- బొమ్మదేవర నాగకుమారి

సాయంకాలానికల్లా ఫామ్ హౌస్ కి వస్తానన్న రోజా ఇంకా రాకపోవటంతో సుధాకర్ కి విసుగ్గా వుంది.
మాటి మాటికీ టైం చూసుకుంటున్నాడు, కిటికీలోంచి బయటకి చూస్తున్నాడు. అయిదున్నర దాటిపోవటంతో అతనికి కోపమొచ్చింది. ఒక్క రోజా మీదే కాదు, ఆమె తల్లిదండ్రుల మీద, తన తల్లిదండ్రుల మీద. అటువైపు పెద్దల మీద … ఇటువైపు పెద్దల మీద. అసలు ప్రపంచంలోని పెద్దలందరి మీద – ‘కొత్తగా పెళ్ళయిన దంపతులు ఆషాఢ మాసం దూరదూరంగా వుండాలి’ అన్న నియమం పెట్టిన పెద్దలందరి మీదా కోపం వచ్చింది.
వాళ్ళందరినీ కాదని రోజాని ఎలాగైనా కల్సుకోవాలని తన పట్టుదల …! రోజా ఏమో హోటల్స్ కి రానంటుంది … ఫ్రెండ్స్ ఇళ్ళకొ, బంధువుల ఇళ్ళకొ రమ్మంటే … చుట్టుపక్కల వాళ్ళంతా చూస్తారు … సిగ్గంతుంది. అందుకే ఎంతో తెలివిగా ప్లాన్ చేసి ఈ ‘ఫామ్ హౌస్’ ఎరేంజ్ చేసేడు.పుణ్యకాలమంతా గడిచిపోతోంది …
ఏదీ ఇంకా రాదే …
కిటికీలోంచి చూసేడు ….
దూరంగా గుల్ మొహర్ చెట్టు దగ్గర పొద కదలిక …
సరిగ్గా చూశాడు … కళ్ళు చికిలించి మరీ చూసాడు…
అతని కళ్ళు మెరిశాయ్ …
గుల్ మొహర్ పువ్వుల్ని కోస్తూ … గుల్ మొహర్ లాంటి పిల్ల లంబాడీ పిల్ల …!
గొప్ప సెక్సీగా వుంది …!
తను నిలబడ్డ చోటనుంచి ఆ పిల్ల వెనకభాగం – సైడ్ యాంగిలూ కనిపిస్తున్నాయ్…
రవిక లేని వీపు … ఆమె వీపుని నగ్నంగా చూపిస్తోంది.
అద్దాల రవిక లోపల బ్రాసరీలాటి దేమీ లేకపోవటం వల్ల గుండెలు బరువుగా కదలడం స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.
గుండెలు కదిలినప్పుడల్లా, గుండెల చివరనున్న గుండ్రటి అద్దాల మీద ఏటవాలు సూర్యకిరణం పది మెరుస్తూ జిగేల్మని రిఫ్లెక్ట్ అవుతోంది.

కాస్త పైనున్న పువ్వుని అందుకోవటానికి దంతం గాజులున్న చేతుల్ని చప్పుడు చేస్తూ సాచి బొటనవెళ్ళ మీద నిలబడింది.
లేలేత ఆర్తి మొవ్వలాటి పలుచటి పొట్ట … లతలా సాగిన నడుం … పట్టు పరికిణీ … ఇంకాస్త పైకి పోవటంతో పిక్కలూ, మడుమలూ, పాదాలూ నిగనిగలాడుతూ కనిపిస్తున్నాయి…
ప్రకృతికి దగ్గరగా వైల్డ్ బ్యూటీ …
మ్చ్ … ! ఆమెకి పువ్వు అందలేదు. నిరాశగా నేలమీద పాదాలానించి మామూలుగా నిలబడింది.
నడుమ్మీద మెలిక పరికిణీ మీదున్న నలుచదరపు అద్దంలో ప్రతిఫలించింది.
చూస్తోన్న సుధాకర్ గుండె లయ తప్పింది.
ఒళ్ళు ఝల్లుమంది.
ఆమె ఏదో వశీకరణ మంత్రం వేసినట్టే ఆమె దగ్గరికి నడిచి వెళ్ళాడు నిశ్శబ్దంగా …
దగ్గరగా నిలబడి … ‘’పువ్వు కావాలా …?’’ అని అడిగేడు.
తలమీడున్న మేలి ముసుగు ముఖంమీదకి లాక్కుంటూ కావాలన్నట్లుగా తలూపింది.
అంతే …! అతనికి ఆలస్యం చేయలేదు.
వుందా లేదా తెల్చుకోవాలన్నట్టుగా వున్న ఆమె నడుమ్మీద రెండు చేతులు వేసాడు.
అతనేం చేస్తున్నాడో వూహించేలోగా ఆమె గాల్లో పైకి లేచింది….
‘’కోసుకో …’’ అన్నాడతను వరమిస్తున్న దేవుడిలా…
ఆమె పువ్వు కోసుకుంది. తన ముఖానికి దగ్గరగా ఘనీభవించినట్టున్న ఆమె జఘన భాగాన్ని చూస్తూ అతను ఫ్రీజ్ అయ్యాడు.
ఆమె అతని చేతుల్లోంచి ఒడుపుగా కోర్రమీనలా జారిపోయింది అంతలోనే.

అతను తేరుకునేలోగానే అక్కడ్నుంచి పారిపోయింది … పరిగెత్తుతూ …
తూనీగలా పరిగెడుతున్న ఆమెని … తూనీగల్ని పట్టుకునే తుంటరి కుర్రాడిలా పట్టుకుందామనే అతనూ పరిగెత్తాడు.
కానీ అప్పటికే ఆలస్యమయ్యింది. ఆమె అదృశ్యమయ్యింది….
చుట్టుపక్కలంతా వెతికాడు …
ఎక్కడా కనిపించలేదు…
చేతుల్లోకి వచ్చినట్టే వచ్చి స్లిప్ అయ్యింది ప్చ్ … ప్చ్ … స్లిప్ … స్లిప్ బిట్వీన్ కప్ ఎండ్ లిప్ …!
నిరాశగా తిరిగి గది దగ్గరకు వచ్చాడు. తిరిగి వచ్చే సరికి గుమ్మంలో రోజా …
‘’హాయ్ …!’’ అన్నాడు ఆనందంగా ఎదురు వెడ్తూ ….
ఆమె అతడ్నే చూస్తోంది.
ఎటో వెళ్ళిపోయిన మనసు తిరిగి వచ్చింది … ఆశగా కళ్ళనిండా ఆమెనే చూస్తూ అడిగేడు … ‘’ఎప్పుడొచ్చావ్ ?’’
‘’మీరు వెయిట్ లిఫ్టింగ్ కార్యక్రమంలో వుండగా’’ షార్ప్ గా,
అతను ఉలిక్కిపడ్డాడు …
ఎమ్మే తెలుగు లిటరేచర్ చేసిన పెళ్ళానికి స్పాంటినిటీ కాస్త ఎక్కువే అని మొదట్లోనే గ్రహించాడు … కానీ మరీ ఇంట ఎక్కువ అనుకోలేదు. కత్తివేటుకి నెత్తురు చుక్క లేనంతగా అతని ముఖం పాలిపోయింది … ‘’అదీ … అదీ …!’’
‘’అదే … అది ఎవరనే అడుగుతున్నాను ….?’’
‘’తెలీదు రోజా …’’
‘’బాడీ డేటా తప్ప బయోడేటాతో సంబంధం లేదన్న మాట …’’ విసురుగా అడిగింది.
ఏం చెప్తాడు …?
ఏం చెప్పినా వినే మూడ్ లో లేదు … అపార్థం చేసుకుంది… అయినా తప్పు తనదే …
అస్సలు అలాంటి తప్పు ఎలా చేశాడు …?
క్షణాల్లో బుద్ధి గడ్డి తింది …

అప్పటిదాకా నీ గురించే ఎదురు చూస్తూ నీ ఆలోచనల్లోనే వున్నాను …. ఆ పిల్లని చూడగానే ఏం బయోకెమికల్ రియాక్షన్ జరిగిందే గానీ … చిన్న పొరపాటు జరిగింది. నువ్వు అనుకుంటున్నదేదీ జరగలేదని చెప్తే వింటుందా …
అసలే అతను ఎక్కువగా మాట్లాడడు. ఇక ఇలాటి నోట మాట రాని టైంలో ఎదుటి వ్యక్తి నోట్కి తాళం ఎలా వేయాలో తెలీని టైంలో … మాటలెలా కూడగాట్టుకోవాలో అతనికి తెలియలేదు.
‘మా పెద్దాళ్ళు నా గొంతు కోశారు …. బుద్ధిమంతుడని ఇచ్చి చేశారు. మీ బుద్దేమిటో కళ్ళారా చూశాను … ఎవర్నని ఏం లాభం …? నా రాత బావుండలేదు …’ ఆమె గొణుగుతూనె వుంది. కళ్ళనీళ్ళు పెట్టుకుంది … అలిగింది.
‘ఇలాటి వ్యవహారాలన్నీ చాలా మామూలేనన్న మాట! ఎంత ఆరితేరిన వాళ్ళు కాబట్టే ఆషాఢమాసం నాల్రోజులు కూడా అగలేకపోయారు. జనమంతా ఎలాగూ తప్పదు మీతో … కనీసం ఈ నాల్రోజులన్నా ప్రశాంతంగా వుంటాను … నే వెడ్తున్నా వూరికే ఫోన్లు చెయ్యకండి …’’ చిర చిర లాడుతూ చార చార నడుస్తూ వెళ్ళిపోయింది.
పిలవాలనీ …. ఆపాలనీ కూడా తోచలేదు అతనికి.
ఇన్నేళ్ళనుంచి ప్రవర్తన ఒక్క చిన్న సంఘటనతో ఎందుకూ కొరగాకుండా పోయింది.
ఈ మాత్రం దానికి ఏళ్ళతరబడి నిగ్రహంగా వుండటమెందుకు …?
ఎవర్ని అడగాలి …
*****

రోజాని చూడకుండా … రోజాతో మాట్లాడకుండా … రోజాతో సెక్స్ లేకుండా ఒక్క రోజు వుండటం కూడా అసాధ్యమే అనుకున్న సుధాకర్ కి ఆషాఢమాసం ఎలా గడిచిపోయిందో తెలియలేదు.
పుట్టింట్లోవున్న ఆమెకు ఫోన్ చేయకుండా తనున్న ఊళ్ళోనే వున్న ఆమె పుట్టింటికి మాట్లాడకుండా ఈ రోజేక్కడ కల్సుకుందాం అని ఫోన్స్ చేయకుండా ఎలా గడిపాడో అతనికే తెలీదు.
శ్రావణమాసం వచ్చిన ఐదో రోజు ఆదివారమూ పంచమీ అన్ని రకాలుగా కుదిరాయని ఇంటికి రమ్మంటూ వచ్చిన మామగారు దేవుడిలా కనిపించాడు.
శ్రావణమాసంలో అల్లుడ్ని అత్తవారింటికి స్వయంగా వెంట పెట్టుకుని తీసుకు వెళ్ళాలన్న నియమం పెట్టిన వాళ్ళందరికీ మనసులోనే నమస్కరించుకున్నాడు.
గుమ్మం బయటే కాళ్ళు కడుక్కోటానికి నీళ్ళిచ్చినా, గుమ్మం ముందు కొబ్బరికాయ కొట్టి లోపలి రమ్మన్నా, లోపలి వస్తున్నప్పుడు హారతి ఇచ్చి స్వీటు పెట్టినా ఏదీ ఛాదస్తంగా అనిపించలేదు … పద్ధతిగా అనిపించింది.
లోపలి వెళ్ళగానే రోజా కోసం వెతికాడు.
ఏదీ ఎక్కడుంది ..? ఇంకా అలక తగ్గలేదా …?
ఇంట్లో పెద్దవాళ్ళందరికీ తన సంగతి చెప్పేసిందా…?
ఇప్పుడు వాళ్ళందరూ పంచాయితీ పెడతారా …?
ఛా …! ఛా …! ఎంత పరువునష్టం …?
తనకిలాంటి శాస్తి జరగాల్సిందే …
ఎందుకెందుకు …?

నిజానికి తనేతప్పూ చేయలేదు. వయసులో వుండటం వల్ల రోజా పుణ్యమాని శారీరక సుఖమంటే ఏమిటో అపుడపుడు తెలియటం వల్ల రోజాకి దూరంగా వారం రోజులుండటం వల్ల … రోజా ఆలోచనల్లో వుండటం వల్ల …
ఎన్నిటి వల్ల అయితే మాత్రం ఇంకా ఆడపిల్ల నడుమ్మీద చెయ్యేసాడంటే ఏ భార్య మాత్రం ఒప్పుకుంటుంది …?
మరెలా …?
బెడ్రూంలో కెళ్ళాడు ….
రోజా మంచంమీద కూర్చుని వుంది అతడ్నే చూస్తూ …
ఈ అవకాశాన్ని అతను వదుల్చుకో దలచుకోలేదు …
మాటలు చెప్పలేని భావాన్ని చేతలు చెబుతాయ్ …
శ్రీ కృష్ణ పరమాత్ముడిని గుర్తు చేసుకున్నాడు.
మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని … ఆమె ఒళ్ళో తల పెట్టుకున్నాడు చేసిన తప్పుని … చెయ్యని తప్పుని మన్నించమన్నట్టుగా …
అతని తల నిమిరింది ఆమె …
తర్వాత తన ఒళ్ళోని వాడ్ని గుండెల మీదికి … గుండెలోకి పదిలంగా తీసుకుంది.
దేవత వరమిచ్చిందని అర్థమయ్యాక ఆతనిక ఆగుతాడా …? మన్మథుడే అయ్యాడు.
‘’బయట అందరూ మనకోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటారు … బావుండదు వెళ్దాం పదండి …’’ తన ఛాతీ మీద పడుకున్న ఆమెని కదలనివ్వకుండా అడిగాడు అతను ‘’టైం ఎంతయ్యింది …?’’
‘’కాలమాగిపోయింది …’’
‘’ఏమిటీ …?’’ అర్థంగాక అడిగేడు.
గోడగడియారం వైపు చూపించింది. గడియారం పనిచేయట్లేదు. ఆమె భావం అర్థమై నవ్వి ‘’సెల్ మార్చాలనుకుంటా…!’’ అన్నాడు.
‘’ఒక్క నిమిషం …’’ అంటూ అతడ్నుంచి విడివడి బాత్ రూమ్ లో కెళ్ళిందామె.
అతని మనశ్శరీరాలు రెండూ దూది పింజెళ్ళా .. మబ్బు తునకల్లా తేలిగ్గా వున్నాయ్
హమ్మయ్య గండం గడిచింది … రిలీఫ్ గా గాలి పీల్చుకున్నాడు.
జన్మలో ఇంకెప్పుడూ పొరపాటు చేయకూడదు. తనకు తనే ఒట్టు పెట్టుకున్నాడు.
‘‘ఏమండీ … ఇది అందట్లేదు చూడండీ …’’ అంటూ రోజా పిలవటంతో నోర్లా పడుకున్న సుధాకర్ అటువైపు తిరిగాడు ….
షాక్ కొట్టిన వాడికిమల్లె అలానే చూస్తుండిపోయాడు … లంబాడీ డ్రెస్ … అదే ఫోజ్ … డోర్ ప్రేమ్మీదున్న గోడ గడియారాన్ని మునివేళ్ళమీద నిలబడి అందుకోవటానికి ప్రయత్నిస్తూ ఉన్న రోజా …!
‘’కొచెం సాయం పట్టండి …’’ పిలుస్తోంది రోజా.
డవుట్ లేదు … రోజానే …
అదే వీపు … అదే నడుం … అవే పిక్కలు … అవే మడమలు …
అంటే … అంటే … ఆ లబాడీ పిల్ల రోజాయేనా …?
ఒక్కసారిగా వెళ్ళి ఆమెని సుడిగాలిలా చుట్టేశాడు ‘’అమ్మదొంగా …! నిజం చెప్పు …’’ అంటూ …
బ్రతిమాలించుకుని … బ్రతిమాలించుకుని చెప్పింది …
‘’మీ మగాళ్ళంత మూర్ఖులెవ్వరూ వుండరండి …! ఆషాఢమాసం దూరంగా వుందామని బుద్ధిగా చెప్తే విన్లేదు కదా … అందుకే బుద్దోచ్చేలా చేశాను అయినా…’’
‘’నిన్నూ …’’ అంటూ ఆమెని మాట్లాడనివ్వలేదు.

                          

- చెడుదీపు సంతోష్ కృష్ణ

సికింద్రాబాద్ రైల్వే స్టేషన్ ఒకటో నెంబర్ ఫ్లాట్ ఫాం పైన వున్న గోదావరి ఎక్స్ ప్రెస్ ఇంకో అయిదు నిముషాలలో బయలుదేరబోతోందని అనౌన్స్ మెంట్ వినిపిస్తోంది. సరిగ్గా అప్పుడే ఫ్లాట్ ఫాం పైకి అడుగుపెట్టాడు శ్రీధర్.
అతని భుజానికి ఒక బాగ్ తగిలించుకుని, చేతిలో సూట్ కేస్ పట్టుకుని ఆయాసపడుతూ ట్రైన్ దగ్గరకు వచ్చాడు. జేబులోంచి టికెట్ తీసి తన కంపార్ట్ మెంట్ నెంబర్ చూసుకుని వెతకటం ప్రారంభించాడు. అక్కడి వాతావరణమంతా వచ్చేపోయే ప్రయాణీకులతో హడావిడిగా వుంది.
తన వాళ్ళకి సెండాఫ్ ఇవ్వటానికి వచ్చిన వాళ్ళందరూ రైలు కిటికీల దగ్గర నిలబడి వారితో మాట్లాడుతున్నారు. రెండు నిముషాల్లో శ్రీధర్ తన కంపార్ట్ మెంట్ ని పట్టుకోగలిగాడు. గబగబా ట్రైన్ ఎక్కి తనకి రిజర్వ్ చేయబడిన బెర్త్ లో కూలబడిపోయాడు.
అది ఏ.సి. కంపార్ట్ మెంట్ … శ్రీధర్ రిలాక్స్ అయ్యాక అతని దృష్టి ఎదురుగా వున్న బెర్త్ పైన పడింది. అది ఖాళీ …
రైలు కూడా కదలటానికి సిద్ధమవుతుండడంతో ఇక ఆ బెర్త్ ఖాళీగానే వుంటుంది అనుకుని భారంగా నిట్టూర్చాడు శ్రీధర్. అంత దూరం ప్రయాణిస్తుంటే కనీసం ఎవరైనా కంపెనీగా వుంటే బాగుండు అనుకున్నాడు మనసులో,. ఆ ఛాన్స్ తనకి లేకపోవడంతో కాస్త నిరాశకు గురయ్యాడు. బ్యాగ్ లో నుంచి ఏదో మేగజైన్ తీసి పేజీలు తిరగేయసాగాడు.
అంతలో మరో అనౌన్స్ మెంట్ … ‘’గోదావరి ఎక్స్ ప్రెస్ బయలుదేరుటకు సిద్ధంగా ఉంది’ అని వినిపించింది. బయట ఒక్కసారిగా కలకలం రేగింది. రైలు మెల్లిగా కదిలింది. కిటికీలోంచి బయటికి చూడడం ప్రారంభించాడు శ్రీధర్. రైలు మరికొంత వేగం పెరిగింది. సరిగ్గా అప్పుడే శ్రీధర్ కళ్ళకి ఒక దృశ్యం కనిపించింది.
ఒక పాతికేళ్ళ యువతి క్రమంగా వేగం పెరుగుతున్న రైలుని కాచ్ చేయాలని పెరుగెట్టుకుంటూ వస్తూ కనిపించింది. ఆమె కూడా భుజానికి బ్యాగ్ తగిలించుకుంది. చేతిలో సూట్ కేస్ ఉంది. శ్రీధర్ నిశితంగా ఆమె వేపు చూశాడు. ఆమె తను వున్న కంపార్ట్ మెంట్ లోకే ఎక్కడానికి ప్రయత్నిస్తున్నదని తెలిసి, చటుక్కున లేచాడు. శ్రీధర్ డోర్ దగ్గరకు పరుగెత్తుకుని వెళ్ళి ఆమె వేపు చూశాడు … ఆమె డోర్ దగ్గరగా వచ్చేసింది. కానీ వేగంగా కదులుతున్న ఆ రైలు ఎక్కలేకపోతోంది.

                          

- సూరేపల్లి విజయ

సిగ్గుదొంతరలను ఛేదించుకుని తల పైకెత్తింది సౌగంధిక. అతను నీల మేఘ శ్యాముడుగా అరవింద దళాక్షుడా … తనను చేపట్టడానికి వచ్చిన అతగాడెవరు? సౌగంధిక మరోసారి అతని వైపు చూసే ప్రయత్నం చేసింది.
అతను సౌగంధిక వంక అదే పనిగా చూడడంతో, ఆ విషయాన్ని గమనించిన సౌగంధిక సిగ్గుల మొలకే అయ్యింది.
‘’అమ్మాయి పేరు సౌగంధిక, బియ్యే పూర్తీ చేసింది. కుట్లు, అల్లికలు ..’’ అమ్మాయి మేనమామ చెప్పుకుపోతుంటే అడ్డు తగిలాడు పెళ్ళి చూపులకు వచ్చిన అతగాడు.
‘’ఆగండాగండి అన్నీ మీరే చెప్పేస్తే అమ్మాయి చెప్పటానికేమీ ఉండదు. పైపెచ్చు అమ్మాయి మూగాదేమోననుకునే ప్రమాదం కూడా లేకపోలేదు’’ అతను నిర్భీతిగా చెప్పాడు.
సౌగంధిక ఉక్రోషంతో తలెత్తింది. తనని మూగ అంటాడా? తను నోరు విప్పితే గానీ తన టాలెంటు అతగాడికి తెలీదు. ఉక్రోషంతో అనుకుంది సౌగంధిక,
‘’హలో … నా పేరు వనమాలీ… కొందరు మాలి అంటారు. మా బామ్మ ఒరే వనమూ అంటుంది. మీరు పెళ్ళయ్యాక ఎలా పిలిచినా ఫర్లేదు. అన్నట్టు మీ పేరు?
‘’సౌ … సౌ… సౌగంధిక’’ అంది తడబాటుగా.
‘’మీ పేరులో మూడు సౌలున్నాయా?’’ అడిగాడు అదీ చిరునవ్వుతో వనమాలి.
‘’కాదు ఒక్కటే సౌ ఉంది’’ సౌగంధిక ఉక్రోషంగా తలెత్తి అంది.
‘’మీకు ఉక్రోషం ఎక్కువనుకుంటాను … ఐమీన్ ఉడుకుతనం.’’
సౌగంధిక తలెత్తి చుర్రున చురకేసినట్టు చూసింది.
వనమాలి పెళ్ళికూతురి తండ్రివైపు చూసి మీకేమీ అభ్యంతరం లేకపోతే నేను మీ అమ్మాయిని ఇంటర్వ్యూ చెయ్యాలి అన్నాడు.
‘’ఇంటర్వ్యూనా?’’ సౌగంధిక మేనమామ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.

                          

- సూరేపల్లి విజయ

మీలో ఎవరైనా, ఎప్పుడైనా, ఎక్కడైనా ముద్దుచేసే చిరుసవ్వడి విన్నారా? ముద్దు తాలూకు అనుభవాన్ని చవిచూశారా? ముద్దు తియ్యగా వుండదట …
మరెలా వుంటుంది …? తడియారని ముద్దు రెండు గుండెల చప్పుళ్ళ మధ్య రెండు రెళ్ళ నాలుగు పెదవుల తపనల మధ్య తారట్లాడే ముద్దు నేపథ్యం ఏమిటో తెలుసుకుందామా? ఆ అల్లరి ముద్దు పద్దుల చిట్టా విప్పుదామా?
*****
ఫైళ్ళమీద సంతకం పెడుతున్నా, కంప్యూటర్ లో అకౌంట్స్ చూస్తోన్నా అతనికి శృతి మాత్రమే కనిపిస్తోంది. అది ఆఫీసు పని అని, తన ఛాంబర్ అని మరిచిపోయాడు. రాత్రి తాలూకు అనుభవం గుర్తొచ్చి అనుభూతి మత్తెక్కించి అతని మనసును శృతి వైపు లాగేస్తుంది.
పెళ్ళయి ఏడాది దాటినా అనుదీప్ కి ఇంకా నిన్నా… మొన్ననే పెళ్ళయినట్లుగా వుంది. మీకిష్టమైన ముగ్గురి పేర్లు చెప్పమని అడిగితే అతను చెప్పే ఆ మూడు పేర్లు ఒకటి శృతి, రెండు శృతి, మూడు శృతే.
చదువుకునేప్పుడు గుడ్ బాయ్ … ప్రేమించడం మొదలెట్టాక లవ్వర్ బాయ్ … పెళ్ళయ్యాక రొమాంటిక్ బాయ్ … అంటూ అతడ్ని తెగ ఆటపట్టిస్తోంది శృతి.
జీవితంలో రోమాన్స్ ఒక భాగం అని ఎవరైనా అంటే వాళ్ళవైపు జాలిగా చూసి రోమాన్స్ లో జీవితం ఒక భాగం అని చెబుతాడు అనుదీప్. ఒక్కసారిగా అతనికి ‘నిన్న’ గుర్తొచ్చింది. ‘నిన్న’లోకి తొంగిచూసాడు. శృతి అల్లరి … ఆరిందతనం … తర్వాత పందెం … ఆ నిన్నలోనే అన్నీ ….
*****
‘’ఏయ్ … శృతి … ఆగు’’ అని అరుస్తూ ఆమెను కిచెన్ రూమ్ లోనుంచి ఛేజ్ చేస్తూ బెడ్రూం వరకూ వచ్చాడు.
బెడ్ మీద అడ్డంగా, వెల్లకిలా పడిపోయింది శృతి. అలా పడిపోయినప్పుడు … ప్రయత్నమో … అప్రయత్నమో ఆమె నడుంని అంటిపెట్టుకుని వుండే చీరభాగం లోకట్ చేసింది. ఒక్క క్షణం ఆమె అందమైన నడుంవైపు చూశాడు. ఆ తర్వాత తన తలను వంచి, ఆమె నడుం మీదికి తన పెదవులను చేర్చాడు.

                          

- చెడుదీపు సంతోష్ కృష్ణ

‘’మేడమ్ ..మిమ్మల్ని మేనేజర్ గారు రమ్మంటున్నారు …’’ అన్న పిలుపుకి ఆమె గబగబా ఆఫీసు గదిలోకి నడిచింది. మేనేజర్ వరహాలరావు ఆమెను చూసి చిన్నగా నవ్వి కూర్చోమన్నట్టు సంజ్ఞ చేశాడు … ఆమె కూర్చున్నాక ‘’లుక్ మిసెస్ శాంతారాం గారూ … మరో పది రోజుల్లోగా నేను ట్రాన్స్ ఫర్ పైన ఢిల్లీకి వెళుతున్న విషయం మీకీ పాటికి తెలుసనుకుంటాను …’’ అన్నాడు ఆమె వైపు.
తెలుసన్నట్టుగా తల ఊపింది మిసెస్ శాంతారాం …
అతను కొంచెంసేపు మౌనంగా ఉంది … కుర్చీలో నుండి కాస్త వంగి ఆమెతో ఇలా అన్నాడు … ‘’స్ట్రెయిట్ గా పాయింట్ లోకి వస్తున్నాను … నేను వెళ్ళిపోతే ఈ మేనేజర్ పోస్ట్ ఖాళీగా వుండిపోతుంది … ఈ ఆఫీసులో పనిచేసే స్టాఫ్ అందరిలో మీరే సీనియర్ కాబట్టి ఈ పోస్ట్ మీకు వచ్చే అవకాశాలు చాలా వున్నాయి … అదీ నేను హేడ్డాఫీసులో రికమెండ్ చేస్తే …’’ అతను చెబుతున్న మాటల్ని ఊపిరి బిగపట్టి వింటున్నది మిసెస్ శాంతారాం.
‘’సో … నేను ఇక్కడ ఎవరినీ రికమెండ్ చేయకపొతే హేడ్డాఫీసునుండే వేరే ఎవరో ఈ మేనేజర్ పోస్ట్ లో అటెండ్ అవుతారు … మిమ్మల్నని నేను ఈ పోస్ట్ కోసం హేడ్డాఫీసుకి రికమెండ్ చేయాలనుకుంటున్నాను … కానీ … ‘’ అంటూ అర్థోక్తిలో ఆగాడు వరహాలరావు …
ఆమె టెన్షన్ గా అతను ఏమి చెబుతాడా అన్నట్టుగా చూస్తోంది … అతను చెప్పబోయే విషయం ఆమెకి లీలగా అర్తం అవుతున్నా … ఆ విషయాన్ని అతని నోటి నుండే వినాలనుకుంది ఆమె … ఆ ‘అంకె’ ఎంత అన్నది కన్ ఫర్మ్ చేసుకోవడానికి. ఆమె ఊహించినట్టుగానే …
‘’మీరు నాకు కొంచెం మొత్తం అందుబాటులోకి తీసుకువస్తే డెఫినెట్ గా మిమ్మల్నే ఈ పోస్టింగ్ కి రికమెండ్ చేస్తాను …’’ అన్నాడు సూటిగా ఆమె వైపు చూస్తూ …
‘’చెప్పండి సార్ … ఎంతిమ్మంటారు …?’’ అని అడిగింది నిదానంగా …
అతను ఆమెను నిశితంగా గమనించి కాసేపాగి మెల్లిగా చెప్పాడు …
‘’అయిదు లక్షలు …!’’
ఆ మాట విని అవాక్కైపోయి నోరు తెరిచింది మిసెస్ శాంతారాం … అప్రయత్నంగానే ఆమె ‘’అయిదు లక్షలా …!’’ అంది కళ్ళు పెద్దవి చేసి …

                          

- సూరేపల్లి విజయ

నేను అతని ప్రేమ హిమంలో తడిచిన, కుసుమాన్నయి, నాలో సమస్తాన్ని నాకు నేను సర్వస్వాన్ని అతని మూడ్ను పరిచి …. అతడి నాహ్వానించి … నా నిట్టూర్పులను వింజామరలుగా చేసి, నీ ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసాలు అతని శరీరానికి స్ స్వేధంగా మార్చి, నా తనువునే పాన్పును చేసి … పవళింప జాగు సేయకు అని విన్నవించుకున్నాను.
కాశ్మీర్ లో మంచుముద్దలా మధ్య తడిసి, ముద్దయిన నాకు ఆ బూట్ల శబ్దం వి..ని…పి…స్తూ…నే… వుంది.
‘’ఏ …య్ … ఏమిటా అల్లరి?’’
‘’ఇది అల్లరి కాదు …. గిల్లరి’’
‘’గిల్లరా …? అదేమిటి…?’’
‘’ఇద్దరు వ్యక్తులు సరదా చేసుకుంటే అల్లరి … మొగుడు, పెళ్ళాలు. సరసాలు చేసుకుంటే అది గిల్లరి…’’
‘’కొత్త పదాలను సృష్టిస్తున్నారా మహానుభావా …!’’
‘’నీలోని కొత్తందాలను అన్వేషిస్తున్నాను … చూసారో … ‘’షీ’’ లోనే అన్వేషించడం వుంది’’
‘’మీరు మహానుభావులు కాదు … హోయగాను భావులు’’
‘’ప్రాస కుదిరింది’’
‘’యతీప్రాసలు మీకు ఆట విడుపులా’’
‘’యతి సంగతి తెలియదు కానీ, మతిపోయే ‘బ్రా’సందాలు వహ్వివ్వా’’
‘’ఇన్నాళ్ళు ఇంతల్లరి ఎక్కడ దాచారేంటి?’’
‘’నా కోరికల మధ్య జాగ్రత్త పరిచాను’’
‘’ఎప్పుడు ఇతరులకు ఈ అల్లరి అదే … గిల్లరి పంచాలేదా …?’’
‘’నాకు నా ప్రేమలో ముంచడము తప్ప పంచడం తెలియదు …. అయినా నా పంచ ప్రాణాలు నువ్వేగా’’’
‘’అరెరె … ఏం చేస్తున్నారు?’’

                          

I might lose you.

It must have been a rainy day when you were born,

but it wasn’t really rain, the sky was crying because it lost his most beautiful angel…

                          

but when I think I think of you.