"అలాగా! అయితే ఇది చాలా సీరియస్ గా ఆలోచించవలసిన విషయమే!"
    వీళ్ళమాటలు చూస్తుంటే ఆదిలక్షమ్మగారికి వళ్ళు మండిపోతున్నది. "ఏంరా రాధాకృష్ణా! నువ్వొచ్చావ్ వాసంతికి నచ్చచెప్పి ఓదారి చూపిస్తావనుకున్నాను. మాటలు వేళాకోళాలు యిలా అయితే ఎలారా!" అంది.
    "సరే! అసలు విషయానికొద్దాము. నువ్వు చెప్పేది సాంతం చెప్పు అక్కా! పూర్తిగా వింటాను. ఆతర్వాత వాసు చెపుతుంది. అదీవింటాను. ఆతర్వాత ఏంచేస్తే బాగుంటుందో నాకు తోచిన సలహాయిస్తాను. ఒకరు చెపుతున్నప్పుడు ఒకరు అడ్డంరావద్దు," అన్నాడు రాధాకృష్ణ.
    "బాగుందోయ్ నీమాట," అన్నారు వెంకట్రామయ్యగారు.
    మర్నాడు పెళ్ళివారు పెళ్ళిచూపులకి వాసంతిని చూడటానికి రాబోతున్నట్లు కబురురావటం, పెళ్ళివారిముందు ఎలా మెలగవలసింది వాసంతికి చెపితే వాసంతి ఎగిరిపడటం చెప్పి, రేపు ఈగండం గడిచేటట్లు మార్గం చూపరా రాధాకృష్ణా! అంది ఆదిలక్షమ్మ.
    "అమ్మా నాన్నగార్ల మనసు కష్టపెట్టడం యిష్టంలేక పెళ్ళిచూపుల కొప్పుకున్నా మామయ్య! ఓ మాట కొప్పుకున్నా కదా అనీ ఒకటే జాగ్రత్తలు చెప్పటం ఒకటే నీతులు మారిపొయ్యటం. తలొంచుక్కూర్చోవాలిట. పమిట నిండా కప్పుకోవాలిట. చీర కట్టాలిట. పెళ్ళిచూపుల్లో చీరకట్టాలని రూల్ వుందా! లుంగీకడతాను. ఎలిఫెంట్ పాంట్ వేసుకుంటాను. మేక్సీ తొడుగుతాను నాయిష్టం. వాళ్ళు నన్ను చూశా యిష్టపడేది. నా డ్రస్ చూశా! నువ్వే చెప్పు మామయ్య!" అంది వాసంతి.
    "విన్నావ్ గా రాధాకృష్ణా! ఇహ నువ్వు కానియ్యి," అన్నారు వెంకటరామయ్యగారు. పచ్చి వెలక్కాయ గొంతుకడ్డంగా పడినట్లయింది రాధాకృష్ణకు. ఇరువురి వాదనలోను బలంవుంది. అర్ధముంది. ఒకరి పక్షమె  వహిస్తే రెండోవారికి కోపంవస్తుంది. ఎలా?
    రాధాకృష్ణ కొద్దిసేపు సీరియస్ గ ఆలోచించి రేపటిరోజు పెళ్ళిచూపులనే గండం సవ్యంగాదాటే మార్గము, ఇరువురికి నచ్చేపద్ధతి, ఒకరికొకరు ఎలా సర్దుకు పోవలసింది. దానివల్ల బాధ లేకుండాను, ఎలాగో నచ్చచెప్ప గలిగాడు.
    "రేపొక్కరోజు కళ్ళుమూసుకుంటే ఎట్టాగో అట్టా పనయిపోతుంది. తర్వాత సంగతి తర్వాత" అనుకుంటారు వాసంతి, ఆదిలక్షమ్మ.
    "మొత్తానికి యిరువురినీ ఓ తాటిమీదకు లాక్కొచ్చావు. ఘటికుడు వోయ్ రాధాకృష్ణా!" అన్నారు వెంకట్రామయ్యగారు.
    రాధాకృష్ణ నవ్వూరుకున్నాడు.
                                          3
    ఆ వుదయం లేచింది మొదలు మధ్యాహ్నందాకా ఆదిలక్షమ్మ పనిచేసింది చేసినట్లేవుంది. ఇదే మొదటిసారి పెళ్ళిచూపులు జరగటం. ఇదే మొదటిసారికూడాను, ఆ యింట్లో పెళ్ళివారంటూ రావటం. అందుకే వుదయం వంటతోపాటు ఆవడలు, కారంబూందీ చేసింది. దానిలో మిక్ చర్ తయారుచేయటానికి కావలసినవన్నీ కలిపి జీడిపప్పు మాత్రం ఎత్తుకెత్తువేసింది. మైసూర్ పాక్ చేసింది. మరీ ఒక్కస్వీట్ బాగుండదని పెద్ద హోటల్ నుంచి భర్త చేత జాంగ్రీలు తెప్పించింది. యాపిల్స్ చక్రకేళీలు జాంగ్రీలతోపాటే వచ్చాయి బజారునుంచి.
    ఈ హడావిడి యీ తతంగం చూస్తుంటే వాసంతికి చిర్రెత్తుకొచ్చింది. మామయ్యకిచ్చిన మాటకి కట్టుబడి వుండటంవల్ల పైకి తల్లిమీద ఎగిరి పడలేదు.
    రాధాకృష్ణ అక్కకితోడుగా వుంటుందని తనభార్య జానకిని పంపాడు. జానకి చదువుకున్నది. పెద్దఫామిలీలోంచి వచ్చినపిల్ల. ఫాషన్లు తెలిసినది. ఎవరినీ నొప్పించదు. ఎవరి భావాలువారివి అనేరకం. సింపుల్ గా అలంకరించుకున్నా అందమైనది కావటంవల్ల ఫాషన్స్ చేసుకున్నట్లు కనబడుతుంది. రాధాకృష్ణ జానకిని మహాలక్ష్మి, వెంకటలక్ష్మి, ఆదిలక్ష్మి అంటూ వేళాకోళం చేస్తుంటారు. దానికి కారణం జానకి తరచు దైవంపేరుతో వుపవాసాలు వుండటమే.
    ఆదిలక్షమ్మ జానకిని చూస్తూనే "రారా. నీ కోసమే ఎదురుచూస్తున్నాను. ఇంకారాలేదేమా అనుకుంటున్నాను. గుమ్మంలో ఎదురయ్యావు." అంది.
    "నాలుగు గంటల తర్వాతకదా పెళ్ళివారొచ్చేది .అందుకే నెమ్మదిగా వచ్చాను," అంది జానకి.
    "పిల్లలేరి! వెనుకవస్తున్నారా?"
    పిల్లలు ముగ్గురూ ఉదయమే కాన్వెంట్ కెళ్ళిపోయారు. మీ తమ్ముడు ఆస్పత్రికెళ్ళారు .సాయంత్రం అందరూ యిక్కడికే వస్తారు. భోంచేసి రాత్రికి ఏకంగా వెళతాం" ఆదిలక్షమ్మ తత్వం తెల్సుకాబట్టి నొచ్చుకుంటుందేమో అని ముందే భోజనంమాట చెప్పింది జానకి.
    "నీవు పదివూళ్ళ పాపన్నవి. నీ యిష్ట మొచ్చినప్పుడు రా, జానకినీ పిల్లలను మాత్రం ఉదయమే పంపించమని వాడితో చెప్పాను, ఎవరు నామాట వింటారు కాబట్టి, వాడునామాట వింటాడు! జానకి నీకయినా తెలియదుటే పిల్లలని తీసుకురావాలని. వాళ్ళు యింతోటి చదువులు చదవకపోతారా, పెరిగి పెద్దవాళ్లు కాకపోతారా! పసి వెధవలు ఉదయం యిల్లు విడిస్తే సాయంత్రం రావటం, ఏమిటో?" తెగబాధపడిపోతూ అంది ఆదిలక్షమ్మ.
    జానకి కంఠస్వరం వింటూనే తన గదిలోంచి బైటకొచ్చింది వాసంతి, చిరునవ్వునవ్వి జానకిని చూపులతోనే పలకరించింది. తల్లి మాట్లాడేవన్నీ పూర్తయిందాకా ఆగి "అత్తయ్యా! పిల్లలినంటే కాన్వెంట్ కి పంపావు. పనికుర్రాడు, కారుడ్రైవరు, పనిమనిషి వాళ్ళంతా ఏమయ్యారు. నీతో తీసుకురావాల్సింది" అంది. 
    "ఇవాళ అల్లరి చేయకూడదమ్మాయ్! తలొంచుకుని బుద్ధిమంతురాలిలాగా సిగ్గుపడుతూ వుండాలి." తెచ్చిపెట్టుకున్న గాంభీర్యంతో అంది జానకి.
    "ఊ...అలా చెప్పు జానకీ! నువ్వూ చదువుకున్నావు. మంచీ మర్యాద ఎంచక్కా తెలుసు! యిదీ వుంది. ఏంలాభం! ప్రతిదానికి మొండితనం, అల్లరి."
    "ఆ మూడుముళ్ళు పడనీ అన్నీ అవే సర్దుకుంటాయి వదినా!" అంది జానకి.
    "మామంచి మాటన్నావు. నీనోటి వాక్యాన ఈ సంబంధం స్థిరపడితే నాకు సగం దిగులు తగ్గుతుంది. ప్రతిమాటకీ గొడవే,. ఇదెందుకంటుంది, అదెందుకంటుంది. కాస్త వాళ్ళొచ్చి వెళ్ళిందాకా ఎలా మెలగాలో చెప్పుతల్లీ! ఏ అల్లరీ లేకుండా పెళ్ళిచూపులు అయి వాళ్ళెళ్ళిపోతేచాలు. చచ్చి నీకడుపున పుడతాను."
    "అమ్మా! అత్తయ్యకి ఆపరేషన్ అయింది." అంది వాసంతి.
    "ఇదీ దీనివరస" అని నిట్టూర్పు విడిచి జానకివైపు తిరిగి "ఇప్పుడు నువ్వు చేసే పనేంలేదు జానకీ! దాని దగ్గర కూర్చుని కాస్త ఎలా మెలగాలో బోధించు. కాఫీ కలుపుకొస్తాను" అని ఆదిలక్షమ్మ వంటింట్లోకి దారితీసింది.