ఆమె ప్రవర్తన ప్రసాదుకి విడ్డూరంగా తోచినమాటనిజం. కానీ ఎదుట కూర్చున్న ఆడపిల్లను__ అందులోనూ ఆమె అందమైనదైనప్పుడు __ మనసు కూరట కలిగించడంలో మగవాడికి తృప్తి ఉంటుంది.
    "అయితే నేనన్న మాటలన్నీ మరచిపొండి" అన్నది ఉదయ.
    "మరచిపోవాలా నేనింకా అలోచించాలనుకుంటున్నారు....."
    నిజంగా మీరు నామాటలకు విలువనిస్టారా? నన్ను చెప్పినదాని గురించి ఆలోచిస్తున్నారా?" అంది ఉదయ అత్రుతుగా.
    ప్రసాదు నవ్వి __ "దేనికైనా ఆడవాళ్ళు తొందరగా చలిస్తారనుకుంటాను. బాబు గుఇరిమ్చి ఆలోచించి మీ మనసు తప్పుదారులు తొక్కుతున్నదను కుంటాను. నాకు వివాహామయింది. అదీ ప్రేమివివాహం. నా భార్యకోసం నేను అయిన వారందరినీ వదులుకున్నాను. నాకంటూ ఎవ్వరూ లేకుండా చేసుకున్నాను. మేమెంతో సంతోషంగా కలసి జీవించాం. మావైవాహికమైపోయిన నన్ను ఇప్పుడు సుభద్ర లేనంతమాత్రాన మరో ఆడపిల్ల సహించగలదా? భరించగలదా? ఈ విషయం నేను సీరియస్ గా అలోచించాల్సి వున్నది.   ఒకవేళ ఎ ఆడపిల్లనయినా అందుకు సిద్దపడితే __ అది తాత్కాలికావేశామా __ అమాయకత్వమూ అన్న విషయంకూడా నేను నిర్దారించుకోవాలి. అటుపైన ఎ ఆడబిడ్డను కన్నతల్లిదండ్రులైనా ఇటువంటి ఘోరానికి అంగీకరిసతారా అన్నది చూడాలి" అన్నాడు.
    "ఘోరమా?" అన్నది ఉదయ ఆశ్చర్యంగా.
    "ఘోరంకాక మరేమిటి ? కన్నెపిల్ల మనసులో ఎన్నో కలలుంటాయి. ఆ కలల్లో తన పాత భార్యను మాటిమాటికీ తలచుకునే బహ్ర్త, ఆ భర్తకో అయిదేళ్ళ కొడుకు __ ఉందనే ఉండరు. రెండో పెళ్ళివాడికి తమ కూతుర్నివ్వాలనుకునే తల్లిదండ్రులు అసహాయులో, అసమర్దులో, దుర్మార్గులో, స్వార్దపరులో అయుండాలి." అన్నాడు ప్రసాదు.
    "మా యింట్లో నామాటకు తిరుగులేదు. అసహాయత, అసమర్ధత, దుర్మార్గం,, స్వార్దం __ ఉంటే నాలోకానీ నతల్లిదండ్రుల్లోలేవు" అన్నది ఉదయ.
    ప్రసాదు ఆశ్చర్యంగా ఆమెవంకచూసి __"నా మనసిప్పుడు శూన్యం. ఆ శూన్యంలో ఆశలు నింపడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. మీరు ఇది దేనికి దారితీస్తోందో తెలియదు. కానీ  మీరు ముందుగానే అలోచించడం మంచిది. మీరు తప్పుదారిలోనడుస్తూన్నారనీ పొరపాటు చేస్తున్నారనీ నా అనుమానం"అన్నాడు
    "నేను పొరపాటు చేస్తూండవచ్చు.  కానీ ఆ పొరపాటుకు  నేనెప్పుడూ విచారించను" అంది ఉదయ.
    ప్రసాదు ఆశ్చర్యంగా ఆమెవంక చూశాడు. ఆమె చూపుల్లో దృడ నిశ్చయ్యం కనబడుతోంది.
    "సుభద్రస్థానంలో ఉదయ ఉంటే?"
    ప్రసాదు ఆలోచనలు ఎంతో ముందుకు వెళ్ళలేదు.
    కొరకొర చూస్తున్న  బాబు అతడి ఆలోచనల్ని ఆక్రమించుకున్నాడు.
                                       6
    ప్రసాదు ఇల్లుచేరుకునేసరికి ఎప్పటిలా బాబుకాక గుమ్మంలో శీనయ్య ఎదురయ్యాడు. వాడిముఖంలో సంతోసంతో కూడిన చిరునగవుంది.
    "బాబెడీ?"అన్నాడు ప్రసాదు.
    "బాబు గుర్రం ఆటలోఉన్నాడు" అన్నాడు శీనయ్య. అప్పుడు వాడిగొంతులో సంతోషం కూడా ద్వనించింది.
    "గుర్రమాటా? మరి గుర్రమెక్కడిది" అన్నాడు ప్రసాదు. అతడికి చటుక్కున సుభద్ర గుర్తుకొచ్చింది.
    "గట్టిగా మాట్లాడకండి బాబూ__ అమ్యగారిక సలే సిగ్గు, మోహమాటం అన్నాడు శీనయ్య.
    ప్రసాదు అట్టే మాట్లాడకుండా లోపలకు నడిచాడు. అతడు డ్రాయింగ్ రూంలో సోఫాను చేరుకొని జారగిలపడ్డాడు. శీనయ్య నిశ్చబ్దంగా వంటింట్లో కి వెళ్ళాడు. రాగానే ఓ కప్పు టీ తాగడం ప్రసాదుకి సుభద్ర అలవాటుచేసింది సుభద్రలేకున్నా ఆ అలవాటుమాత్రం అతడిని వదల్లేదు.
    ప్రసాడుకి పక్కగదిలోంచి మాటలు, నవ్వులు వినబడుతున్నాయి. అ మాటలు, ఆ నవ్వులు అతడిని గంతంలోకి తీసుకుని పోయాయి.
    "గట్టిగా మాట్లాడకండి. బాబూ __ ఆయమ్మగారికసలే సిగ్గు" అన్న శీనయ్య మాటలు ప్రసాదుచెవుల్లో గింగురు మంటున్నాయి.
    ఎవరా అమ్మగారు?" అన్నప్రశ్న అతడు వేయాలనే అనుకున్నాడు. లోపలకువెళ్ళికూర్చుని టీత్రాగుతూ ప్రశ్నవేయాలనుకున్నాడు. లోపలకువెళ్ళికూర్చుని టీ త్రాగుతూ శీనయ్యతడా ప్రశ్న వేయాలనుకున్నాడు. కానీ తీరాలోపకూర్చున్నాక పక్కగదిలోంచి వినబడే నవ్వులు, మాటలు అతడిని గతంలోకి పంపడమేకాక వర్తమానం మరిచేలా చేశాయి.
    ప్రసాదు దృష్టిలో సుభద్ర బాబూ.... ఆ గదిలో ఆడుకుంటున్నారు.
    అతడు చటుక్కున లేచి దగ్గరగా వేసివున్న తలుపులు చటుక్కున తోశాడు అప్పుడు......
    గుర్రపు డ్రస్సులో ఓ యువతి తలనటూ ఇటూ ఊపుతూ తలిపు వైపుకు వస్తోంది. ఆమెపైన కూర్చుని ఉన్నబాబు చల్ చల్ అని ఆమెను అదిలిస్తున్నాడు. తలుపులు తెరుచుకోగానే రసభ౦గం జరిగినట్లు బాబు, ఆమె ఒకేసారి అతడివైపు చూశారు.
    తండ్రిని చూస్తూనే "నన్న గుర్రం అంటూ అమెపైనుంచి దూకి చటుక్కున తండ్రిని సమీపించి అతడి రెండుకళ్ళనూ గట్టిగా పట్టేసుకున్నాడు. బాబు.
    ఆ యువతి చటుక్కున లేచినిలబడి అటుపైన ముడుచుకు పోయింది.
    ప్రసాదు తెల్లబోయి ఆమెవంకచూసి చటుక్కున వెనకడుగు  వేశాడు. ఆమె చటుక్కున ముందుకువచ్చి గడితలుపులు వేసేసుకుంది.
    "సుభద్ర కాదు..... " అనుకున్నాడు ప్రసాదు మనసులో.
    కానీ సుభద్రకోసంఅతడు ప్రత్యేకంగా కుట్టించిన గుర్రపు డ్రస్సు ఆమెకూ అతికినట్లు సరిపోయింది. అనుకోకుండా ఆమెను చూస్తె సుభద్రేనా అనిపించింది.
    "ఎవర్రా ఆ అమ్మాయి" అన్నాడు ప్రసాదు
    "బాబెదో చెప్పేలోగానే" ఆ అమ్మాయిపేరు వసంతలక్ష్మి బాబూ! ఈ విదీలోని ఉంటున్నారు సుబ్రహ్మణ్యంగారని వారి అమ్మాయి " అన్నాడు శీనయ్య.
    "మనింటికి కెందుకొచ్చింది"? అన్నాడు ప్రసాదు.
    "మన బాబంటే ఆ పిల్లకు ప్రాణం బాబూ! బాబు కోసం రోజువచ్చి అడుగుతూంటుంది. ఈవేళ బాబు సరదాపడ్డాడని గుర్రం అట మొదలేట్టి౦ది. మీరు వచ్చే టైంమైందని తెలిసినా బాబు సంతోషంగా ఉన్నాడనిచూసి నేనింక వాళ్ళను హెచ్చరించలేదు. మీరు వెళ్ళాకపొతే వాళ్ళింకా ఓ గంటసేపైనా ఆడుకుదేవారు. ఆ పిల్లకు బాబును చూస్తే వళ్ళూతెలియదు, టైమూతెలియదు. ఏ జన్మలోని అనుభంధమో ఏమో" అన్నాడు శీనయ్య.
    ప్రసాదు శీనయ్యవంక చురుగ్గా చూశాడు. వాడిమాటలు కొత్తరకంగా వున్నాయి. అతడేఅనబోయేటంతలో ఆ పక్క తలుపులు తెరుచుకున్నాయి.
    గుర్రం డ్రస్సులోంచి చేరలోకి మారిన వసంతలక్ష్మి నెమ్మదిగా అక్కణ్ణుంచి బయటకు వచ్చింది.
    ఏయ్ __ ఈయనే మానన్నాగారు" అన్నాడు బాబు వసంతలక్ష్మిని ఉద్దేశించి.
    అంతవరకూ వచ్చిన వసంతలక్ష్మి చటుక్కున ఆగి తలెత్తి ప్రసాదు వంక చూసి __ నమస్కారమండీ!" అని మళ్ళీ తలదించుకుంది.
    ఆ కొద్దిక్షణాల్లో సిగ్గు, మోహమాటం, కుతూహలం సమపాళ్ళలో కలిసిన ఆమె చూపులు ప్రసాడులో వింత అనుభూతిని కలిగించాయి.
    "నమస్కారం" అన్నాడతను.
    ఆమె అలాగే నిలబడివున్నది__ తలెత్తికుండానే.
    ప్రసాదు ఆమెనే చూస్తున్నాడు.
    బాబు మాట్లాడలేదు శీనయ్య మాట్లాడలేదు.
    "బాబు మీకు చాలా స్రమిచ్చినట్లున్నాడు" అన్నాడు ప్రసాదు.
    ఆమె తలెత్తకుండానే అడ్డంగా ఊపింది.
    "మీకు చాల చాలా థాంక్స్ చెప్పాలి" అన్నాడు ప్రసాదు.
    వసంతలక్ష్మి మళ్ళీ తలెత్తి అతడివంక చూసింది. ఈసారిఆమెచూపుల్లో కృతజ్ఞతా కనబడింది.
    అటుపైన ఆమె అక్కడ ఆగలేదు. అక్కణ్ణుంచి ఒక్కక్షణంలో మాయమయింది.
    ప్రసాదు నిట్టూర్చి సోఫాలో కూర్చున్నాడు.
    అప్పుడు బాబు తండ్రికి వసంతలక్ష్మి తననారోజు ఏ విధంగా ఆడించినదీ మెరిసేకళ్ళతో వర్ణించి చెప్పాడు. కొడుకు కళ్ళలోని మెరుపుచూస్తుంటే వాడు వసంతలక్ష్మి నెంతగా అభిమానిస్తున్నాడో ప్రసాదు కర్దమయింది.
    "పిల్లలదగ్గర ఎంత చనువుగా వుంటుందో పెద్దాళ్ళంటే అమ్యకంత సిగ్గు" అన్నాడు శీనయ్య ముచ్చటగా.
    ప్రసాదు వెంటనే ఏమీ మాట్లాడలేదు. అతడు ముందు బట్టలుమార్చుకున్నాడు. తర్వాత బాబుతో కలసి భోజనానికి కూర్చున్నాడు. బోజనాల మధ్యలో అతడు __"శీనయ్యా!  ఆఅమ్మాయి  రోజూ మనింటికి వస్తుందా?" అన్నాడు.
    "రోజూ రాదండి ఈరోజే మొదటిసారి రావడం...." అని శీనయ్య ఇంకా ఏదో అనబోతుండగా__
    "ఇందాకనే రోజూవచ్చి బాబుతో ఆడుకుంటు౦దన్నావ్ __ గుర్తుందా?" అన్నాడు ప్రసాదు గంభీరంగా.
    అలా తమరు కంగారుపడి నన్నుకంగారుపెట్టకండి బాబూ!" అన్నాడు శీనయ్య __" ఉద్యమమగారని ఇంకో అమ్మవుంది. అమ్మయ్యవచ్చి బాబునుతీసుకుని వెడుతుంది. వాళ్ళింట్లోకే ఈ వసంతలక్ష్మి వెడుతుంది.  ఇద్దరూ బాబుతో ఆడుకుంటారు. ఆ ఉదయ్యమ్మకు చంటిపిల్లల్ని మచ్చిక చేసుకోవడం తెలియదు. మన బాబుకు వసంతలక్ష్మి అంటేనే ఇష్టం. అమ్య బాబుకోసం రోజూ ఉద్యమమ ఇంటికివెళ్ళి ఆడుకుంటుంది. మనింటికి రావడానికి మొహమాటం. ఈరోజు బాబు గుర్రమాట అన్నాడని అన్ని మోహమాటలూ చంపుకుని మనింటికి వచ్చింది. చివరకి తను భయపడ్డంతా అయింది. తను మీకళ్ళ పడిపోయింది"
    "ఆ ఉదయఇంట్లో బాబు వీళ్ళతో ఆడుకుంటున్నాడని నీకెలాతెలుసు?" అన్నాడు ప్రసాదు.
    "బాబు ఎప్పటికీ రాకపోతే, ఇంటికితాళం పేట్టి నేను ఆ ఉదయమ్మింటికి వేడుతూంటాను. అక్కడ వాళ్ళ ఆటపాటలుచూసి నేనే టైము మర్చిపోతూంటాను" అన్నాడు శీనయ్య.
    "ఆ ఉదయ ఎలాంటిది?" అన్నాడు ప్రసాదు.
    "అయమ్యకూడా చాలా మంచిది బాబూ! మన బాబంటే ఎంతో ఇష్టం. కానీ బాబు తనస్నేహితురాలంటేనే ఎక్కువ
మోజుపడుతున్నాడని బాబును ఆమెకే వదిలిపేట్టి తనువాళ్ళ ఆటపాటలు చూస్తూ ఆనందిస్తూంటుంది."