention) గతకాలానికి వర్తించదు. 1398 తైమూర్ మరణశిక్షలను ఈ రోజు ఏ కోర్టు విచారించదు. కాబట్టి హిందూ హోలోకాస్ట్ విచారణ చట్ట గదుల్లో కాదు.. చరిత్ర గదుల్లోనే జరగాలి. అయితే మినహాయింపులు కూడా ఉన్నాయి, అవి ముఖ్యమైనవి. కాశ్మీరీ పండితుల వలస నేటి తేదీల అధికారిక రికార్డు.. పార్లమెంటరీ ప్రశ్నలు, ఆర్టీఐ సమాధానాలు, ఉపశమన పథకాల ఖర్చు వివరాలతో సహా నమోదైంది; ఫ్యాక్ట్ సంస్థ ప్రదర్శన 2006లో అమెరికా కాంగ్రెస్ లో ప్రదర్శితమై, కాశ్మీరీ పండితుల మానవ హక్కులపై ద్వైపాక్షిక తీర్మానానికి కూడా దారితీసింది. గోవా ఇన్క్విజిషన్ రికార్డులను మాత్రం బాధ్యత వహించాల్సిన పోర్చుగీసు రాజ్యమే 1812లో నాశనం చేసింది. సాక్ష్యాలను సాక్ష్యాలు చంపిన లోపం ఇది. బంగ్లాదేశ్ లో మైనారిటీలపై వేధింపులు మానవ హక్కుల సంస్థల నివేదికల్లో కొనసాగుతున్న ప్రస్తావన. ఇది చట్టపరంగా పరిశీలించదగిన, పరిశీలించవలసిన అంశం. క్లుప్తంగా.. గత శతాబ్దాల బాధలకు న్యాయం' సాధ్యం కాకపోవచ్చు.. కానీ వాటి నిజాయితీ రికార్డులు, పరిశోధనలతో మన కర్తవ్యం. రాజకీయ, సామాజిక, మీడియా కోణాలు.. మ్యూజియం రాజకీయ పటంలో ఎక్కడ? దాచకుండా చెప్పాలి.. ఈ మ్యూజియం రాజకీయ పటంలో తటస్థంగా లేదు. దాని ప్రారంభోత్సవం శ్రీశ్రీ రవిశంకర్, అజిత్ పవార్, నితిన్ గడ్కరీల చేతుల మీదుగా జరిగింది. స్థలాన్ని ఒక ఆశ్రమం అందించింది. టిబెటన్ విభాగాన్ని దలైలామా ప్రారంభించారు. అంటే ఇది హిందూ జాతీయవాద సాంస్కృతిక వ్యవస్థలోనే నిలిచిన ప్రాజెక్ట్. విమర్శకులు దీన్ని రాజకీయ చరిత్ర అనడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. అదే సమయంలో ఎదుటి శిబిరం కూడా తప్పుపట్టదు. 1977 నుంచి పాఠ్యపుస్తక వివాదాలు రెండు రాజకీయ కుటుంబాల వారసత్వం.. 1989లో పశ్చిమ బెంగాల్ బోర్డు మధ్యయుగ అధ్యాయాల్లో సవరణలు చేసిన ప్రసిద్ధ సర్క్యులర్ ఉంది. 2002–04లో ఎన్సీఈఆర్టీ రచయితల అనుమతి లేకుండా విభాగాలు తొలగించింది. ప్రభుత్వాలు మారిన ప్రతిసారీ పుస్తకాలు మారుతూనే ఉన్నాయి. హర్బన్స్ ముఖియా హెచ్చరించినట్లుగా మతపరమైన చరిత్ర రచన రెండు రూపాల్లో వస్తుంది. శత్రుత్వాన్ని రెచ్చగొట్టే రూపం, ఘర్షణను మృదువైన తెరతో దాచే రూపం. రెండూ చరిత్రకు ద్రోహమే. మీడియా విషయానికి వస్తే.. మైక్ డేవిస్ 'Late Victorian Holocausts వంటి రచనలు అంతర్జాతీయ చర్చకు వచ్చినా, భారత మీడియాలో వలస కాలపు కర వులు ఇప్పటికీ వార్తల్లోకి రావు. 'హిందూ కుష్' మాత్రం ప్రతి కొన్నేళ్లకోసారి సోషల్ మీడియాలో వైరల్ అవుతూ, వాస్తవాలను వదిలి భావోద్వేగాన్ని రగిలిస్తుంది . ఇక్కడ జర్నలిస్టిక్ పరిమితి స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ప్రభావాలు, పబ్లిక్ డిబేట్.. బానిసలు ఏమయ్యారు? జవాబు డీఎన్ఏలో ఉంది.! ఈ మ్యూజియం లేవనెత్తే ప్రశ్నల్లో మొదటిది నిజమే.. భారత పాఠశాలలు మధ్యయుగాన్ని తరచుగా సంశ్లేషిత సంస్కృతి అనే మృదువైన తెరతో కప్పాయి. తైమూర్ లక్ష, చిత్తోర్ 40 వేలు, గోవా ఇన్క్విజిషన్, కర వుల కోట్లు.. ఇవి తరగతి గదుల్లో సందర్భంతో, స్థూల సంఖ్యలతో బోధించాల్సిన అవసరం ఉంది. జర్మనీ తన పిల్లలకు హోలోకాస్ట్ బోధించడం గమనించండి.. నష్టపూరిత గతాన్ని అంగీకరించడమే అక్కడ తొలి అడుగు. ముస్లిం విజేతలు పట్టుకున్న బానిసలకు ఏమైంది?' అనే ప్రశ్నకు ఆశ్చర్యకరమైన శాస్త్రీయ జవాబు ఉంది. న్యూయార్క్ టైమ్స్ (మే–జూన్ 1993) ప్రకారం 12వ శతాబ్దం నుంచి ప్రతి యూరోపియన్ దేశంలోనూ హింసించబడిన రోమా (జిప్సీ) ప్రజల భాష పంజాబీని, సంస్కృతాన్ని పోలి ఉంది. నాజీలు వారిలో మూడు లక్షల మందిని గ్యాస్ ఛాంబర్లలో చంపారు. భాషాశాస్త్రం, f[-క్రోమోజోమ్, మైటోకాండ్రియల్ డీఎన్ఏ పరీక్షలన్నీ వారి మూలం వాయువ్య భారతదేశం, పంజాబ్ ప్రాంతం అని నిర్ధారించాయి; వారు 1000 సీఈ ప్రాంతంలో భారతదేశం విడిచారని శాస్త్రీయ అంచనా. అయితే ' హిందూ కుష్ దాటి బానిసలుగా తరలింపు అనేది ఒక సిద్ధాంతం మాత్రమే.. గజనీ యుద్ధాల్లో సైనిక సేవల నుంచి వచ్చిన వలస అనే మరో సిద్ధాంతానికి కూడా సమాన బలం ఉంది. చరిత్ర బ్లాక్ అండ్ వైట్ బుక్ కాదు.. తైమూర్ బదాయునీ రికార్డు ప్రకారం ఖైదీల్లో ముస్లింలు కూడా ఉన్నారు. చిత్తోర్లో మరణించినవారిలో ఎక్కువ మంది రైతాంగమని సతీష్ చంద్ర రాశాడు. గోవాలో శిక్షలు పొందినవారిలో ఎక్కువ మంది క్రైస్తవులుగా మారిన హిందువులేనని మచాడో ఆర్కైవ్లు చెబుతున్నాయి . అది నలుపు, తెలుపు, బూడిద రంగులతో కూడిన పుస్తకం. గోటియర్ విధానంలో రెండు ప్రమాదాలున్నాయని చెప్పడం కూడా ఇక్కడ కర్తవ్యం.. ఒకటి, వివాదాస్పద వ్యుత్పత్తిని, ఏక మూల సంఖ్యలను ఖచ్చితమైన ఆధారాలుగా ప్రదర్శించడం. జర్మనీ మోడల్ ను ప్రార్థిస్తూ, జర్మనీ అనుసరించే కఠినమైన డాక్యుమెంటేషన్ ప్రమాణాలను వదిలిపెట్టడం విరుద్ధం. రెండు, ఈ జ్ఞాపకశక్తిని నేటి రాజకీయాలకు ఆయుధంగా మార్చడం. గతం నుంచి ప్రశ్నలు అడిగే జ్ఞాపకశక్తి విముక్తినిస్తుంది, గతం నుంచి నేటి మత సామరస్యాలను తీర్చుకోవాలనుకునే జ్ఞాపకశక్తి ప్రమాదకరం. హైలైట్: జ్ఞాపకాలతో కూడిన మ్యూజియం కావాలంటే, ఆధారాలతో కూడిన చరిత్ర ముందు కావాలి. తిరస్కరణవాదం లేదు, కల్పనవాదం లేదు.. రెండూ చరిత్రను చంపేస్తాయి. పూణే మ్యూజియం మొదటి పని భద్రపరచడం. ఆ పని చేసింది. ఇక మిగిలిన పని.. ప్రతి ప్రదర్శనకు మూలం, ప్రతి సంఖ్యకు ఆధారం చూపడం. చరిత్రకారులు, విద్యావేత్తలు, పాఠకుల సామూహిక కర్తవ్యంగా మిగిలింది. ఆరు దశాబ్దాల కిందట కోటి మంది యూదుల మరణాలను ప్రపంచం నమ్మింది. గుండెలు పగలగొట్టడం వల్ల కాదు.. డాక్యుమెంట్ తర్వాత డాక్యుమెంట్ పెట్టడం వల్ల. హిందూ సమాజం చారిత్రక బాధ కూడా ఆ ప్రమాణానికే అర్హమైనది. అంతకంటే తక్కువా కాదు, అంతకంటే ఎక్కువా కాదు. -సీతారాం కంఠంనేని ఈ విశ్లేషణ మీకు నచ్చినట్లయితే, దయచేసి మా https://TeluguOne.com పోర్టల్‌ను అనుసరించండి, మీ స్నేహితులతో పంచుకోండి, అలాగే మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి. [Pune Museum, Hindu Kush, Hindu Holocaust, Goa Inquisition, Chhatrapati Shivaji Maharaj Museum, History, Telugu One]

Published on: Mon Sep 28, 2026 5:32PM